Zondag 20/09/2020

Pukkelpop

Strand of Oaks op Pukkelpop: er is nooit genoeg liefde

Beeld Senne Van Der Ven

“Geen idee wat ik ooit in mijn leven heb gedaan om België te verdienen”, zei Timothy Showalter van Strand of Oaks, toen de Club hem toejuichte. Wij wel: een onvoorwaardelijke overgave aan zijn publiek en een stel songs waarin je de magie van rock-’n-roll proeft.

Ach, Timothy Showalter: hij is die maat die je voortdurend zegt hoe hij graag hij je wel heeft, die kerel die altijd nét iets enthousiaster feest dan de rest, die gast die steevast een tikje te intens is, maar op wie je nooit kwaad kunt zijn. In de Club ging geen song voorbij zonder dat hij het publiek bedankte en benadrukte dat hij het allemaal méént.

Een beetje too much? Tuurlijk niet. Hoe kun je nu afknappen op te veel liefde? Dus als Showalter tijdens ‘Everything’ vroeg of hij een yeah van vooraan tot achteraan kon krijgen, dan gebeurde dat. En toen hij in ‘Rest of It’ zong “I keep messing it up”, suste de Club collectief: valt wel mee hoor, Timmy.

Zelfs toen hij in de psychedelische jam ‘On the Hill’ wel heel erg goed de bezopen besluiteloosheid van drie uur ’s nachts vatte, dat besef te dronken te zijn om nog íéts te ondernemen, deed de tent nog vol overtuiging mee. Cool.

Beeld Senne Van Der Ven

Zagen we daar in de Club trouwens een twaalfjarig knaapje zijn eerste shot rock-’n-roll toegediend krijgen? Laten we hopen dat hij voor het leven verslaafd is, zoals Showalter zélf overkwam, toen hij eenzaam en onbegrepen in zijn tienerkamertje naar de radio zat te luisteren. Dat gevoel heeft zelden iemand beter verwoord dan Showalter in ‘Goshen ’97’ en ‘Radio Kids’, ook nu weer de luid meegebrulde hoogtepunten van dit Strand of Oaks-concert.

Beeld Senne Van Der Ven

Al even mooi, maar kennelijk iets te midtempo voor het publiek voorbij de eerste rijen was de Replacements-achtige rocker ‘Plymouth’. Daarin zong Showalter niet alleen zijn eigen hartverscheurende zin “we were beautiful, broken and young”, hij wenste ons ook “love and affection” toe met een tekstflard uit Neil Youngs ‘Falling from Above’. Young drukte ook zijn stempel op de epische afsluiter ‘JM’, een monument voor de veel te vroeg gestorven singer-songwriter Jason Molina én tegelijk een ode aan de magie van (luide rock)muziek.

“I got your sweet tunes to play”, zong Showalter nog in ‘JM’ voor hij verdween in een storm van gitaar en rondzwiepend haar, en uiteindelijk in de armen van het publiek belandde. Toen besefte je dat die kerel gelijk heeft als hij zegt dat het allemaal maar om één ding draait: passionele rock-’n-roll.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234