Zondag 05/04/2020

Star Wars 1: The Phantom Menace

Regisseur George Lucas

Net zoals de James Bond-films is de Star Wars-saga al geruime tijd helemaal critic-proof geworden. Wat de recensenten ook mogen schrijven, de zalen lopen gegarandeerd vol. En de merchandising-spullen vliegen de winkels uit aan een snelheid die alleen overtroffen wordt door de intergalactische vaart waarmee de ruimtegevechten zich op het grote doek afspelen. Net als dat tempo is ook de production design vaak adembenemend en de special effects-computers van het Lucas' ILM-bedrijf hebben, nog maar eens, verbluffende visuele hoogstandjes afgeleverd. Snoepgoed voor de ogen. Nu al staat bijvoorbeeld vast dat met de zogenaamde pod race, een futuristische versie van de legendarische wagenwedren uit Ben-Hur, digitale filmgeschiedenis werd geschreven. Van hun kant lopen de acteurs er meestal plechtig en tegelijk verveeld bij. Zij hadden tijdens de opnamen wellicht al door dat The Phantom Menace vooral een demonstratie zou worden van technologische tovenarij, maar uiteindelijk weinig het hart en de hersenen zou aanspreken. Met Liam Neeson, Ewan McGregor, Natalie Portman, Pernilla August en Jake Lloyd. (Jan T.) HHHHH

Kadosh

Regisseur Amos Gitaï

In de film Kadosh (Heilig) van de Israëlische regisseur Amos Gitaï zien we een man ontwaken en meteen een dankgebed zeggen omdat God hem een nieuwe dag heeft willen schenken. Daarna volgt een uitgebreid kleedritueel, opnieuw begeleid door allerlei dankbetuigingen. Een daarvan luidt: "Gezegend, Eeuwige God, dat Gij van mij geen vrouw hebt gemaakt." De toon is gezet. Deze sobere en strenge film levert ons een indringend en vaak hallucinant beeld van de strikt orthodoxe leefgemeenschap in de Mea Shearim-wijk in Jeruzalem. Het verhaal spitst zich vooral toe op de ervaringen van twee zussen. De jonge Malka is verliefd op Yaakov, maar omdat die verkozen heeft buiten de chassidimgemeenschap te leven, is zijn reputatie naar de vaantjes. De rabbi heeft dan maar beslist dat Malka met zijn trouwe, bijzonder fundamentalistische assistent Yossef moet trouwen. Van haar kant is Rivka reeds tien jaar gehuwd met Meir, de zoon van de rabbi. Het is een liefdevol, gelukkig huwelijk, maar omdat het echtpaar na al die jaren nog steeds kinderloos is, krijgt Meir te horen dat hij Rivka moet verstoten en een andere vrouw moet huwen. Want, aldus de rabbi, het is de rol van de vrouwen "als dochters van Israël kinderen te baren en hun mannen in staat te stellen de thora te bestuderen". Kadosh heeft soms de exotische aantrekkingskracht van een etnologische documentaire. Er zitten grappige passages in, zoals de theologische discussie over de manier waarop thee kan worden gemaakt op de sabbat. Is warm water gieten over suiker een vorm van koken (wat dus verboden is), of mag het wel als het in twee verschillende recipiënten gebeurt? Maar meestal is het een pijnlijke en schrijnende illustratie van de manier waarop mannen de godsdienst gebruiken, in feite misbruiken, om vrouwen als tweederangsburgers te behandelen. "Wij mogen de thora niet lezen en dus kunnen ze ons alles wijsmaken", zal Rivka op een bepaald moment opmerken. Met Yaël Abecassis, Yoram Hattab, Meital Barda en Uri Ran Klauzner. 'Kadosh' was de openingsfilm van het Filmfestival van Vlaanderen-Gent. (Jan T.) HHHHH

The Love Letter

Regisseur Peter Ho-Sun Chan

Het verhaal speelt zich af in het idyllische Loblolly-by-the-sea. De naam alleen al! Het is inderdaad het soort rustige, vredige en lieftallige stadje, waar iedereen elkaar telkens weer vriendelijk groet en waar de brandweercommandant zijn dochtertjes even met de loeiende sirene laat spelen, zonder dat er meteen paniek uitbreekt. Kortom, het soort charmante droomstadjes dat dus alleen maar op de landkaart van Hollywood lijkt te kunnen bestaan. De brief uit de titel bevat een even passionele als romantische liefdesverklaring. Het probleem is echter dat niet meteen duidelijk is wie die brief geschreven heeft en voor wie hij bestemd is. Het resultaat is dat de respectieve personages, die de brief toevallig in handen krijgen, graag veronderstellen dat zij de bestemmeling zijn en dus meteen op zoek gaan naar de anonieme schrijver of schrijfster. Dat blijkt voldoende om zowat het hele zomerseizoen te vullen: nieuwe hoop wordt gewekt, voorheen onbekende of onderdrukte emoties manifesteren zich, ingedommelde passies worden wakker geschud. The Love Letter dient zich dus ongegeneerd aan als een romantische komedie uit de Droomfabriek, maar het goede nieuws is dat de Hollywood-scenaristen (of althans sommigen onder hen) intussen toch wel weet hebben van veranderde relaties en gezinsstructuren in de grote boze buitenwereld. Dat levert snedige dialogen op (zoals "Did you ever had an epistolary relationship?' - 'Why? You can't fuck a letter") en allerlei grappige situaties. Zo is er die scène waarin een vrouw, die zo stilaan tegen de veertig aanloopt, aan haar moeder laat weten dat zij een verhouding heeft met een veel jongere man. Waarop mom met een bewonderend "Very French!" reageert. Even voordien heeft diezelfde moeder trouwens laten weten dat ze eindelijk besloten heeft met haar lesbische vriendin van lange datum te gaan samenwonen. Kortom, de droomstadjes zijn (gelukkig) niet meer wat ze geweest zijn. Met Kate Capshaw, Blythe Danner, Ellen DeGeneres, Tom Selleck, Geraldine McEwan, Tom Everett Scott en Gloria Stuart. (Jan T.) HHHHH

Les Amants Criminels

Regisseur François Ozon

De jonge Alice leeft niet in Wonderland, maar in een kleine Franse provinciestad. Haar innerlijke leefwereld is onprettig gestoord, maar aan de buitenkant lijkt ze een gewone, verveelde tiener. Op een dag beslist ze een moord te plegen. Haar knappe klasgenoot Saïd zal het slachtoffer worden, maar daarbij heeft ze wel de hulp nodig van de naïeve Luc, die ze vrij makkelijk kan overtuigen dat hij dit uit liefde voor haar moet doen. Een combinatie van vergelding (via een vermeende verkrachting) en jaloezie zorgt voor de criminele brandstof. Na de koelbloedig beraamde en gruwelijk uitgevoerde moord gaan ze het lijk verbergen in de bossen. Daar verdwalen ze en zo komen Alice en Luc terecht in een soort lugubere sprookjeswereld, waarin ze bijvoorbeeld geconfronteerd worden met een mysterieuze bosloper, die blijkbaar de mensenetende reus uit het Klein Duimpje-verhaal wil imiteren. Het resultaat lijkt wel een kruising tussen Freud en de gebroeders Grimm.

Deze nieuwe, harde en provocerende film van de Franse regisseur François Ozon, bekend van o.m. Sitcom en Regarde la Mer, laat zich bekijken als een zenuwslopende nachtmerrie, waaruit men zo snel mogelijk wil ontwaken, maar die tegelijk blijft fascineren en naar adem doet snakken. Sterke acteerprestaties van de twee Belgische hoofdvertolkers, namelijk Natacha Régnier van La Vie Rêvée des Anges-faam en Jérémie Renier, de jonge acteur uit La Promesse. Met Natacha Régnier, Jérémie Renier, Miki Manojlovic en Salim Kechiouche. (Jan T.) HHHHH

The Winslow Boy

Regisseur David Mamet

Op het filmfestival in Gent werd vorige week onder meer The Winslow Boy in avant-première voorgesteld. Deze nieuwe, interessante en goedgemaakte film van de beroemde Amerikaanse theaterschrijver en filmregisseur David Mamet draait nu ook in de Belgische bioscopen. Op filmvlak is Mamet bekend als scenarist van onder meer The Postman Always Rings Twice, The Untouchables, Hoffa en Wag The Dog en als regisseur van o.m. House of Games, Homicide en The Spanish Prisoner. Voor zijn nieuwe film heeft Mamet het gelijknamige toneelstuk van Terence Rattigan geadapteerd, dat zich in Engeland anno 1912 afspeelt en waarin het verhaal verteld wordt van de jonge Ronnie Winslow, die van school wordt weggestuurd op beschuldiging van diefstal. De jongen houdt zijn onschuld staande, maar de school in kwestie is de prestigieuze Osbourne School en daar is men duidelijk niet van plan om op de genomen beslissing terug te keren. Vader Winslow (rol van Nigel Hawthorne), daarin bijgestaan door zijn dochter Catherine (rol van Rebecca Pidgeon), begint dan maar aan een lange, dure en uitzichtloos lijkende juridische strijd om de zaak voor de rechtbank te krijgen. The Winslow Boy, waarvan de vaak prachtige dialogen een genot voor het oor zijn, groeit op die manier uit tot een ongewone, maar meeslepende mengeling van period drama en juridische thriller. Met Nigel Hawthorne, Jeremy Northam, Rebecca Pidgeon en Gemma Jones. (Jan T.) HHHHH

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234