Donderdag 26/11/2020

Studie in lelijkheid wordt poëzie

nieuwe film

julien donkey-boy

Regie: Harmony Korine HHHII

"Morgenchaos. Middagchaos. Avondchaos. Eeuwige chaos." Dat zelfgemaakte gedicht herhaalt Julien (gespeeld door Ewen Bremmer, bekend als Spud uit Trainspotting) op een bepaald moment als een mantra aan de eettafel, tot groot ongenoegen van zijn vader, die het er van op zijn heupen krijgt. "Het rijmt niet, het is te artsy-fartsy", luidt zijn barse kritiek. Hij houdt meer van het einde van Dirty Harry. Heel wat kijkers zullen een zelfde mening hebben over Julien Donkey-Boy, een studie in lelijkheid van Harmony Korine die resulteert in schoonheid.

Ondanks enkele visuele en auditieve franjes maakt de film aanspraak op het Dogma-certificaat, dat door von Trier en trawanten werd uitgereikt. De snelfilmerij evoceert een rauw en verhoogd realisme, maar meer nog dan zijn Scandinavische collega's slaagt de 25-jarige regisseur Korine erin om poëzie door de digitale lens binnen te laten. Het begint met stop-motionbeelden van een schaatster. De beelden doen die vrouw in beweging vervagen tot dansende kleurvlekken. Zo ontbloot de wereld zich aan de schizofrene Julien, die nooit greep krijgt op zijn omgeving.

Ewen Bremner geeft vol overtuiging een verre neef van Spud uit Trainspotting gestalte die helemaal haaks staat op de realiteit. De snot en het speeksel die hij daarvoor gebruikt, overtreffen moeiteloos de hoeveelheid die Russell Crowe opbracht aan de voeten van zijn vrouw in Gladiator. Zijn krachttoer bestaat erin dat hij dit onsympathieke personage op de een of andere manier toch aandoenlijk weet te maken. Korine overtroeft die krachttoer door de omgeving waarin Julien leeft, als een traag uitgewerkte mokerslag over te brengen op het publiek.

Het gezin waarin hij opgroeit, is totaal ontwricht (na de dood van de moeder?). De vader, vertolkt door Werner Herzog, drinkt hoestsiroop en hoopt tegen beter weten in op betere tijden. Zijn broer droomt ervan om worstelkampioen te worden en behandelt Julien al even meedogenloos. De enige troost bestaat uit zijn ongewild zwangere zuster Pearl, gespeeld door Chloë Sevigny.

De kennissenkring van Julien ontvouwt zich steeds meer tot een rariteitenkabinet: een armloze dwerg die voortdurend azen uit een kaartspel weet te nemen met zijn voet wordt gevolgd door een goochelaar die brandende sigaretten in zijn keel verstopt. "Als je anders geboren bent, is alles mogelijk", klinkt even een optimistische noot. Maar Julien - een personage dat ver buiten de verwachtingscurve van een 'normale' film ligt - is geen held met verborgen krachten, hij heeft geen boodschap. Wat hij wel doet, is de kijker het gevoel geven dat we een stuk van de wereld, hoe onfris ook, missen door langs hem heen te kijken. In dat opzicht levert de film een bril om iets meer van onze eigen omgeving te zien. (LW)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234