Zondag 20/10/2019

Superieur geklungel, onschadelijke gekte

rock

evan dando charmeert in brusselse ab

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

'Drink niet als je nog moet rijden", gebood Evan Dando zijn publiek, dinsdagavond in de AB. Of de zanger het meende of niet valt moeilijk uit te maken, maar juist die dubbelzinnigheid tekent hem ten voeten uit. Dando vormde jarenlang de spil van de bubblegrungeformatie Lemonheads, speelde in films, groeide tegen zijn zin uit tot sekssymbool en probeerde die onbehaaglijke positie draaglijk te maken met excessief alcohol- en heroïneverbruik.

Na de cd Car Button Cloth uit 1996 trok hij zich terug in de anonimiteit en de voorbij zeven jaar gebruikte hij vooral om af te kicken, te trouwen en zijn ontspoorde carrière weer enigszins op de rails te zetten. Onlangs maakte hij zijn comeback met het voortreffelijke Baby I'm Bored, al dateert zijn eigenlijke solodebuut, Live at the Brittle Theatre, al van 2001. Dando's concert in Brussel was het laatste van zijn Europese tournee en als het al een ding duidelijk maakte, was het wel dat 's mans karakteristieke wispelturigheid nog lang niet is bedwongen.

De Amerikaan begon zijn set solo op akoestische gitaar en diepte meteen een paar oude Lemonheads-juweeltjes op, zoals 'The Outdoor Type', 'Tenderfoot', 'My Drug Buddy' en 'The Turnpike Down': kwetsbaar, geestig en, naar het voorbeeld van Loudon Wainwright III, verpakt in bloedmooie melodieën. Ook het van Victoria Williams geleende 'Frying Pan' werd gebracht met de ingesteldheid van een busker: nonchalant, een beetje slordig en in een zwalkend ritme, maar ook met humor en zelfrelativering. Als Evan Dando staat te klungelen doet hij dat immers op zulk een ontwapenend charmante manier dat je het hem meteen vergeeft.

Vanaf het zevende nummer kreeg Dando het gezelschap van een drummer, een bassist en de van Come bekende gitarist Chris Brokaw en tijdens 'The Same Thing You Thought Hard About Is The Same Part I Can Live Without', puntige powerpop met tevreden spinnende gitaren, kregen de oude fans prompt weer visioenen van de Lemonheads-dagen. In 'Hard Drive' waren enkele countryversierselen aangebracht en 'Hospital' klonk dit keer pittig en bruisend als ware het een neefje van 'La Bamba'. In het licht psychedelische 'Waking Up' goochelde de zanger dan weer met snerpende feedback.

Hoewel hij al enkele jaren clean zegt te zijn, hebben bandeloze drank- en drugsconsumptie duidelijk psychologische sporen nagelaten. Evan Dando leidt aan een onschadelijk soort gekte dat hem de hele avond parten speelde. 'Why Do You Do This to Yourself?' kondigde hij aan en español ("Ik heb altijd al eens Spaans willen spreken in België"); even later deed de artiest alsof hij flauwviel en zong hij 'Down About It' terwijl hij languit op de podiumvloer lag. Voor hij 'Stop My Head' inzette, verwisselde hij tot driemaal toe van gitaar omdat het ding niet goed gestemd bleek te zijn en vervolgens sloeg hij er een paar keer mee tegen zijn hoofd "om wakker te worden." Want, zei Dando, "ik ben een beetje moe". Het laatste kwartier was er een om je vingers bij af te likken: een fragiel 'All My Life', een snauwend en klauwend 'The Great Big No' en een sprankelend 'It's a Shame About Ray'. Het publiek lustte er wel pap van en vroeg beleefd om meer, waarna Evan Dando zijn optreden besloot zoals hij het was begonnen: in zijn eentje. Dat leverde mooie uitvoeringen op van 'Frank Mills' en, op verzoek, het in zelfspot gedrenkte 'I Wish I Was Him'. Dando bewees in de AB dat hij nog altijd briljante liedjes kan schrijven. Maar of het met zijn geestelijke vermogens ooit nog goed komt? We durven er geen geld op in te zetten.

Wie: Evan Dando. Waar en wanneer: AB, Brussel, dinsdag 3 juni.Ons oordeel: Soms wispelturig, slordig en stuntelig, maar bij vlagen ook geestig, kwetsbaar en briljant. Of hoe een ex-junkie zijn publiek wist te charmeren door zijn onevenwichtige zelf te zijn.

Als ex-Lemonhead staat te klungelen doet hij dat op een ontwapenend charmante manier

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234