Dinsdag 22/06/2021

standpunt

Misschien bent u oud genoeg om 'De bom' van Doe Maar nog te kennen. 'Laat maar vallen want / Het komt er toch wel van / Het geeft niet of je rent'. Of anders wel het videoclipje van 'Two Tribes' waarin Frankie Goes To Hollywood twee bloeddorstige wereldleiders een catchring instuurt.

Vandaag lijkt het alsof de Koude Oorlog, het decor van die popmuziek, weer helemaal terug is. Een kwarteeuw lang heeft de mensheid zich kunnen bevrijden uit de nucleaire angstdroom dat er op een dag ergens een atoombom kan vallen. Lang niet alles ging goed. Nieuwe, grote internationale risico's doken op. Maar het afwenden van de dreiging van 'De bom' leek al die tijd toch een flinke vooruitgang.

Een vooruitgang die we nu plotsklaps weer kwijtgespeeld zijn door de ramkoers waartoe de leiders van Noord-Korea en de Verenigde Staten elkaar blijven uitdagen.

Hoe ernstig moeten we die dreiging opvatten? Niemand weet het, en dat is nog wel het meest verontrustende.

We kunnen onszelf sussen door de heren Trump en Kim Jong-un als 'kleuters' te portretteren, wat hun gevaarlijke oorlogsspelletje een futiele, onschadelijke schijn geeft. Voorlopig krijgen we inderdaad alleen een operetteversie van een koude oorlog, met brede gebaren en retoriek op luid volume.

Maar stelt ons dat echt gerust? Elke ouder weet dat juist kleuters soms niet tot rede te brengen zijn. Zijn we zeker dat dat bij de president van de Verenigde Staten en de Geweldige Leider van Noord-Korea anders is?

Rationeel zou de armtierige dwerg Noord-Korea moeten terugschrikken bij het besef dat op een aanval tegen de VS of een bondgenoot een totale vernietiging zal volgen. Zijn we zeker dat dat schrikeffect ook echt werkt bij een verknipt figuur als Kim Jong-un?

Rationeel zou de leider van het machtigste land ter wereld zich niet mogen laten meeslepen in een nucleaire wapenwedloop met een tegenstander die er eigenlijk geen is. Zijn we zeker dat de van zichzelf onberekenbare en normeloze Donald Trump die redelijkheid zal blijven opbrengen? Terwijl hij in de nauw zit door falend binnenlands beleid, een dalende populariteit en een steeds knellender onderzoek naar zijn campagneteam?

Een nucleaire oorlog blijft een onwaarschijnlijk, extreem doemscenario. Maar de geruststelling dat het wel weer zal koelen, veronderstelt redelijkheid, strategisch inzicht en gevoel voor maat bij de leiders in de commandokamer.

In de speltheorie eindigt een ramkoers wanneer één van beide partijen op het eind een pas opzij maakt. Het is niet de herinnering aan de Koude Oorlog die ons moet verontrusten. Wel de onzekerheid of de hoofdrolspelers in deze acute crisis de logica van de speltheorie zullen volgen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234