Vrijdag 23/04/2021

Sterven is een levenskunst

undefined

cd pop & rockdoor dirk steenhaut

THE FLAMING LIPS HHHHH

Yoshimi Battles The Pink Robots Warner Bros

Ten tijde van Hear It Is, het inmiddels vijftien jaar oude debuut van The Flaming Lips, kon niemand vermoeden dat die groep de mensheid ooit nog met onsterfelijke meesterwerken zou verblijden. Maar de gestoorde en chaotische trashcore uit haar begindagen ligt intussen al ver achter ons. Hun excentrieke levenshouding zullen de Lips wel nooit meer kwijtraken: ooit brachten ze bijvoorbeeld een heuse box uit, waarvan de vier cd'tjes gelijktijdig dienden te worden afgespeeld. Toch zijn het net die tomeloze experimenteerdrang, vindingrijkheid en artistieke durf die The Flaming Lips tot een van de interessantste popbands uit dit tijdsgewricht maken. Het even wonderlijke als visionaire The Soft Bulletin werd bijvoorbeeld een van de muzikale hoogtepunten van 1999 en hoe onwaarschijnlijk het ook mag lijken: dat werkstuk wordt vandaag moeiteloos geëvenaard (en misschien zelfs overtroffen) door Yoshimi Battles the Pink Robots. Het is een complexe, maar toegankelijke langspeler geworden. The Flaming Lips schrijven in wezen eenvoudige akoestische popliedjes, voorzien van onweerstaanbare melodieën en naïef-surrealistische teksten. Wat de nummers echter tot een belevenis maakt, is de verbluffend veelkleurige aankleding. Iedere track is rijk gearrangeerd, bevat zoveel subtiele details dat je ze onmogelijk tijdens één beluistering kunt vatten en drijft op een verbeeldingrijk gebruik van elektronica; reden waarom het blad Uncut het Lips-geluid omschrijft als een ontmoeting tussen Neil Young en Autechre. Nu eens verwijzen die cyberorkestraties naar Broadway-musicals, dan weer naar de soundtracks van oude tekenfilms van Disney. Voeg daarbij het onderhuids funky basspel van Michael Ivins en de fragiele stem van Wayne Coyne en je krijgt een uniek muzikaal universum dat helemaal op zichzelf lijkt te staan.

In thematisch opzicht draait alles op deze tiende Flaming Lips-cd om sterfelijkheid en verlies. De plotselinge dood van een Japanse vriendin van de groep vormde de aanleiding voor 'It's Summertime' en de suite van vier songs waar de plaat mee opent. Coyne laat zich hier inspireren door de beeldtaal van mangastrips en computerspelletjes, maar het wat kinderlijke sf-verhaaltje over de in karate bedreven Yoshimi die de strijd verliest tegen een bende boosaardige robots, wordt behoorlijk aangrijpend zodra je beseft dat de teksten een allegorisch karakter hebben en merkt hoe, naarmate de cd vordert, melancholie wordt verdrongen door levenslust. Ook in de laatste drie songs staat Wayne Coyne stil bij de vergankelijkheid der dingen: "Do you realize that everyone you know someday will die?", mijmert hij, al vindt hij dat geen reden om het hoofd te laten hangen. Als er in 'All We Have is Now' al een boodschap schuilt, is het wel: geniet van ieder moment en laat het leven triomferen op de dood.

Als je weet dat Yoshimi enkele van de mooiste en directste songs van The Flaming Lips bevat en de productie nergens onder hoeft te doen voor het werk van genieën als Todd Rundgren of Brian Wilson, dringt de conclusie zich vanzelf op: deze plaat MOET gewoon op je boodschappenlijst.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234