Zaterdag 18/09/2021

Stijn Van de Voorde

Stijn Van de Voorde is te horen op Studio Brussel, te zien op Canvas en elke woensdag te lezen in Cult.

Er bestaan verschillende redenen waarom ik uiteindelijk geen modern danser ben geworden. Laat ik beginnen met het feit dat Sint-Niklaas in de jaren 80 even klaar was voor hedendaagse dans als voor kernwapens. In dat decennium hoorde je in mijn regio bovendien weinig dansbare muziek op openbare plaatsen. De vrolijke liedjes uit Fame en Flashdance braken in het Waasland pas door in de vroege jaren 90, toen begrippen als 'glasnost' en 'perestrojka' ook aan populariteit wonnen. Tijdens thé dansants zag je natuurlijk wel mensen bewegen op pakweg 'She's in Parties' van Bauhaus, maar niemand zal beweren dat het befaamde tegeltellen in de donkere eigthies voor de volle 100 procent kon doorgaan als een expressie- of communicatiemiddel. En laat dat nu net mijn definitie zijn van een geslaagde dans. Het is natuurlijk te gemakkelijk om enkel mijn omgeving met de vinger te wijzen. Misschien was ik gewoon zelf niet klaar om de Billy Elliot van de speelplaats te worden. Misschien wilde ik tijdens de speeltijd mijn koek rustig opeten, zonder eerst drie keer te worden gepaald. Of misschien was ik simpelweg niet in het bezit van de vereiste portie talent. Dat kan ook. Om die redenen kwam ik tot nu toe enkel in contact met (moderne) dans tijdens schoolfeesten. Of via lyrical hiphop poppende jeugddelinquenten in So You Think You Can Dance.

Tot ik dit weekend een interview met de Brit Luke Jessop las. Jessop is een danser die niet enkel schittert in Ultima Vez, het dansgezelschap van de gerespecteerde Wim Vandekeybus, maar ook in 'Ta fête', de videoclip van de gerespecteerde Stromae. Hij is een skater met een verleden in de hiphop- en b-boy-scene. Maar tegenwoordig is hij vooral een topatleet met een opvallend nuchtere kijk op de wereld waarin hij zich stijlvol voortbeweegt. Ondanks zijn passie krijgt hij het schijt van - ik citeer - hoe ernstig veel van zijn collega's zichzelf nemen. Elke beweging is een geschenk van god? Het hele bestaan van dansers en choreografen is een expositie? Ah man,go suck a dick!

Op YouTube staan er nogal wat filmpjes met Luke Jessop in een glansrol. Stuk voor stuk spectaculaire lichaamscombinaties waar met recht en reden de term hedendaags op kleeft.

Van zodra je het modernedansgamma begint af te schuimen op de videosite is het moeilijk om te stoppen. Op het ogenblik waarop je je mond wil sluiten, valt hij weer open van totale verbazing. Zeker bij de meer extreme voorbeelden. Zo zag ik dankzij de Canadese Compagnie Marie Chouinard een man - die een gietijzeren buis op zijn onderbroek had gemonteerd - een tijdje hysterisch tegen een metaalconstructie meppen. In eerste instantie denk je dat je naar een waarschuwingsvideo (die jongeren van de crack moet houden) aan het kijken bent, maar neen, het betreft wel degelijk het werk van een hoog gewaardeerd gezelschap. De blote dansers die over het podium rollen met een kruk in hun mond hebben helemaal geen medische hulp nodig. Ze zijn gewoon rustig op zoek naar de fundamentele vraag wat het betekent om mens te zijn in onze samenleving, in totale disharmonie, verlangend naar verbondenheid. Uit de meningen onder de YouTubevideo blijkt dat niet iedereen mee is met de centrale boodschap. De reacties variëren van 'OK, THAT'S ENOUGH INTERNET FOR TODAY!!!', 'I've finally made it to the peak of the weirdest part of YouTube' tot het sarcastische 'I masturbated to this a minute ago. I regret nothing'. De grootste kunstenaars werden nooit begrepen in hun tijd.

Precies daarom bestelde ik extra gemotiveerd een ticket voor Talk to the Demon van Ultima Vez. Met Luke Jessop, van wie ik preventief een grote fan ben. Al had ik evengoed kunnen kiezen voor de voorstelling Journey, waarin de 32-jarige Koen De Preter danst met de 88-jarige Alphea Pouget uit Zweeds Lapland. In de hedendaagse danswereld speelt leeftijd geen rol. Alles kan, alles mag. Als het ritme maar goed zit. Was het tenslotte geen eurotrance-danceproducer die ooit zei: 'I'm as serious as cancer, when I say rhythm is a dancer?'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234