Zaterdag 28/11/2020

Stijlvol naar het platteland? Dat is dan 6.260 pond

Niet alleen wordt alom de Summer of Love herdacht of herbeleefd, de media staan ook bol van verhalen over het wel en wee van de (super)rijken. Deze maandagse aflevering kon niet achterblijven.

Om me in te leven in de lifestyle van de rijken schaf ik me af en toe wel eens de Tatler aan. Het Britse maandblad maakt geregeld lijsten van de meest begeerde vrijgezellen, toont de kunstcollecties van te vroeg gearriveerde ondernemers en de paardenstallen van gepensioneerde popmuzikanten. Op de partyfoto's kun je zien hoe jongelui met Hon. en Lady voor hun naam na ettelijke flessen champagne heerlijk ordinair uit de bol gaan.

De Tatler heeft natuurlijk ook een moderubriek en in het laatste nummer bleef ik hangen bij een pagina waarop een outfit stond gefotografeerd om "stijlvol naar een countryfeestje" te trekken. Uit nieuwsgierigheid nam ik er even mijn rekenmachine bij. Een jurk van Fendi: 915 pond. Kasjmier truitje: 360 pond. Suède enkellaarsjes van Christian Louboutin: 590 pond. Handtas van Tanner Krolle: 1.395 pond. Polshorloge van Hermès: 1.100 pond. Halsketting van Asprey: 1.900 pond. De prijs van de met zijde gevoerde jas van Dolce & Gabbana is niet vermeld. Voor 6.260 pond of 9.390 euro plus de jas is deze sympathieke "casual out of town-look" de uwe. Plots kon ik de charme van picknickmanden van 1.500 pond en gsm's van 3.500 pond niet meer inzien.

Ach, het zal wel aan mijn stemming gelegen hebben. Ik had de voorbije week even een opstootje van zwartgalligheid, waarbij ik de mensheid in het algemeen en de mannelijke helft in het bijzonder naar de verdoemenis wenste. Ik graaide enkele T-shirts bijeen, stopte een dik boek in een reistas en liet me door absoluut onrijke vrienden meevoeren naar een verloren gat in Centraal-Frankrijk. Als alles goed is zit ik, als u dit leest, onder een boom te proberen om de scheefgegroeide wereld te vergeten.

Help, er zijn geen stuurmannen meer!

Ook de superrijken hebben zo hun problemen. Zoals dit: ze vinden geen personeel om hun almaar groter wordende plezierjachten te bemannen. Neem Roman Abramovitsj, de Russische eigenaar van voetbalclub Chelsea. Momenteel staat voor hem in Hamburg een schip op stapel. Als de Eclipse klaar zal zijn, wordt het het grootste privéjacht ter wereld. Sjeik Mohammed Bin Rashid al-Makhtoum van Dubai wordt daarmee van de troon gestoten. Zijn Platinum telt immers maar 160 meter, terwijl de Eclipse 180 meter lang wordt. Het zal een vijftigkoppige bemanning aan boord hebben en 300 miljoen euro kosten.

Dat Abramovitsj al drie jachten heeft - de Pelorus, Le Grand Bleu en Ecstasea - lijkt geen bezwaar. Maar dan komen de problemen. Volgens de Sunday Telegraph is er een nijpend tekort aan professionele zeelui om de steeds groeiende vloot van plezierschepen te bemannen. Niet alleen worden er stuurlui gezocht, ook machinisten, koks en dienstpersoneel schijnen zeldzame parels te zijn. Momenteel wordt personeel afgesnoept van de marine en van de commerciële vloot. Aan de Britse universiteit van Plymouth is een nieuwe cursus, 'superyacht studies', ingevoerd om een aangepaste opleiding te verzorgen.

Het aantal superjachten (vanaf 25 meter lang) is de voorbije jaren spectaculair toegenomen. Men schat dat er momenteel een stuk of vijfhonderd van die waterkastelen de oceanen bevaren of in een haven liggen te blinken. Niet alleen het aantal neemt toe, ook hun lengte. Vijf jaar geleden was het gemiddelde luxejacht 50 meter lang, nu is dat 75 meter. Bovendien is er een trend naar 'gigajachten', schepen van meer dan 150 meter lang. Ze hebben behalve de gewone ingrediënten als zwembad, gouden kranen in de marmeren badkamers en cinema's aan boord, ook een landingsbaan voor de helikopter.

Het zal je dan maar overkomen. Je hebt eindelijk na jaren van noeste arbeid zo'n drijvend kasteel verworven en dan vind je geen volk om het dek te schrobben, de champagne koel te leggen en de kaviaar op de toastjes te smeren.

Overigens kan ik moeilijk vatten wat de charme is van zo'n monsterjacht of het moest de mannelijke aandrang zijn om 'de grootste' te hebben. Want hoe privé is zo'n jacht nog als er voortdurend vijftig bemanningsleden om je heen cirkelen om elke vingerknip te beantwoorden?

In 67 dagen van pool tot pool

Wie, voor zover ik weet, niet kampt met personeelsgebrek is de Hurtigruten. En dat is maar te hopen, want er staat bij de Noorse veer- en transportdienst, die vooral bekendstaat om de adembenemend mooie tochten langs de Noorse fjorden, straks een unieke reis op het programma. Wie zich de echte luxe kan veroorloven om er 67 dagen uit te trekken, kan aan boord gaan voor een zeereis van pool tot pool.

De reis begint op 18 september in IJsland, gaat verder langs de Schotse eilanden en de schilderachtige kusten van Ierland, waarna de oversteek volgt van de oceaan. Van Canada, Newfoundland en Nova Scotia zet de MS Fram koers naar het Zuiden en vaart langs de Noord-Amerikaanse kust naar Belize, Guatemala, Honduras, Costa Rica en Panama. Schitterende taferelen worden beloofd bij het passeren van het Andesgebergte en zodra het zuidelijkste punt van Chili is bereikt, zet het schip koers naar Antarctisch gebied. De reis eindigt op 23 november in Santiago de Chili. Het schip heeft dan in 43 havens aangelegd.

De goedkoopste plaats aan boord kost 7.730 euro, in een driepersoonsbinnenhut, plus de vluchten heen naar Reykjavik en terug vanuit Santiago de Chili. Wie vanuit zijn kajuit de zee wil zien, moet daarvoor meer betalen.

Meer info: Bureau Scandinavia, Meirplein 9, 1070 Brussel. 02/521.77.70 of info@bureauscandinavia.be

Rijk en arm gaan arm in arm

Paul Smith is ongetwijfeld een rijk man. Zijn modemerk is wereldbekend en zijn speelse aanpak heeft hem geen windeieren gelegd. Toch is Smith een van de normaalste en beminnelijkste bekende mensen die ik ooit heb ontmoet. Hij heeft er niet lang over moeten nadenken toen de bekende fotograaf Martin Parr vroeg of hij wilde meewerken aan zijn Fashion Newspaper. Twee jaar geleden maakte Parr een Fashion Magazine, een dikke brochure die bij een tentoonstelling van zijn foto's in de Parijse Bon Marché hoorde. Deze expo opent nu in Tokio en voor de gelegenheid maakte Parr een op roze papier gedrukte krant.

Omdat de expo in Japan plaatsvindt, opent de fotograaf zijn Fashion Newspaper met 'Commuters', een reeks close-ups van slapende pendelaars, gefotografeerd in de ondergrondse van Tokio. Je ziet vooral voorhoofden, brillen en haar. De tweede reeks is ook documentair en laat mensen zien op hun paasbest ergens op de paardenrennen. Wilde hoeden, veel te veel goud, vlekken op een spannende satijnen jurk, mannen met foute zonnebrillen en champagne in Ascot, Durban en Dubai.

Voor de echte modefoto's, met kleren uit de nieuwe wintercollectie van Paul Smith, trok Parr naar Ilford, "A London suburb with a fantastic cultural mix." Nu is het geen geweldige vondst om dure kleren op 'gewone mensen' te fotograferen, maar Parr en Smith gaan hier redelijk ver. Ze plaatsen de jongelui tegen een weinig flatteuze achtergrond van een lelijke muur of een nachtwinkel en Smith combineert de dure kledingstukken met hun dagelijkse outfit. Een witte handtas met kettingen (Paul Smith) ziet er ongelooflijk cheap uit als ze gedragen wordt door een vrouw in een knalroze jogging. En de zwarte overjas, gedragen over de traditionele jurk van een moslima, kon evengoed een afdragertje van haar vader zijn. "Wat is goede smaak? Iets wat je niet kunt kopen", zegt Smith. "En slechte smaak? Datgene wat je wel kunt kopen."

Martin Parr is een intrigerende fotograaf die documentaire, reclame, mode en kunst in zijn werk verenigt. "Martins benadering is altijd recht voor de raap geweest", zegt Smith. "Zijn vroeg werk bestond uit observaties van het Engelse leven, dat nooit mooier werd gemaakt dan het was. Hij is altijd eerlijk en dat trok hij door in de foto's die hij voor mij heeft gemaakt. Een boel ontwerpers vergeten dat het vooral gewone mensen zijn die hun kleren kopen. Er zijn gewoon niet genoeg beroemde mensen om rond te komen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234