Zaterdag 14/12/2019

Standpunt

Bart Eeckhout, opiniërend hoofdredacteur, @barteeckhout

Drôle de guerre. Zo heet in het Frans het type conflict waarvan niemand goed weet hoe het begonnen is en hoe ernstig het wordt. 'Schemeroorlog' schijnt de vertaling te zijn van die amper te vertalen uitdrukking.

In schemeroorlogen bekwamen zich de partijen van de federale regering. Opnieuw giert een kille crisislucht door de Wetstraat. En opnieuw weet niemand echt goed waarom.

Omdat het een fundamentele kwestie van mensenrechten betreft? Wie denkt dat de kabinetscrisis daarover gaat, is een beetje naïef.

Zeker, in de snelle uitwijzing van migranten uit Sudan is een rode lijn overschreden. Maar dat gebeurde niet toen staatssecretaris Theo Francken (N-VA) de waarheid tijdelijk verving door een eigen communicatielijn. Het gebeurde toen hij het Sudanese regime, met zijn erfenis van genocide en misdaden tegen de mensenrechten, uitnodigde om in Brussel zelf landgenoten te identificeren. Die beslissing werd (achteraf) gedekt door de hele regering. Mocht blijken dat Sudanezen bij terugkeer mishandeld zijn, dan is dat een verantwoordelijkheid van de collectieve regering.

Blijft over: de onwaarheden waarmee Francken zijn beleidskeuzes verdedigde. Daarmee zette hij premier Charles Michel (MR) in zijn blootje. De waarheid verdraaien, is voor een regeringslid een politieke doodzonde. Dat blijft best ook zo, om principiële redenen. Liegende bewindslui maken elke democratische controle op hun werk onmogelijk.

Theo Francken blijft niettemin zitten. Omdat zijn voorzitter dat wil. Bart De Wever is niet van het type dat medestanders bij de eerste windstoot overboord gooit. Alleen al dat vinden zijn vele fans een geweldig toonbeeld van leiderschap. De partij heeft bovendien een rouwdouwer op Asiel en Migratie nodig om het weglekken van kiezers naar extreemrechts in te dijken.

Dat meneer Francken een sanctie bespaard blijft, is dan ook vooral pijnlijk voor de premier. Voor vergelijkbare feiten dwong hij zijn partijgenote Jacqueline Galant wel tot ontslag.

Bovenal leggen de opeenvolgende schemeroorlogjes dan ook de diepe constructiefout in deze regering bloot. Doordat de veruit sterkste partij niet de premier levert, hoeft ze ook de verantwoordelijkheid voor het geheel niet te dragen. Het maakt van de eerste minister op crisismomenten een schoolmeester zonder gezag.

Voor premier Michel zit er stilaan geen goede kant meer aan dit kabinet. Blijft hij zitten, dan kleeft aan hem het beeld van een handpop. Blaast hij de boel op, dan houdt hij niks over. Stilletjes de emmer der vernederingen laten vollopen, is dan wellicht nog de beste optie. Over wat na 2019 moet of kan gebeuren, durft niemand nog na te denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234