Zondag 03/07/2022

Stapje dichter bij Tobintaks

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
OPINIE

Het is misschien niet het hoofdpunt in de journaals, maar daarom niet minder belangrijk. Elf EU-lidstaten hebben dinsdag formeel groen licht gekregen om samen een heffing op financiële transacties in te voeren. België is een van de drijvende krachten achter de invoering van zo'n Tobintaks. Al heeft die taks nog weinig vandoen met het voorstel dat in 1971 door Nobelprijswinnaar James Tobin werd gelanceerd.

Volgens de radicale vrijemarktadepten is het invoeren van een financiële transactietaks erger dan vloeken in de kerk. Nochtans zijn ook het Internationaal Monetair Fonds en commissievoorzitter José Manuel Barroso - niet direct de studiedienst van de PVDA - voorstanders van zo'n systeem. Niet omdat het een wondermiddel is, dat bestaat nu eenmaal niet. Niet omdat het miljarden zal opbrengen, dat is lang niet zeker. Maar omdat het niet onzinnig is een rem te zetten op het deel van de financiële markten dat niets meer te maken heeft met de reële economie.

De invoering van de Tobintaks is een werk van lange adem. De G20 voerde het idee af omdat de VS niet mee wilden. De 27 EU-lidstaten schoten het af omdat de Britten meteen nee zeiden. In de eurozone botste het op een veto van Nederland en Ierland. Ook al gaat het voorlopig nog maar om elf lidstaten, de Tobintaks lijkt er nu echt wel te komen.

Terwijl Europa vroeger het ideale excuus was om voorstellen op de lange baan te schuiven, blijkt het vandaag makkelijker om op Europees niveau tot doorbraken te komen dan in België. De transactietaks zal eerder het licht zien dan een grote fiscale hervorming in ons land. Wij slagen er zelfs niet eens in de onverkwikkelijke Dexia-saga behoorlijk af te handelen.

Na eerst miljarden in de noodlijdende financiële groep te hebben gepompt, moest de overheid nog eens miljarden uittrekken om de Belgische bankdochter te nationaliseren. Als grootaandeelhouder draagt de christelijke arbeidersbeweging ACW een verpletterende verantwoordelijkheid in dit debacle. Toch moet de belastingbetaler niet alleen in de bres springen voor de Arco-coöperanten. Het ACW blijft ook recht hebben op winstbewijzen in het genationaliseerde Belfius en dus op een deel van de winst.

Op een moment dat Belfius 50 miljoen euro meer moet besparen dan oorspronkelijk geraamd en honderden mensen aan de deur worden gezet, is de eerste bekommernis van de christelijke arbeidersbeweging blijkbaar hoe ze die geldstroom in stand kan houden. Ondanks alle grote woorden en principes lijkt er op het einde van de rit weinig verschil te zijn tussen pakweg investeringsbank Goldman Sachs op Wall Street en de christelijke arbeidersbeweging. Het motto is: altijd prijs.

Het wordt tijd om dat te veranderen in 'put your money where your mouth is'.

Steven Samyn
Chef Politiek

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234