Vrijdag 07/05/2021

STANDPUNT

Wat een volk van angsthazen zijn we toch, als je de resultaten van de grootscheepse enquête van de openbare omroep mag geloven.

Onze belangrijkste zorg is ons pensioen. Niet eens ons huidige pensioen, dat we wel oké vinden, maar wel de vraag of dat in de toekomst nog uitbetaald zal kunnen worden. We zijn in overgrote meerderheid bang dat onze kinderen het minder goed zullen hebben dan wij. Dat zou dan een van de eerste keren in de menselijke geschiedenis zijn, maar we geloven het.

We hebben nooit langer en gezonder geleefd dan vandaag, maar toch zijn we panisch dat we ooit het slachtoffer worden van een ziekte, en dat onze ziekenzorg tegen dan onbetaalbaar zal zijn geworden.

Alle relevante economische en sociale statistieken van zowat alle internationale organisaties zeggen nochtans dat Vlaanderen een van de absolute topregio's in de wereld is. Dat vrijwel nergens de kwaliteit van het leven en de welvaart zo hoog liggen, de kwaliteit van de openbare dienstverlenig zo groot is. De ziektezorg en het onderwijs bijna optimaal. En wanneer deze crisis de ergste was in de naoorlogse periode, dan zijn we er, in alle eerlijkheid, toch bijzonder goed doorgesparteld.

Maar toch is de angst daar. Compleet volgens de voorspelling van de grote Amerikaanse econoom John Kenneth Galbraith, die nu al twintig jaar geleden zijn theorie over 'the culture of contentment' ontwikkelde. Met name dat in arme samenlevingen de nood aan solidariteit en de ambitie om het verder te brengen groter zijn dan in samenlevingen waar al bijzonder veel mensen het goed hebben. In die laatste verdringt de angst om te verliezen wat men heeft de ambitie om het beter te krijgen, want dat lukt toch haast niet meer. De enige weg die men nog ziet is die van de neergang en het verval, en dat zorgt voor een angstmentaliteit waarbij eenieder vooral probeert te behouden wat men heeft.

Het is wat oud-premier Jean-Luc Dehaene ooit deed verzuchten dat wanneer hij van China naar Europa vloog, hij "van de mentaliteit van een middelbare school vol ambitie naar die van een bejaardentehuis vol angst vloog".

Het helpt ook niet dat nogal wat politici en media graag inspelen op die maatschappelijke angst en hem zo nog eens doen toenemen.

Franklin Delano Roosevelt werd president in de jaren dertig van vorige eeuw, toen net de Grootste Depressie ooit woedde, waarbij vergeleken deze financiële crisis een bagatel is. Hij was een president die zijn land door de Tweede Wereldoorlog loodste, een periode waarmee vergeleken wij ongelooflijk gelukkige en in luxe zwelgende verwende kinderen zijn.

In zijn inauguratierede van 1933 had hij één voorname boodschap voor de Amerikanen: "We have nothing to fear but fear itself."

Welke inlandse politicus durft die boodschap nog eens brengen?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234