Dinsdag 02/03/2021

Review

St. Vincent in de AB: wie plaatste de kont in controverse?

St. Vincent hield het in de Ancienne Belgique op een gestileerde karaoke-set met gitaar. Beeld Francis Vanhee
St. Vincent hield het in de Ancienne Belgique op een gestileerde karaoke-set met gitaar.Beeld Francis Vanhee

You’re the only motherfucker in this city who can handle me,” hoorden we St. Vincent de gelijknamige stad in ‘New York’ bezingen. Een mindere wereldstad als Brussel kreeg evenwel minder vat op de excentrieke Annie Clark. In de Ancienne Belgique voerde ze een controversieel karaoke-nummertje op, dat je met wat goede wil kon zien als intrigerende performance art. Wij bleven alleszins even opgewonden als verward achter.

Verslijt ons gerust voor een stelletje ouderwetse, pruikerige rukkers. Maar op een concertpodium verwachten wij - tromgeroffel! bazuingeschal! - muzikanten van vlees en bloed. Aan die reactionaire behoefte had St. Vincent evenwel lak. In de AB hield ze het op een gestileerde karaoke-set met gitaar. Drums, synths, piano en andere instrumenten werden Annie Clark aangeleverd via een onzichtbare hand die op play drukte, waarna een backing track meeliep. 

Vast wel moedig en gedurfd, om je in uppie de confrontatie met duizend toeschouwers te durven aangaan. En zelfs een tikkeltje opwindend om te zien ook, als je zo heersend en dwingend als St. Vincent een podium kan inpalmen. Maar als diezelfde (?) onzichtbare hand zelfs het pedalboard van Clarks gitaar blijkt te bedienen, mag je als fan de wenkbrauwen fronsen over de artistieke merites van haar concerten.

Everyone you love, will go away,” zong ze natuurlijk al op haar nieuwste, schitterende plaat Masseduction. Geen wonder dus dat St. Vincent de eenzaamheid opzoekt tijdens deze Fear the Future-tour. Moederziel alleen verscheen de artieste van achter een gordijn, dat bij elke nieuwe song wat verder opengeschoven werd. Het minimalistische decor zag er fraai uit, maar het was moeilijk om echt warm te worden van de blikkerige versie die ‘Marry Me’ of ‘Strange Mercy’ meekreeg.

Deed ze het er echt om?

Zowat alle menselijke emoties die haar vroegere platen zo intrigerend maakten, bleven in de eerste helft van het concert immers achterwege. Als een robot stond ze ook meestal onbeweeglijk achter de microfoon, in een roze bodysuit en laklederen knielaarzen. Net alsof ze één van Hugh Hefners bunny’s was, die zich na de werkuren dienstbaar maakte als dominatrix op het strand van Baywatch

Wie rechts in de zaal stond kreeg gelijk ook een genereuze blik op haar blote billen. Een verwarrend vestimentair statement voor een artieste die media en moguls wat graag met de vinger wijst, om hun obsessie met seks en de manier waarop ze vrouwen tot lustobjecten reduceren. Of was dat allemaal ironisch bedoeld? Nog altijd geen idee, moeten we een dag later toegeven. Maar St. Vincent plaatste duidelijk de kont in controverse. 

St. Vincent voerde een eigenaardig spektakel in twee aktes op. Beeld Francis Vanhee
St. Vincent voerde een eigenaardig spektakel in twee aktes op.Beeld Francis Vanhee

Karaoke voor intelligentsia

“Er is geen plaats ter wereld waar ik op dit ogenblik liever zou zijn dan hier,” slingerde ze ineens de zaal in. Een mening die niet iedereen in de boîte deelde. Her en der in het publiek hoorde je luitjes morren tussen twee songs door. En achteraf bleken nogal wat fans zich effenaf bekocht te voelen door dit eigenaardige spektakel in twee aktes. Ook hen kon je niets kwalijk nemen: St. Vincent gijzelde haar publiek met een set die haar sterkste troeven (Multi-instrumentaliste! Straffe songschrijfster!) wegmoffelde, ten voordele van een bizarre karaoke voor intelligentsia.

Daarbij bleek ze haar vroegere werk ook wat stiefmoederlijk te behandelen. Tijdens de eerste akte haspelde ze in ijltempo een bloemlezing van haar eerdere successen af om dan de focus te richten op Masseduction, dat zo goed als integraal werd opgevoerd.

Aanslag op de heupen

Tijdens dat tweede luik van de show begon je niettemin langzaam maar zeker overstag te gaan voor de mindfuck die ze opvoerde. Een sentimentele ballad als ‘Happy Birthday, Johnny’ won live nog méér aan spankracht terwijl ze daar alleen en kwetsbaar vooraan stond. En de zinderende elektropop van ‘Los Ageless’, het kleurrijke ‘Young Lover’ en de hitsige knipogen naar Prince in ‘Savior’ of ‘Sugarboy’ beraamden dan weer een aanslag op je heupen.

Maar nog het meest schitterde St. Vincent als het gewiekste gitaarwonder dat ze werkelijk is. Succulent snerende gitaarsalvo’s gaven de rauwe “New York in the seventies”-vibe van ‘Cruel’ nog net iets meer panache. En tijdens ‘The Strangers’ bouwde ze dan weer een fraai muurtje van geluid op met haar custom made-gitaar. “You guys wanna go faster?” keelde ze plots, waarna ‘Birth in Reverse’ fuzzy gitaren op een koude beats-bedje van Suicide serveerde.

De hele voorstelling overheerste evenwel het gevoel dat St. Vincent haar concert als een bizarre kunstinstallatie beschouwde, of tenminste als een uitzinnige mentale trip. “Bedankt om met mij deze psychedelische reis te ondernemen,” sprak ze het publiek immers toe. Geen dank, Vincie. Al duurde het nadien wel effe voor we heelhuids thuis raakten. Maar goed: al bij al blij om medereiziger geweest te zijn. Zelfs al hebben we nog altijd geen benul van wàt we nu precies hebben meegemaakt. Een debriefing met een dia-avond ten huize Vincent dringt zich op.

St. Vincent AB Ancien Belgique Beeld Francis Vanhee
St. Vincent AB Ancien BelgiqueBeeld Francis Vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234