Woensdag 28/07/2021

Stem Jean-Marie

Als 26.000 boeren de grootste partij van het land in hun greep kunnen houden en dus ook de politieke agenda van dat land bepalen, waar wacht sportend Vlaanderen dan op?

Sport weg halen van bij Cultuur, zou dat geen mooie eis zijn? Of de oprichting van een staatssecretariaat voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport?

Of een echte minister voor Jeugd en Sport?

Of topsport als economische activiteit van staatsbelang bij Binnenlandse Zaken onderbrengen.

Communisten in Frankrijk, socialisten in Nederland, Duitsland en Engeland en vroeger ook liberalen in die landen hebben die politiek met succes gevoerd. De conclusie na een rondgang langs de Vlaamse politieke partijen is onthutsend: de sportende Vlaming - van recreant tot elite - heeft minder rechten dan de dioxinekip. Die heeft ten minste nog Gaia.

Voor Agalev en Volksunie is sport geen item, althans niet op hun Internet-site.

Van de SP had ik wat meer verwacht. Die partij wil een contract met de kiezer sluiten, maar over sport evenmin een woord. Ja, vier miljard extra voor chronisch zieken. Remediëren is mooi, voorkomen nog beter. Door sport te promoten bijvoorbeeld, maar dat is te veel gevraagd voor de socialisten ondanks de prominente rol van basketbalfreak Vande Lanotte, de Allen Iverson onder de politici.

De CVP, die met Stefaan De Clerck dan weer de Larry Bird ('the Hick from Kortrik' - alleen voor NBA-intimi) van de Belgische politiek kan opstellen, wijdt wél een apart hoofdstukje aan sport. In alinea twee komt de aap al uit de mouw. BLOSO moet centra en centen overdragen aan de gemeenten en iets verder staat het echt: de CVP pleit voor sport binnen de school. Dit is het cynisme ten top gevoerd: het was nota bene een CVP-minister van Onderwijs (wijlen D. Coens, die tegenwoordig zijn kloon J. Coens op ons afstuurt) die destijds het mes zette in de uren lichamelijke opvoeding. En het was een CVP-mandataris - de onnavolgbare Armand Lams - die het ene na het andere BLOSO-centrum oprichtte om daar familieleden aan een leuke baan te helpen. Mede daardoor is er nu een oorlog aan de gang tussen BLOSO-commissaris Carla Galle - van SP-signatuur - en de hele CVP. Galle - niet het makkelijkste mens en al helemaal niet voor een tsjeef die een keer te veel op haar tenen heeft gestaan - heeft het CVP-bastion BLOSO gesaneerd en tegelijk een (populaire) topsportpolitiek gevoerd waarbij kansarme talenten zich van een basisinkomen verzekerd wisten. Sinds de komst van deze ex-zwemkampioene - ze weet dus waar ze over praat, héél vervelend voor uittredend minister Martens, die echt de ballen snapte van sport - is de CVP het BLOSO kwijt. Oké, zegt de CVP, als het BLOSO onze zandbak niet meer is, dan ook niet van Galle. De CVP wil van het BLOSO een doorgeefluik maken van subsidies die zo snel mogelijk bij de gemeenten (waar de CVP sterk staat) terechtkomen. Gevolg: versnippering, verzuiling, verspilling. Zeg maar de klassieke Belgische Bermuda-driehoek.

Blijft de VLD. Ik ben donderdagavond extra lang op de site van de blauwen blijven surfen, omdat ik het niet kon geloven, maar uiteindelijk bleek het waar: van Jean-Marie Dedecker geen spoor. Waarop ik naar de Brugsesteenweg in Oostkamp reed om te verifiëren of zijn bord er nog wel stond. U heeft het vast wel gezien in één of andere wei in uw buurt: die mooie kop van hem en die mooie 'body copy': IK DOE WAT IK ZEG. Het bord stond er nog, dus hij was nog kandidaat, maar op de site van de VLD van de man geen spoor, zelfs niet na een bolean search. Evenmin van sportbeleid overigens. En ik had hem nog zo verwittigd: Jean-Marie jongen, de VLD gruwelt van sportpolitiek, dat heb ik zelf gehoord uit de mond van voormalig minister van Cultuur Dewael. Ik toonde hem het interview en hij gromde. 'Ze hebben mij gewild. Ze zullen moeten luisteren.'

Ik geloof dat Jean-Marie Dedecker doet wat hij zegt. De laatste jaren doet hij zelfs meer dan hij zegt, niet dat iedereen daar altijd beter van wordt, maar meestal pakt het aan het eind goed uit. Enkele medailles in Atlanta werden er vier. Een paar medailles op het laatste EK werden er acht. Omdat de CVP-oen Decaluwé hem van het scherm wilde bannen, bezwoer hij elke week minstens één keer de tv te halen. Een fluitje van een cent was het. Of hij de senaat haalt, is niet duidelijk. Of hij het daar uithoudt evenmin. In het sportparlement van het BOIC - en dat vergadert maar één keer per maand - zien ze hem al een hele tijd niet meer.

De politiek is het laatste kunstje van deze spookrijder. Hij boezemt schrik in met zijn rechttoe-rechtaanstijl. Binnen de VLD zijn met name André Denys en Aimé Desimpel geen beetje beducht voor een te sterke Dedecker.

Ik blijf het een vreemde combinatie vinden: Jean-Marie Dedecker, de Fidel-bewonderaar en fulltime Don Quichot bij de VLD. Het hart links, de portefeuille rechts, sprak deze Machiavelli van Oostende ooit. Ook ik word wat ouder, ben bijgevolg deze boutade in zwakke momenten niet ongenegen en daarom wil ik het er één keer op wagen: Jean-Marie naar de Senaat. Wat niet baat, niet schaadt.

Hans Vandeweghe

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234