Zaterdag 06/06/2020

STANDPUNT

Het zit erop. Met de goedkeuring van de lijst van te wijzigen grondwetsartikels heeft de Kamer zichzelf automatisch ontbonden en zitten we vanaf vandaag officieel in de verkiezingscampagne. Dus werd er een beetje jolig gedaan, kwamen ook de selfies daar in de mode en volgde er wat heen en weer gecomplimenteer. Dezelfde taferelen voltrokken zich in het Vlaams Parlement, waar men ook de stemknopjes een maand inwisselt voor plakborstels en deur-aan-deur-gebel.

De complimenten waren soms ook terecht: er zitten - zaten - in onze parlementen mensen die het begrip volksvertegenwoordiger in zijn werkelijke betekenis gestalte en waarde geven. Die zich laten opmerken door eigen initiatieven, door het regeringsleden knap lastig te maken, door zich in te werken en te verdiepen in niet altijd even populaire thema's. In bijna alle partijen zijn zulke mensen te vinden, en gelukkig maar, want democratie is net het georganiseerde meningsverschil tussen verschillende maatschappijvisies, die elk best verdedigd worden door mensen die dat het beste kunnen.

Jammer genoeg worden ze daarvoor niet altijd beloond. Uit de lijst van beste parlementsleden kozen de lezers en surfers van De Morgen Bert Anciaux en Lode Vereeck als meest verdienstelijke verkozenen. Opvallend en jammer genoeg maken ze beiden haast geen kans om opnieuw verkozen te worden, omdat ze door hun partij op zo goed als onverkiesbare plaatsen zijn gezet.

Want zolang het de partijen zijn die kiezen, zijn het andere criteria die spelen dan bekwaamheid: regionale spreiding heeft dan belang, geslacht, op een wit voetje staan bij de voorzitter en de minister, eigenlijk krijgen een aantal criteria veel meer belang dan wenselijk zou zijn.

Daarnaast is een te groot deel van onze verkozenen niet echt verkozen. Het systeem waarbij ministers vervangen worden door opvolgers heeft een groep parlementsleden gecreëerd die eigenlijk het best als 'horigen' omschreven worden, aan handen en voeten gebonden en overgeleverd aan het politieke lot van de mensen die ze vervangen. In niets zijn deze mensen onafhankelijk, integendeel, het is niet meer dan klapvee voor een meerderheid, van welke samenstelling ook. Dat zij de plaats innemen van verdienstelijke werkers die soms al eens op de zenuwen kunnen werken, is eigenlijk een aberratie van ons systeem.

Ooit werd in de trias politica het parlement als eerste en dus belangrijkste macht omschreven. Die tijd is voorbij. De uitvoerende macht van de regeringen, de rechterlijke macht in haar rechtbanken, Raad van State of Grondwettelijk Hof zijn in realiteit veel belangrijker geworden dan de wetgevende macht, nochtans de enige die rechtstreeks door de bevolking gekozen wordt.

Dus, voor wie u ook kiest op 25 mei, laat het voor een man of vrouw zijn die er ook een eigen mening op nahoudt, en sla de partijslaven en jaknikkers over.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234