Zaterdag 24/08/2019

Straatboefje kan legende worden

Het Amerikaanse basketbalteam heeft Spanje met 82-76 verslagen in de halve finale. Nog één zege is Team USA verwijderd van een vijftiende gouden medaille. Carmelo Anthony (32) kan zo de meest succesvolle basketter op de Spelen ooit worden. En dat voor een voormalig straatjochie uit Brooklyn.

Eerst dit. Bijna was Carmelo Kyan Anthony er niet geweest in Rio. Geen zin, 32 jaar, drie Spelen achter de rug, net terug na een zware knieoperatie; een mens zou voor minder. Tot dat telefoontje van Jim Boeheim, zijn voormalige coach in bloeiende college-tijden. "Hi, Melo. Jim hier. Denk er toch nog eens diep over na, jongen. Team USA heeft je nodig. Je kunt de ploeg naar een hoger niveau tillen."

Weinigen die er zich anders toe geroepen voelden. Buddy LeBron James, Kobe Bryant, Stephen Curry, James Harden, Kevin Love, Russell Westbrook: allemaal stuurden ze hun kat. Na twee, drie magere jaren kon Anthony "some meaningful basketball" wel gebruiken, vond Boeheim. Anthony knikte, pakte zijn koffer en vertrok naar Rio als grote vedette van zijn ploeg, naast Kevin Durant.

Zondagavond, om 20.45 uur, speelt Anthony zijn derde olympische finale op rij. Hij was er ook al bij in Athene 2004. Het 'Jaar van de Schande' voor het Amerikaanse basketbalteam. De VS verloren in de poulefase twee van hun vijf partijen (tegen Puerto Rico en Litouwen) en gingen er in de halve finales kansloos uit tegen Argentinië, de voorlopig laatste olympische nederlaag voor Team USA. Het 'Dream Team' werd plots het 'Nightmare Team'.

De toen piepjonge Anthony (20) paste volledig in dat plaatje. Spoiled, rotverwend. Hij kreeg weinig speelkansen. En als hij dan al eens op het parket belandde, trok hij na elke match steevast zijn USA-shirt uit, om vervolgens boze, gefrustreerde interviews te geven. Nukkig baasje met een schrijnend gebrek aan maturiteit. A pain in the ass.

Basket als vluchtweg

Het hoeft niet te verbazen, als je Melo's afkomst kent. Zoon van een Puerto Ricaanse vader en een Afro-Amerikaanse moeder. Opgegroeid in Red Hook, verpauperde buurt van Brooklyn, New York. Op zijn tweede stierf pa aan kanker, zes jaar later verhuisde Carmelo met ma naar een al even grauw gehucht in Baltimore, waar het als straatjochie puur overleven was in de gevaarlijke wereld van drugs, geweld en criminaliteit.

Basket was Anthony's vluchtweg. Hij doorliep alle stadia: van high school, waar hij LeBron James leerde kennen en een vriendschap voor het leven ontstond tussen de twee generatiegenoten, over college (Syracuse University) tot NBA. In 2003 werd Anthony als derde pick in de NBA-draft, na James en Milicic, ingelijfd door Denver Nuggets. Sinds 2011 leent hij zijn 203 centimeter en 104 kilogram als small en power forward aan de New York Knicks, het team van zijn hart in de stad van zijn hart, waar hij in het komende NBA-seizoen net geen 22 miljoen euro opstrijkt.

Twaalf jaar na Athene is het jongetje Anthony een man geworden. Volwassen in doen en denken, een échte ster. "Een van de sterkste en meest veelzijdige spelers van het toernooi", weet de Amerikaanse pers. Melo straalt leiderschap uit, neemt verantwoordelijkheid, stuurt. Naast het basketveld profileert hij zich, vanuit zijn gevoel voor liefdadigheid en afkeer van onrechtvaardigheid, als extreem sociaal geëngageerd. Zo bezocht hij een paar dagen geleden in Rio nog een van de vele favela's of risicovolle sloppenwijken, waar hij met lokale kinderen aan het basketten sloeg. Zijn drijfveer? Simpel. "Ik weet hoe het voelt om onderaan te staan. En ik weet ook hoe het voelt om aan de top te staan."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden