Maandag 23/09/2019

STIJN VAN DE VOORDE

Stijn Van de Voorde is te horen op Studio Brussel, te zien op Canvasen elke woensdag te lezen in Cult.

Vorige week stond in twee verschillende kranten én een weekblad te lezen dat chef-koks 'de nieuwe rocksterren' zijn. Journalisten kopiëren graag catchy statements van elkaar, ook al hebben we ze al vaak gehoord. In de nasleep van de Boekenbeurs hadden onze televisiekoks geen gebrek aan media-aandacht: binnenkort bekijk je Dagelijkse kost in Angola, The Jane kreeg een ster en dankzij De Week van de Smaak was het een kunst om géén sterrenchef tegen het lijf te lopen. En waarom ook niet? Chef-koks zijn hard werkende zelfstandigen die weten hoe ze een lekkere maaltijd moeten serveren. Mensen eten graag, dus het is begrijpelijk dat culinaire professionals geliefd zijn bij het grote publiek. Maar zijn het ook rocksterren? Natuurlijk niet.

Er bestaan koks met grote tatoeages en speciaal haar? Ze roepen hard en indien nodig zetten ze een arrogante muil op? Sportfiguren als Radja Nainggolan en Steven Defour bezitten dezelfde eigenschappen en toch hoor je niemand beweren dat chef-koks de nieuwe voetballers zijn. Of omgekeerd. Als chef-koks de nieuwe rocksterren zijn, dan zijn appelen de nieuwe peren. Dan zijn stadswachters de nieuwe garnaalvissers en dan is Dendermonde het nieuwe Palm Springs.

Laat de rocksterren gerust. Ze hebben ons niets misdaan. Integendeel, een historisch concert of een tijdloos album kan een mijlpaal zijn in iemands bestaan. Kan de 'taart van tomaten met raketsla en parmezaan' uit Puur genieten van Pascale Naessens hetzelfde effect hebben op een mens als het meerstemmige einde van 'Forever' van The Beach Boys? Over smaak valt niet te twisten, maar het zou ergens wel spijtig zijn.

Waarom hoor je nooit iemand beweren dat muzikanten de nieuwe chefs zijn? Dat is nog niet eens zo vergezocht. Sheryl Crow (If It Makes You Healthy), Paul McCartney (The Meat Free Monday Cookbook) en Coolio (Cookin' with Coolio) zijn maar enkele grote namen uit de muziekindustrie die ooit een kookboek uitbrachten. Alex Kapranos beschreef in zijn culinaire dagboek Sound Bites: Eating on Tour with Franz Ferdinand (2006) wat hij tijdens een wereldtournee zoal kreeg voorgeschoteld. En dan zijn er nog de bundels die de favoriete recepten van muzikale helden verzamelen: Cook 'n' Roll (onder anderen Gabriel Ríos, Hooverphonic), A Musical Feast (Salt-n-Pepa, Ace of Base, Beach Boys...), I Like Food, Food Tastes Good (met onder meer Interpol, Grandaddy en Belle & Sebastian)...

Het is niet omdat je met een bepaalde passie over een ander vakgebied praat dat je er ook in wil infiltreren. Daarom heeft God hobby's uitgevonden. Als een kind je vrijblijvend een weinig aantrekkelijke tekening van een boom met onrealistische takken aanbiedt, beweer je zonder nadenken dat het mooi is. Als een kleuter een gelijkaardig werk afgeeft en er vanuit commercieel oogpunt geld voor vraagt, overweeg je een corrigerende tik. Het brede publiek zal altijd meer sympathie tonen voor activiteiten die zich op hobbyniveau afspelen.

Caitlin Freeman, pastry chef van de cafetaria in het MOMA in San Francisco, bracht enkele jaren geleden een fotoboek uit met patisserie in de vorm van bekende, beeldende kunstwerken. Niets tegen het neoplasticisme van Piet Mondriaan, maar in cakevorm zien felgekleurde vlakken er minder smakelijk uit dan op doek. Net zoals de mosselen van Marcel Broodthaers en de fruitmand van Paul Cézanne (Un coin de table, 1895-1990) er op hun beurt appetijtelijker uitzien in een gemiddelde brasserie.

Wie vergelijkt, belandt al snel op een metaniveau. Met een beetje zin voor poëzie herken je in de meringue met roomijs van berk en honing uit Noma in Kopenhagen misschien wel de sfeer van het laatste album van Lana Del Rey. De Spaanse kok Ferran Adrià doet graag moeilijk door een bloemkoolmousse met perzikengranité, amandelijs en basilicumgelei te combineren met een espuma van rook? Wel, de Britse indierockband alt-J mengt een catchy blokfluit met een folky melodie, een hiphopbeat, een akoestische gitaar en een Miley Cyrussample. Met een beetje goede wil kun je parallellen trekken tussen de werkwijze van alle creatievelingen, maar dat wil niet zeggen dat de ene plots de andere vervangt.

God heeft - naast hobby's - ook vakjes uitgevonden. Het kan dan ook geen kwaad om er af en toe in te denken. Nu we toch over de Almachtige bezig zijn: god is niet de nieuwe dj. En dj's zijn zeker niet de nieuwe goden. Ook al hebben ze een baard, halflang haar en sandalen met sokken in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234