Donderdag 06/05/2021

'Streng ben ik niet, maar wel veeleisend'

Poll Peters: 'Als trainer heb je een bepaalde vrijheid maar het resultaat is een blok aan je been'

Het is rustig in Sint-Truiden. En dat ondanks een vijfde plaats in de Belgische competitie. Nochtans stond de club in het verleden altijd garant voor interne strubbelingen en conflicten die in de media breed werden uitgesmeerd. 'We genieten van het voorlopige succes,' zegt trainer Poll Peters. Hij is de grote motor achter het huidige succes, vandaar dat het hem wat dwars zit dat hij te stroef, te schools, te pedagogisch en te streng werd genoemd. 'Goed dat we niet in een dip zitten, anders was ik al gevlogen.'

Valerie Hardie

Poll Peters heeft net een training met de beloften achter de rug. Over de bekerwedstrijd tegen Deinze wil hij het liever niet hebben. Zo terughoudend hij is over die partij, zo vlot praat Peters over zijn trainingen, de opbouw ervan en de doelstellingen die hij wil bereiken. Bijna twee uur lang geeft hij aanwijzingen, corrigeert hij de spelers. "Stille trainingen heb ik nooit gegeven. Kijk, ik heb steeds een doelstelling voor ogen, een techniek die ik eruit wil halen. Ik wil een speler zo sturen dat hij niets anders kan doen dan wat ik hem vraag. Ik zoek naar fouten om die dan via oefeningen, door drills, te verbeteren. Dan kom ik misschien wel over als een pedagoog. Ik probeer spelers ervan bewust te maken dat ze beter kunnen. Niet om hun vertrouwen aan te tasten, maar om hen vooruit te helpen."

Met die aanpak kende je al succes als coach van de Uefa's waarmee je Belgisch kampioen werd. Je stond te boek als streng.

"Wat is streng en wat is veeleisend. Ik ben niet streng, maar wel veeleisend. Als ik iets vraag, moet dat gebeuren. Anders zijn we niet met oefeningen, maar met bezigheidstherapie bezig."

Zo trainen lukt alleen maar in een club als Sint-Truiden.

"Waarschijnlijk wel. We hebben bewust alle vedetten geweerd en gekozen voor jongens die ofwel uit waren op revanche - bij die club ben ik mislukt maar hier ga ik het wel maken, type Fiers - of een grote honger hadden naar eerste klasse, zoals Van Oekelen en Mertens. Zij zijn enorm geprikkeld en hebben erg bijgedragen tot onze goede resultaten. Zij moeten nog alles bewijzen, net als ik. Het is inderdaad zo dat ik met deze instelling bij een vedettenclub zou mislukken."

In eerste klasse ben je een buitenbeentje. Op Lokeren-coach Reynders na zijn alle trainers ofwel geslaagde ex-spelers of reeds gereputeerde coaches.

"Ik ben er eigenlijk een beetje ingerold. Ik had al wel mijn verdienste in de club als keeper-trainer maar dan kwam het aanzoek om hoofdtrainer te worden. Als je hogerop wil, is dat natuurlijk een unieke gelegenheid. Toen ik het overnam van Barry (Hulshoff) had ik niets te verliezen. We bevonden ons net buiten de degradatiezone. Na een vijftal wedstrijden bood het bestuur me dan aan voort te doen."

"Ik moet toegeven: ik had zo mijn twijfels. Ik had geen internationale ervaring, niks om op terug te vallen. Ik was wel overal altijd bij geweest, zat zeven jaar mee op de bank en volgde iedereen nauwgezet. Bij de tactische besprekingen was ik steeds een van de aandachtigste toehoorders. En wat ik kon gebruiken, probeerde ik dan bij mijn Uefa's toe te passen."

Volgens jouw materiaalmeester zal je lukken in de hoogste afdeling omdat je zo bezeten bent van het voetbal.

"Ik kan een wedstrijd nooit als supporter bekijken. Ik ben altijd op zoek naar iets. Ik analyseer ook constant. Hoeveel goede acties ondernam de keeper bijvoorbeeld. Hoeveel goede, hoeveel slechte. Ik ken dan ook zowat alle spelers in de Belgische competitie, alleen droeg ik nooit de eindverantwoordelijkheid in een club."

In het begin van het seizoen aarzelde je dan ook om bij te tekenen.

"Dat had alles te maken met de transfers. Ik hoorde te weinig. 'Ja, we zullen er wel kopen,' klonk het. Maar er vielen geen namen. Ik twijfelde. Ik dacht: 'Als ik met deze ploeg naar de oorlog moet, dan komen we offensief misschien in de problemen.' Ik vroeg om drie spitsen, het werden er twee. Plus nog een verdediger (Van Oekelen) en een creatieve middenvelder (Isaias)."

Voorzitter Leo Schepers maakte er nooit een geheim van dat in Sint-Truiden alleen het bestuur over de transfers beslist, de trainer heeft daar weinig zeg in.

"Dat is ook logisch. En als beginnend trainer had ik te weinig te vertellen. Ik had het al druk genoeg met mijn eigen verantwoordelijkheden - spelersraad, medisch kabinet, sportieve commissie, technische staf... dat waren al heel wat dingen die op me af kwamen. Ik kon overigens niet zeggen: die en die wil ik. Toen ze met namen kwamen, wist ik wel perfect of die in mijn concept paste. Ze hebben me altijd geraadpleegd: kan je met hem iets doen of niet."

"Als je kan afdwingen wie er moet worden gekocht, dan moet je al langer in een club zijn, of dan moet je tenminste al heel wat referenties kunnen voorleggen. Die had ik niet. Het was dan ook de technische directeur (Guy Mangelschots) die de knoop doorhakte."

Van jou wordt gezegd dat je makkelijk kan omgaan met de inmenging van het bestuur.

"Ik ken de meesten al zes jaar. Ik weet precies hoe ze reageren, wat er in dit huis omgaat. Vroeger was het veel onrustiger, nu is het vrij stabiel. Ik ben geen vreemde, ik ken het reilen en zeilen. Ik heb ook situaties meegemaakt waarbij ik dacht: 'Jongens, dit kan toch niet. Dat is hier bijna een gekkenhuis.' Dat is voorbij. Het bestuur is zich er ook van bewust geworden dat een profclub een bedrijf is dat niet kan geleid worden tussen zes en acht 's avonds, maar dat er mensen full time in dienst moesten worden genomen."

"We hebben ook altijd op de deur geklopt. Jules (Knaepen, adjunct) wees in welke richting moest worden gewerkt. De eerste man (Barry Hulshoff) wist echter niet meteen welke weg hij moest bewandelen. Hij reageerde bovendien te expliciet, te implusief, en dan krijg je conflicten."

Hulshoff beweerde dat hij contractueel verplicht werd met een vijfmansverdediging te spelen, terwijl het systeem met vier op een lijn de toekomst heet.

"We zouden grààg met vier op een lijn spelen, maar daar zijn we niet klaar voor. Barry heeft overigens snel moeten omschakelen omdat we te veel doelpunten pakten. Een systeem kan goed zijn in theorie, maar zonder resulaten is dat systeem verkeerd voor de groep. Dat 'moderne voetbal' moet ook groeien bij het bestuur. Je kan natuurlijk de kritiek aan je laars lappen en zeggen: 'Dit is mijn systeem. We doen het zo en niet anders.' Maar de eerste keer dat je in die opstelling verliest, hang je. Kijk, als trainer heb je een bepaalde vrijheid maar het resultaat is een blok aan je been. Het doel heiligt niet altijd de middelen. Bij Lokeren is Willy Reynders begonnen met vier op lijn te spelen, maar alleen omdat voorzitter Lambrechts daarin gelooft. Anders moet hij dat niet proberen. Zo is dat overal."

Op de website van STVV zegt Mangelschots dat de club op zoek is naar een tweede diepe spits.

"Als we langer willen meegaan, moet die er ook komen. Maar ik weet dat die er nu niet zal komen, dat zal voor volgend seizoen zijn. Toch zijn we nu al bezig met een analyse van de ploeg. We stemmen onze scouting af op de posities waar we versterking kunnen gebruiken. Ik houd nog even voor mezelf om welke posities het gaat. Het kampioenschap is nog jong, straks denkt een aantal spelers dat ze hun plaats niet waard zijn."

Ondanks zijn beperkingen is Sint-Truiden er toch in geslaagd vaak het spel te maken.

"Pas op, in het begin hebben we wat problemen gehad. En dat hebben we thuis nog steeds omdat de supporters zo veeleisend zijn. Dat is hun mentaliteit: of het nu Bommerskonte of Barcelona is, op Staaien moét de tegenstander van de mat worden geveegd. Dat zet de groep onder druk: je moét altijd winnen. Buitenshuis daarentegen slagen we er wel in onze stijl terug te vinden."

Is het voetbal van Sint-Truiden dat wat volgens Crasson - met betrekking op Charleroi dan - wordt gebracht door "un equipe des ouvriers"?

"Een paar jaar terug moest Sint-Truiden het hebben van kick-and-rush, maar samen met mijn hulptrainer hebben we kunnen aantonen dat we het niet alleen konden halen op kracht en enthousiasme. Ons voetbal was te weinig gestoeld op het technisch en tactische vermogen. Sint-Truiden wordt daar nog steeds op getaxeerd, maar dat we echt goed kunnen voetballen, daar houden ze geen rekening mee. Akoord, die intensiteit mag er niet uit. De supporters willen nog steeds op de banken staan. Maar ze beginnen het combinerend voetbal dat we brengen, steeds meer te appreciëren. Dat was duidelijk tegen Lierse. De vraag is alleen: zit dit Sint-Truiden op of boven haar niveau."

Na de overwinning tegen Lierse vroeg je je af waar dit ploegje zal eindigen. Wel?

"Vooruit moet het. Als de spelers het sturen verdragen, dan heeft een aantal spelers nog een aanzienlijke groeimarge. Er is niet direct een teken van vermoeidheid te bespeuren, we zijn redelijk van blessures gespaard gebleven - hout vast houden - en we kampen niet met een overlast aan kaarten, dan kunnen we nog een tijdje mee."

"We genieten nu ook van het voorlopige succes. Maar we gaan zeker niet anders redeneren: nu kan het wat minder, nu mogen we iets te laat komen op training. Neen. Dé fout die we kunnen maken is dat we te nonchalant worden. Als dat gebeurt, zal ons liedje snel uit zijn."

Eens het met een club slecht gaat, zijn de dagen van een trainer vaak geteld.

"Ach, ik kan wel wat verdragen. Als ik moet beginnen met de dwanggedachte dat ze me binnen zoveel tijd gaan buitengooien, dan zou ik er beter niet aan zijn begonnen. Ik heb mijn contract getekend in de wetenschap dat ik daarbij gelijk mijn ontslag vastleg. Maar ik moet niet leven van het voetbal. Ik zou dat graag doen, maar het moet niet. Ik kan altijd weer het onderwijs in. Dat zou een hele aanpassing zijn, maar dat zien we dan wel."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234