Donderdag 28/01/2021
Dominique PersooneBeeld Geert Joostens

Column

Stront aan de knikker

Onze zondag is heilig.

‘Ons’ staat voor Fabby (mijn madam), mijn zoon Julius (17), en ook voor Kareltje, Floris en Gustave. Kareltje is onze jack russell. Een cadeau van wijlen de geniale hippiekok Hans Daneels, dus is het normaal dat hij een beetje prettig gestoord is. “Een hond ­verkoop je niet”, zei Hans, en hij gaf zijn puppy’s weg aan mensen die hij vertrouwde. Floris, een Hongaarse vizsla, is zeer geïnteresseerd in alles wat vliegt en pluimen heeft. En dan is er nog Gustave, onze beauceron, anderhalf jaar oud en dus nog speels. Samen vormen we een ­heterogeen, maar hecht gezinnetje, waarbij ieder op zijn manier verlangt naar zondag, het moment suprême, de rode draad die ons op het ritme van de ­seizoenen samenbrengt.

De heilige zondagmorgen met boterkoeken, pistolets en croissants. Zachtgekookte eitjes, goede boter (echte van bij de boerin), geurige koffie, vers gesneden kaas en paté, veel te veel. Iedereen aan tafel. Fabby en Julius ­genietend, maar nog slaapdronken. Kareltje, Floris en Gustave kwispelend afwachtend naast de ontbijttafel, want ze weten dat het deze ochtend geen korrels zijn, maar de overschotten van onze zondagse orgie.

Na de koffie is het tijd voor de verboden vrucht, een sigaretje op het terras. Het is een vast ritueel waarbij de honden geduldig wachten op de start van onze zondagse trektocht, de Damse velden in. De reuen kennen de weg, op naar de Krinkeldijk, richting Hoeke. Maar dan roept Fabby plots: “Zeg dat het niet waar is!” Helaas. Onze viervoeters, die we een paar seconden uit het oog verloren, liggen langs de kant van de veldweg op hun rug, spartelend met de poten in de lucht. Dankzij een eerder avontuur weten we wat dit betekent. Met ongezien enthousiasme wentelen ze zich in half opgedroogde stront van dubieuze oorsprong. Ik scheld zo luid dat ik de rest van de week wellicht keelpastilletjes zal moeten zuigen om hoorbaar te kunnen communiceren. Een meute eenden vliegt verschrikt op uit de gracht. Fabby probeert de sfeer er nog in te houden. “We zullen er alledrie eentje wassen.” Taakverdeling is altijd een van haar sterke punten geweest. Julius declameert met een zeker leedvermaak dat hij maandag twee toetsen heeft, dus dat hij moet studeren, de plantrekker.

Het laatste stukje ­terugweg wordt een soort ­stinkende treurmars, staart tussen de poten. Voor de hondenbezitters onder u, enkele praktische tips: het is best ze eerst af te spuiten met de tuinslang, daarna afwrijven met keuken­papier, gevolgd door een massage met speciale ­hondenshampoo. Dan afspoelen onder de douche met lauw water, en inwrijven met een speciale ­hondenlotion tegen verdachte geuren.

Gelukkig is er nog de zondagavond, steevast een pyjamaparty en pizza’s met extra beleg. Voor de tv, op het tapijt met de honden als warme ruggensteun. Onze zondag is heilig, ook als er stront aan de knikker hangt. Et voilà, een indirecte link naar mijn beroep als chocolatier.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234