Zondag 16/01/2022

STIJN VAN DE VOORDE

Mijn eerste festivaloptreden was er eentje van Soulsister op de Lokerse Feesten. Ik besef dat 'Mudhoney op Pukkelpop' cooler klinkt, maar dat zou niet eerlijk zijn. Het gebeurde ergens op het einde van de jaren 80, de tijd waarin iedereen jeans op jeans droeg en toen het enige podium op de Oude Vismijn stond.

De feiten spreken me waarschijnlijk tegen, maar in mijn herinnering speelden lokale acts als The Radios, Clouseau, De Kreuners en Raymond in die periode elk jaar in Lokeren. Ik was een grote Soulsister-fan. Hun debuut It Takes Two zat ononderbroken in mijn cassettespeler. Mijn eerste festivalervaring was dan ook een meevaller. Eric Melaerts had een klein, dun vlechtje achteraan en hij pleegde de ene solo na de andere. De Vismijn was afgesloten, maar ik kon toch goed zien. Er stonden toen nog stoelen en tafels op het plein. Als kind mocht je op een stoel staan zonder een pint tegen je hoofd te krijgen.

De Lokerse Feesten is niet enkel mijn favoriete festival omdat ik toevallig in de buurt woon. Dat is te gemakkelijk. Ik respecteer de vele vrijwilligers en ik hou van de bands die er spelen. Sinds het festival meer dan twintig jaar geleden naar de Grote Kaai verhuisde, werd alles groter en interessanter. Niets tegen The Dinky Toys en The Scabs, maar toen er voor het eerst iconische artiesten als The Cure, Paul Weller, The Beach Boys, Neil Young en Pharrell (met N*E*R*D) naar het Waasland afzakten, was dat op een bepaalde manier ontroerend.

De vrijwilligers blijven er telkens rustig en nuchter bij. Tientallen onder hen spenderen een klets jaarlijks verlof aan de voorbereiding en organisatie van het festival. Een gesigneerd album of een selfie met een artiest is leuk, maar daar doet niemand het voor. Het kampgevoel is veel belangrijker. Natuurlijk kijkt iedereen uit naar Richard Ashcroft, Slayer en Faithless, maar het echte hoogtepunt voltrekt zich ook dit jaar vast weer in de nacht van donderdag op vrijdag. Als de laatste bezoeker de Oude Kaai heeft verlaten wordt het jaarlijkse buikschuifkampioenschap georganiseerd. Tot enkele jaren geleden werd er iets in elkaar geflanst met wat stro, plastic en bruine zeep, maar tegenwoordig staat er een professionele buikschuifbaan met ijsblokjesbad.

Tijdens die nacht wordt het kaf van het koren gescheiden. Als de wisselbeker op het spel staat, vergeet elke medewerker even zijn dagelijkse verantwoordelijkheden. Welke buik schuift het verst? Wordt het iemand uit de securityploeg, de kok van de artiestencatering of die aerodynamische tapster van Toog 4? Moge de beste buik winnen.

Begin augustus trekken alle uitgeweken Lokeraars, die ooit geloofden dat het hipper was om in hun studentenstad te blijven hangen, terug naar hun roots. Tien dagen lang worstelen ze met het feit dat er in de buurt van hun huidige domiciliëring geen feest bestaat als de Lokerse Feesten.

Lokeren is meer dan een sympathieke voetbalploeg, Miet Smet en gemalen paard in een runderdarm. Het is een kleine stad met een groots festival vol helpende handen, trillende stembanden en schuivende buiken.

Stijn Van de Voorde

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234