Zondag 05/12/2021

InterviewStaf en Monique Coppens

Staf Coppens: ‘We leven in the middle of nowhere, het dichtstbijzijnde verkeerslicht staat 30 kilometer verderop’

Camping Coppens; seizoen 1, vanaf maandag 5 april 2021 bij VTM. Op de foto: Staf & Monique Beeld VTM
Camping Coppens; seizoen 1, vanaf maandag 5 april 2021 bij VTM. Op de foto: Staf & MoniqueBeeld VTM

Als alles goed loopt, ontvangen Staf Coppens (40), zijn vrouw Monique (47) en hun kinderen Beau (13) en Nora (11) over een kleine maand de eerste gasten op hun camping in Zweden. ‘We leven in the middle of nowhere, het dichtstbijzijnde verkeerslicht staat 30 kilometer verderop’, lacht de tv-maker die nog vaak te zien zal zijn op de Vlaamse buis, maar die België wel definitief achter zich heeft gelaten voor een minder hectisch leven in de natuur. ‘We zijn hier onwaarschijnlijk gelukkig.’

“Wacht, ik loop even tot aan het raam, dan kun je het met eigen ogen zien.” Staf Coppens neemt de laptop van de salontafel, draait de camera en verzorgt zelf de offscreen voice: “Het ziet er wat uit als de begingeneriek van de Teletubbies, vind ik zelf. Maar in plaats van Tinky-Winky en Laa-Laa zie je kraanvogels en reeën. Ik geraak er niet op uitgekeken.”

Vanaf maandag mag de VTM-kijker ook meegenieten van de fraaie panorama’s daar in Zweden. In de eerste aflevering van ‘Camping Coppens’ krijgen we te zien hoe Staf zijn broer Mathias (42) doet huilen wanneer hij zijn plannen openbaart en zien we ook traantjes wanneer dochter Nora afscheid neemt van haar klasgenoten in Tremelo. Maar naast al die emo is er ook ratio, want dat de beslissing om het vaderland te verlaten en een nieuw leven te beginnen in Zweden niet op één-twee-drie genomen is, wordt ook snel duidelijk.

Monique: “We zijn altijd verzot geweest op kamperen. De buitenlucht, back to basics: helemaal ons ding. En elke kampeertocht was er wel een moment dat één van ons zei: ‘Zo’n camping runnen, dat zou iets voor ons zijn’.”

Staf: “Mijn ouders hebben een snoepwinkel gehad, het idee om een eigen kleine onderneming te hebben, heeft me altijd aangesproken. De uitbaters van een camping in de Vogezen hebben ons de goesting doen krijgen. ‘Het is een levensstijl’, zeiden ze. ‘In de zomer 7 op 7 werken, maar in de winter rustig leven te midden van de natuurpracht’.”

Monique: “We hebben de voorbije jaren campings bekeken in België, Nederland, Frankrijk, Duitsland en Luxemburg en daar waren best wel pareltjes bij. Maar toen we zagen dat Camp Grinsby te koop stond, in het zuidwesten van Zweden, hebben we een versnelling hoger geschakeld. Buiten die in de Vogezen was dat de enige camping waar we de voorbije vijftien jaar meer dan één keer naartoe waren geweest. Omdat we er een onvergetelijke vakantie hadden gehad.”

Beau, Nora, Monique en Staf voor hun huis in Zweden:
Beau, Nora, Monique en Staf voor hun huis in Zweden: "Het voorbije jaar was een rollercoaster, maar uiteindelijk is alles goedgekomen en nu zijn we onwaarschijnlijk gelukkig hier."Beeld VTM

Staf, toen je het verrassende nieuws vorig jaar aankondigde, zei je: ‘Ik word binnenkort 40. Als ik nog één keer wil ‘springen’ in dit leven, is het nu.’ Dat klonk als een midlife crisis.

Staf: “Veel mensen dachten dat, maar daar had het niets mee te maken. We hebben wél naar de leeftijd van onze kinderen gekeken. Als we nog twee of drie jaar gewacht hadden, zaten ze in het middelbaar en was het veel moeilijker geweest om hen nog te ontwortelen. De coronacrisis is ook een soort brandversneller geweest: plots kreeg iedereen, ook wij, het besef dat het van het ene moment op het andere voorbij kan zijn. Kortom, niet langer dromen, maar doén.”

Tussen droom en daad lagen nog wel wat hindernissen, heb ik begrepen?

Monique: “De droom leek bij momenten meer op een nachtmerrie.” (lacht)

Staf: “We zitten hier nu op ons gemak, vanaf 30 april hopen we onze eerste gasten te verwelkomen, maar voor hetzelfde geld zaten we al terug in België. Op het moment dat al onze dozen in de verhuiswagen geladen waren, kregen we telefoon van de campingeigenaar: om te zeggen dat het ‘verwerfrecht’, de toestemming om de camping te mogen kopen, niet in orde was. ‘Het laatste wat kan mislopen’, had iedereen me op voorhand gezegd. ‘Maak je daar vooral geen zorgen over.’ Yeah, right.

Monique: “Toch maar thuis blijven? Of vertrekken in complete onzekerheid? We hebben ernstig overwogen om de stekker er volledig uit te trekken, maar uiteindelijk zijn we toch maar gegaan.”

Staf: “Onder het motto: we proberen het ginds op te lossen. Lukt het niet dan zijn we wat maanden verloren en zal ik me vooral heel erg schuldig voelen tegenover mijn kinderen. Maar bon, het is dus goed gekomen. Gisteren is het laatste noodzakelijke document in de bus gevallen.”

Toen jullie vorig najaar verhuisden, is Stafs mama mee gegaan naar Zweden. Was daar een speciale reden voor?

Staf: “In juli was mama’s man, mijn stiefvader, overleden na een lange strijd tegen kanker. Twee keer afscheid moeten nemen op zo’n korte periode leek me niet het beste idee, ook al omdat door corona mijn twee broers (Mathias en Maarten, een industrieel ingenieur-piloot, red.) moeilijk op bezoek konden gaan. We dachten: ons mama keert na een paar weken wel terug naar België. Maar uiteindelijk is ze twee maanden gebleven.” (lacht)

In de column die je een tijdje voor onze krant hebt geschreven, las ik dat je haar op een dag met de auto terug naar België moest brengen omdat ze zich niet goed voelde?

Staf: “Klopt. Eind november, eventjes over en weer, twee keer 1.400 kilometer, maar dat was nodig. Onze papieren waren nog niet in orde, het was niet evident om snel bij de juiste dokter in een ziekenhuis te geraken. Het leek me ook beter dat mama opgevolgd werd in een vertrouwde omgeving. Als ze mag van haar arts en als de coronamaatregelen worden opgeheven, komt ze weer voor enkele weken naar Zweden. Of maanden, dat kan ook.” (lacht)

Camping Coppens is vanaf maandag te zien op VTM: wie kijkt, kan meegenieten van de prachtige panorama's. Beeld VTM
Camping Coppens is vanaf maandag te zien op VTM: wie kijkt, kan meegenieten van de prachtige panorama's.Beeld VTM

Toen jullie vertrokken, voorspelde een Vlaams koppel in Zweden in onze krant dat jullie zouden opkijken van de traagheid: ‘Ze moeten niet verwachten om op dezelfde dag nog reactie te krijgen op een mail.’

Staf: “Het lagere tempo, de afwezigheid van hectiek: daar waren we naar op zoek. Maar ik zal niet ontkennen dat we een ontluizingsperiode doormaken. Ik herinner me dat ik belde voor wat inlichtingen over de kinderbijslag. Ik kreeg te horen: ‘Meneer, bel over tien maanden nog eens terug.’ Tién maanden!”

Monique: “In oktober vroeg ik de vorige eigenaar of hij kon langskomen. ‘Zeker’, zei hij. ‘Maar wel pas volgende maand. Nu is het jachtseizoen begonnen’.”

Staf: “Als er paddenstoelen in het bos staan, gaat iedereen gewoon plukken en wordt er een weekje niet of amper gewerkt.”

Spreken jullie eigenlijk al vloeiend Zweeds?

Staf: “Ik versta het redelijk goed, maar spreken… Ik moet telkens een angstje overwinnen eer ik een gesprek start. Veel Zweden spreken ook Engels wat het ons makkelijker maakt om te communiceren, maar moeilijker om het Zweeds snel onder de knie te krijgen. Beau en Nora pikken de taal veel sneller op dan wij. Telkens als ik iets zeg, rollen ze met hun ogen: ‘Allez, papa, je spreekt dat totààl verkeerd uit.’” (lacht)

Hoe hebben de kinderen de verhuis verteerd?

Monique: “Goed. Uiteraard waren de eerste schooldagen niet de makkelijkste, maar ondertussen hebben ze vrienden, er is een kleine schaatshal in de buurt (Beau en Nora waren in België top bij de jeugd in het kunstschaatsen, mama Monique was in de jaren ’90 drie maal kampioen van Nederland, red.) en ze genieten van de prachtige omgeving waar we wonen.”

De winter was fenomenaal, aldus Staf en Monique:
De winter was fenomenaal, aldus Staf en Monique: "Hoewel het min 10 was, kwam iedereen buiten om te eten en te drinken. En we konden schaatsen op 'ons' meer aan de camping."Beeld VTM

Staf: “Het afgelopen jaar was een rollercoaster, maar we zijn hier echt onwaarschijnlijk gelukkig. De winter was fenomenaal mooi. We hebben hier op ‘ons’ meer kunnen schaatsen, de mensen kwamen buiten om tijdens de korte dagen samen te drinken en te eten: mooier dan we hadden durven dromen.”

Monique: “Ons dorp kent 322 inwoners en iedereen kent iedereen. De kinderen gaan met de fiets naar school, tijdens de speeltijd gaan ze even naar een vlakbij gelegen meertje.”

Staf: “Het is bijna een terugkeer naar het Vlaanderen dat ik ken uit de verhalen van mijn mama. Het dichtstbijzijnde stadje ligt 35 kilometer verderop: Åmål, dat ken je misschien nog van de film ‘Fucking Åmål’. Die ging over een meisje dat verliefd werd op een ander meisje in een godvergeten provinciestadje waar nooit iets gebeurde. Daar leven wij dus.”

Monique: “Het dichtstbijzijnde verkeerslicht staat in Säffle, 30 kilometer van ons huis. Niet omdat het nuttig of noodzakelijk is, maar opdat er tijdens rijexamens toch even gecheckt kan worden of de nieuwe chauffeurs weten wat een rood licht betekent.” (lacht)

Beetje dollen op de veerboot naar Zweden: Staf en Monique leerden elkaar kennen tijdens Dancing On Ice in 2006 en zijn duidelijk de 'moves' nog niet vergeten. Beeld VTM
Beetje dollen op de veerboot naar Zweden: Staf en Monique leerden elkaar kennen tijdens Dancing On Ice in 2006 en zijn duidelijk de 'moves' nog niet vergeten.Beeld VTM

Zo’n avontuur, is dat ook een relatietest?

Staf: “Ik denk dat het in ons geval veeleer andersom is. Het grootste gevaar voor onze relatie, is routine. Dit avontuur heeft ons alleen maar dichter bij elkaar gebracht.”

Monique: “Honderd procent mee eens.”

Wat is de belangrijkste les van het afgelopen jaar?

Staf: “Het zijn er twee. Eén: dat het goed is om je buikgevoel te volgen. Twee: dat alles in dit leven met vallen en opstaan is. Maar dat er na elk dal weer een piek volgt. En dat je vanop die top een hemels mooi uitzicht hebt.”

Jullie komen nooit meer terug, hé?

Monique: “Lijkt me sterk.”

Staf: “Zeg nooit nooit, maar op dit moment voelt dit toch als iets definitiefs. Aan de andere kant: het avontuur lonkt altijd. Schiet me niet dood als we over tien jaar een café openen in Costa Rica. (lacht)

null Beeld rv
Beeld rv

‘Camping Coppens - Op weg naar Zweden’, VTM, maandag 5 april om 20.40 uur - Alle info over de camping: campgrinsby.eu

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234