Zondag 31/05/2020

Sterke vrouw in minirok

nieuw

interview met milla jovovich, hoofdrolspeelster in 'resident evil'

Op haar elfde werd ze fotomodel, vanaf haar vijftiende schreef ze liedjes en na hun huwelijk liet Luc Besson haar schitteren in The 5th Element en Joan of Arc. Sinds hun scheiding timmert ze onverdroten aan de weg. Als Alice in Resident Evil hoeft ze niet erg diep te gaan als actrice, maar Milla Jovovich had goede redenen om de rol te aanvaarden.

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

Milla Jovovich: "Op jonge leeftijd had ik het weinig op videospelletjes begrepen; ik zat voortdurend met mijn neus in de boeken. Maar mijn broertje is een fanatieke spelletjesmaniak. Onlangs toonde hij me een zeer gewelddadig spel waarin je in een winkelcentrum gewoon het vuur op de massa kunt openen. Ik zei hem: 'Je bent ziek, en ik ben ziek dat ik je dit laat spelen. Ik weet dat dit leuk is maar ik hoop dat je weet dat dit volkomen abnormaal is.'

"Resident Evil vond ik wel leuk. Ik was direct geïntrigeerd door het meisje in minirok dat in een doolhof haar weg zoekt. Ik vond het zo leuk om de puzzels te helpen oplossen dat ik dagenlang bleef spelen. Toen ik wist dat er een film van gemaakt werd, moest en zou ik die rol krijgen, ook al omdat mijn kleine broer nu voor de rest van zijn dagen naar mij zal opkijken.

"Ook het merendeel van de rest van de cast en crew was al vertrouwd met en/of verslaafd aan het spel. Iedereen wilde deze film maken en niet in de eerste plaats voor het geld. Voor mij was het ook een buitenkansje om de actiefilm te spelen die ik altijd al wilde doen. Dit is geen film voor intellectuelen, dit is een film om samen met je vriend of vriendin te zien en elkaar stevig vast te houden."

Als sterke vrouw krijgt ze het gezelschap van Michelle Rodriguez, de jonge revelatie uit Girlfight, die hier minder overtuigt. Botsten hun twee sterke karakters ook op de set?

"Voor Michelle was het onbegrijpelijk dat je ook een taaie tante kunt zijn met gelakte nagels. Volgens haar betekende mijn make-up dat ik een watje was. 'Yo, what's up with that nail polish every morning?', zo begroette ze mij. Ik moest me dus wel bewijzen tegenover haar. Ze was ook een ontzettende pestkop. In een bepaalde scène vindt ze een spuit, die ze dan tijdens de pauzes gebruikte om iedereen mee nat te spuiten. Die geconcentreerde straal op je voorhoofd was net voldoende om je het bloed vanonder de nagels te halen. Maar ze was wel leuk. Ze deed me aan mezelf denken toen ik zestien was. Alleen is zij al 22. Misschien kun je daaruit afleiden dat een Europees meisje van zestien even volwassen is als een Amerikaans meisje van 22 (lacht)."

Bent u niet bezorgd dat u hierna getypecast zult worden als vrouwelijke actieheld?

"Als een actrice afwisseling wil, kan ze die moeiteloos krijgen. Mijn agent zegt dat ik zonder problemen in een arthouse-film of in een toneelstuk kan meedoen. Het zal hoegenaamd geen invloed hebben op mijn carrière want in beide gevallen gaat toch bijna niemand kijken. Als Resident Evil mijn enige film was, zou ik daar gevoeliger voor zijn. Maar ik kan daarnaast nog een hoop werk met onafhankelijke filmmakers voorleggen. Eigenlijk ga ik met deze rol juist in tegen de verwachtingen, want niemand heeft me al in dit soort rol gezien.

"Vrouwelijke hoofdrollen in actiefilms is bovendien een recent gegeven, met uitzondering van Sigourney Weaver. Sinds Tomb Raider zijn er steeds meer mannen die liever een opwindende meid in minirok de klappen zien uitdelen dan een onaantrekkelijke spierbundel. Dat soort vrouwen zullen we volgens mij nog meer zien in de toekomst. En ik ben best bereid om de plaats van Sigourney Weaver in te nemen, ik heb er de fysieke conditie voor. Heel wat van de spectaculaire trappen heb ik zelf uitgedeeld, want ik haat het als je op zulke momenten alleen het achterhoofd van de acteur kunt zien. Sinds Crouching Tiger, Hidden Dragon kun je het niet meer maken om stuntmannen op een flauwe manier in speciale effecten te verstoppen."

Een Duitse collega is zo onvoorzichtig om op te merken dat deze rol misschien toch niet zo verschillend is van haar vorige werk. Het merendeel van het publiek ziet haar immers nog altijd als vrouwelijke vechtersbaas. De criticus zet daarmee op een ongelukkige manier haar prestaties in The 5th Element, Joan of Arc en deze film op één lijn. De vrolijke, welbespraakte manier waarop ze normaal de vragen pareert, maakt even plaats voor ingehouden woede.

"Een momentje, die rollen kunt u absoluut niet vergelijken. Lilu in The 5th Element was een van de uitzinnigste vrouwelijke rollen die er ooit geschreven zijn. Er is geen enkele actrice in de hele filmgeschiedenis die ooit zo'n personage heeft neergezet. Als dat niet bewijst waartoe ik in staat ben, kan ik me net zo goed door het hoofd schieten. Ik heb niets meer te bewijzen, ik heb vertrouwen in mijn talent. Misschien doe ik wel Resident Evil 2, als dat het enige is waarin het publiek me wil zien. Misschien ook niet. Het kan me niet schelen, want ik heb het geld niet nodig. Daarom ben ik zo lang fotomodel gebleven, omdat dat werk me in staat stelt om tegen mensen als u te zeggen: 'Het kan me niet schelen!'"

Een andere merkte op dat werkgever L'Oréal niet gelukkig kan zijn met dit soort laatdunkende uitspraken over het modellenwerk.

"Het is niet echt snel en ook niet helemaal gemakkelijk verdiend geld, maar ik hoef er niet bij na te denken. De lange dagen worden ook ruimschoots gecompenseerd door de hoge bezoldiging. Ik zou nooit de films kunnen doen die ik doe zonder L'Oréal, en dat weten ze ook. Soms zijn ze niet echt blij met wat ik zeg maar ik mag zeker mijn zegje doen. Hun campagnes zijn immers gebouwd op sterke vrouwen. Ik ben hun wel loyauteit verschuldigd omdat zij mij uiteindelijk groot hebben gemaakt."

Als de film zo goed is als de namen laten vermoeden en het distributienetwerk het niet laat afweten, bent u binnenkort aan de zijde van Samuel Jackson te zien in No Good Deed van Bob Rafelson.

"Het is een hedendaagse film noir waarin ik een femme fatale mag spelen. Dat was geweldig want totnogtoe heb ik zoiets nooit gedaan. Eigenlijk is Resident Evil de eerste film die gebruikmaakt van mijn uiterlijk. Meestal speelde mijn schoonheid tegen me als ik een rol ambieerde. Ik moest me altijd lelijker maken: met veel vuil op mijn gezicht en wallen onder mijn ogen. Dit is de eerste keer dat ik echt voluit mag gaan als een sexy schoonheid. Ik mag zelfs mannen verleiden, dat is nieuw."

De meeste filmsterren bijten liever hun tong af dan toe te geven dat ze mooi zijn.

"Die zijn meestal geen fotomodel geweest. Er zijn mensen die veel geld geven voor de manier waarop ik eruitzie. Dan kan ik toch moeilijk doen alsof ik lelijk ben. Natuurlijk heb ik ook mijn twijfels. Maar sommige twijfels heb ik overboord gegooid en aan de andere werk ik hard. Zoals die over mijn capaciteiten als actrice. Ik heb mij daarin bekwaamd, zodat ik mezelf zekerder voel. Er zijn veel dingen waarover ik niets weet, terwijl ik slechts over een paar dingen zeker ben. Ik heb me zonet mooi opgemaakt, ik heb een pakje aan waarin ik me goed voel, en het helpt om in het midden van de belangstelling te staan, zoals nu. (lacht)"

'Dit is de eerste keer dat ik echt voluit mag gaan als een sexy schoonheid. Ik mag zelfs mannen verleiden, dat is nieuw'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234