Donderdag 21/11/2019

Stemgedrag

Ik zeg dus wel degelijk ja. Ja. Ja. Ah ja? Ja!! Welk stuk van het woord ‘ja’ hebt u niet begrepen? JAAAAAA. Ik zeg het maar meteen omdat ik wist dat u er met een bijna ondraaglijke spanning op zat te wachten: zal Bert Kruismans in juni gaan stemmen, ja of neen? Ja, zeg ik u!! Of was u het al vergeten?

Zo, daarmee weet u het, want de Vlaamse media zijn de laatste dagen in deze weer schromelijk in gebreke gebleven. Geen hond belde mij om te peilen naar mijn stemgedrag. En het is niet dat ik geen moeite deed. Een relatie met de kwaliteits-media moet van twee kanten komen, ik weet het. Mijn vrouw werd er kregelig van. “Moet die gsm nu echt mee IN bed?” “Ja schat, op het nachtkastje hoor ik hem misschien niet en naast mijn kussen wel en je kunt nooit weten dat die van De Tijd nog bellen voor een snelle reactie, want De Tijd dat is een beursgazet en de beurzen, dat stopt niet. Geld dat vliegt van hier naar ginder, allez, de laatste tijd vooral naar ginder. Slaap ze.”

Ik was dus bereikbaar maar het bleef stil, in de echtelijke sponde en daarbuiten. Ja, de Nederlandse NOS belde, en Euronews uit Lyon (dat ligt in Frankrijk!!) en met een journalist van NRC Handelsblad discussieerde ik over het aantal regeringen in België. (Zes zeg ik u! Acht, lullo! Goed, we kloppen af op zeven.) Maar mijn buren kijken niet naar Euronews en dus mocht ik het uitzweten. Die ochtend in de krantenwinkel: “Ha Kruismans, ik dacht dat gij zo ne belangrijke vent waart, gij gaat toch ook naar Brussel en ge komt laat thuis en dat loopt midden in de week in een kostuum rond. Hier zie, De Standaard vraagt aan iedereen of ze gaan stemmen. En gij zijt daar niet bij, voddevent!” “Dat komt omdat ik voor De Morgen schrijf, Lucien. Dan bestaat ge niet voor De Standaard. Dat is vriendelijk in uw gezicht, maar draai uw rug niet of er zit een mes in. Zoals Caroline Gennez en Frank Vandenbroucke op een persconferentie.”

’s Avonds wacht mijn buurman mij op. “Speciaal voor u heb ik vandaag De Morgen gekocht, een mens mag al ’ns zot doen. Aan 24 man hebben ze gevraagd of ze gaan stemmen. 24, Kruismans! Veel gepensioneerden, dat ziet ge zo, die hebben daar tijd voor en dat kost niks, dat is gelijk als in Man bijt hond. Maar toch, 24, en allemaal met hun foto! Zelfs die zuster Monica is erbij. Hier heet ze wel Mieke Van Hecke, dat zal zijn omdat ze haar kap over de haag heeft gesmeten, maar ik had haar wel herkend. Maar de rest, Gie Goris, Gino Van Ossel…. Ik ken die niet, maar één ding weet ik, dat zijn belangrijke mensen, anders zouden ze niet in de gazet staan en u kennen ze zeker niet, want ge staat er niet bij. En nu gij weer.”

Het vreet. Mijn vrouw merkt dat, vrouwen zijn zo. Viermaal daags vraagt ze mijn mening. “Zeg nog eens wat ge vanavond wilt eten?” Dat verzacht de pijn, denkt ze. ’t Is een schat. Maar toch, waarom Mieke Van Hecke wel en ik niet? En wat heeft Lisbeth Imbo dat ik niet heb? Profetische gaven? Lisbeth, dinsdag in de krant: “Ja, ik ga stemmen. Ik kan me niet inbeelden dat er plots geen enkele politicus meer bestaat waarin we ons vertrouwen kunnen stellen.” Eén dag later komt Bracke uit de kast. Toeval? Laten we elkaar geen Imbo noemen. Ten huize De Gucht heet dat simpelweg ‘handelen met voorkennis’.

Maar ze zijn er daar bij de N-VA wel goed ingetuind. Die denken echt dat Bracke uit eerlijke overtuiging het Vlaamse heir komt versterken. Zot van glorie zijn ze daar achter hun Barricade. Elkeen begiftigd met een schilfer verstand begrijpt dat dit opgezet spel is van de rooie VRT. Een lepe streek van de sossen.

Eén opiniepeiling zegt dat N-VA de grootste wordt en hop, daar wordt aan de deur geklopt. Wie zou dat zijn? Ah meneer Bracke, kom binnen. Yeah right. Het is allemaal net iets te evident. De feestjes die ‘spontaan’ op de VRT losbarstten onder het motto ‘Der Sieg has finally left the building’. De securitymensen die zingend de kartonnen doos naar zijn auto droegen (heb ik van horen zeggen). De ‘zogezegd’ venijnige vragen van de ex-collega’s (Kathleen Cools: “Ah ouwe, gaat ge ’t op een ander proberen nu dat uwen haring hier niet meer wil braden?”). Bracke is natuurlijk uitgestuurd als dubbelagent om De Wever en zijn spionkop volledig uit elkaar te spelen. Met zijn reputatie mag dat geen probleem zijn. Bij een historicus zou dan toch een belletje mogen rinkelen, of zeggen de namen Philby, Maclean, Burgess en Blunt u ook al niks meer, meneer De Wever? (http://en.wikipedia.org/wiki/Kim_Philby). Dit geheel terzijde, ik zeg dus ja. Het wordt anders een fraai zicht, op 14 juni.

- Bonjour Bart, proficiat trouwens.

- Dag Elio, gij zult ons niet temmen.

- Oui, oui, ça va. Bart. Bon, gij hebt de meeste zetels, gij zijt de grootste Vlaamse partij, ik zeg het niet graag, maar gij zijt aan zet.

- Dat valt nog te bezien, Elio.

- Pardon?

- Wel, euh, Stijn heeft niet gestemd.

- Qui?

- Stijn Meuris heeft niet gestemd en zo’n 40 000 andere Vlamingen ook niet.

- Et alors?

- Ze hebben een signaal gestuurd.

- Ah bon, een signaal. En wat willen ze dan?

- Ik weet het niet.

- Wat zegt hun leider, die Stijn Maurice?

- Dat is geen leider, ze hebben gewoon niet gestemd. Dat is het enige wat ze gemeenschappelijk hebben.

- Mais enfin, we moeten toch weten wat ze dan wel willen!

- Ja Elio, euh... Misschien moeten ze daar eerst maar ’ns onder elkaar over stemmen. Wat denkt ge?

- JA!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234