Dinsdag 16/07/2019

Spuiten en slikken

The show must go on, gesterkt door die hit van Queen stapte ze elke dag als onzeker meisje de middelbare school binnen. Tien jaar later heeft Julie Van den Steen (25) er de soundtrack van haar leven van gemaakt. Na drie jaar aan de zijde van Peter Van de Veire treedt ze uit de schaduw, met een exclusiviteitscontract bij de VRT op zak en een toekomst op het scherm in petto.

Bij de VRT beseffen ze dat ze met Julie Van den Steen een goudklompje in handen hebben. Misschien is ze nu nog voor velen een anonieme stem op de radio, tijdens de Grote Peter Van de Veire Show 's ochtends op MNM. Maar dat kan snel veranderen. Op Eén zou ze wel eens een grote rol kunnen spelen. "Zo mooi, zo blond en zo getalenteerd", kopte een krant onlangs nog. "Ik krijg toch wat stress van die heisa en dat exclusiviteitscontract", bekent Julie. "Het schept verwachtingen, weet je. Je voelt die druk op je schouders. En ik twijfel ook weleens aan mezelf, net zoals iedereen, zeker op mijn leeftijd. Zitten mensen wel op mij te wachten, schiet er soms door mijn hoofd. Ik kan niet zeggen dat ik een groot plan heb. Ik ben er gewoon ingerold. Na mijn studies kreeg ik meteen kansen en dat is fijn. Ik heb op sommige momenten geluk gehad, maar ik werk er ook hard voor. Het is niet dat ik het zomaar in de schoot geworpen krijg."

Toch mooi dat je nog nooit een sollicitatiebrief hebt moeten schrijven.

"Ik weet niet eens hoe dat moet. Erg hé. (lacht) Op dat vlak ben ik wel verwend."

Hoe groot is de impact van zo'n ochtendshow op je leven?

"Het is nu mijn vierde seizoen, maar zo'n ochtendshow raak je nooit gewoon. Je komt nooit écht in dat ritme, het voelt alsof je constant een jetlag hebt. Ik ga heel vroeg slapen, om 8 uur 's avonds al, want om 3 uur 's ochtends loopt de wekker af. Ik heb een uur nodig om me klaar te maken, te ontbijten en de krant te lezen, voor ik naar Brussel rijd. Mijn middageten volgt al om 10 uur en mijn avondeten om 16 uur. Dat is dus een heel apart ritme. Tussen 13 en 16 uur heb ik vaak een dipje. Ik probeer dan vrienden te zien, eens door Gent te lopen of te sporten. Als ik in de zetel ga zitten en een dutje doe, word ik supermottig wakker."

Heb je soms het gevoel dat de wereld een beetje aan jou voorbijgaat?

"Als ik ga slapen, begint de wereld na de werkdag pas echt te leven. Zeker op de sociale media. Ik heb echt moeten leren om dat te bannen. Ik zet 's avonds mijn gsm op vliegtuigmodus en ik neem een boek of ik kijk nog even tv. Ik zie mijn lief ook hooguit een kwartier. Als hij thuiskomt, moet ik gaan slapen. We hebben er wel een zeker ritme in gevonden. Dat is niet makkelijk, maar voorlopig zit het goed en werkt het."

Linde Merckpoel, jouw collega van Studio Brussel, vertelde me onlangs dat ze zo vroeg op de ochtend wel bakken energie opdoet.

"Dat is zo. De ochtend is het mooiste radioblok van de dag. De wereld wordt wakker, het nieuws is vers, je moet keisnel op alles inspelen, de mensen zitten vol energie en hebben goesting in de nieuwe dag. Ik ben geen ochtendmens, maar van dat gevoel hou ik echt. En nog een groot voordeel is dat we bij MNM als enige radiozender van de VRT over een glazen studio beschikken, op de zevende verdieping. We hebben een fantastisch uitzicht over Brussel én we zien de zon opkomen. Ik had het er met Linde onlangs nog over. Zij vertelde dat ze in hun radiobunker op het internet moeten opzoeken wanneer de zon opkomt, want ze kijken uit op een gevel. (lacht) Mensen die zo vroeg wakker zijn, zijn de overwinnaars, de mensen die alles uit hun dag halen. Van de vrachtwagenchauffeurs, de bakkers tot de verpleegsters. De échte werkers, en die zijn ook steevast in onze ochtendshow van de partij. Het wordt een soort clubje. Letterlijk ook, met onze 'Grote Pet-club'. Je wordt bij ons beloond om vroeg op te staan! Vorig jaar wist ik niet of ik de ochtendshow nog een seizoen zou kunnen volhouden, maar ik zou het te hard missen. Dat heb ik deze zomer gevoeld, toen ik voor het eerst in drie jaar twee maanden vakantie had. Ik kan niet stilzitten. Al is het mijn kleerkast opruimen of bij mijn ouders in de tuin gaan werken: ik heb projecten nodig. En in de zomer miste ik die ochtend echt."

Het is misschien eigen aan radiomensen, maar er schemert bij jou geen enkel dialect door. Zelfs geen kleine, sappige Gentse tongval.

"Dat is niet toevallig. Mijn mama is Franstalig. Ze is geboren in Congo en later naar Brugge verhuisd. Zij heeft een Franstalig én West-Vlaams accent, heel schattig. Mijn papa is dan weer van Aalst. Ze hebben nooit echt een dialect tegen ons gesproken en zelf heb ik een afkeer van het Dendermonds dat ik altijd op school hoorde. Dus heb ik géén accent, zelfs geen Gents. Ik ben dan wel geboren in Gent, maar op mijn vierde zijn we al verhuisd naar Dendermonde. Op mijn tiende trokken we naar Lebbeke, naar deelgemeente Denderbelle. Met een kerktoren en twee cafés en verder zit iedereen er door de ruit te loeren om te kijken wie er passeert. (lacht) Ik ben gaan studeren in Gent en daar ben ik tot nu toe gebleven. Heimwee naar de streek waar ik ben opgegroeid, heb ik écht niet. Ik heb graag drukte en word gek van stilte. Als ik bij mijn ouders in de tuin zit, vind ik het een kwartier leuk, daarna begin ik onrustig te worden. Ik wil in een stad wonen, kunnen buitenstappen en een koffietje gaan drinken, mijn vrienden onmiddellijk in de buurt hebben. Dat is echt belangrijk voor mij. Het enige dat me nog aan Dendermonde bindt, is mijn kapper. Ik ben namelijk heel argwanend tegenover kappers. Daarom blijf ik die van mijn daar trouw."

Waarom ben je blijven plakken in Gent?

"Vooral omdat ik het zo'n fijne en mooie stad vind en omdat mijn vrienden hier ook bleven. Maar het hoofdstuk Gent is volgend jaar voorbij. We willen iets kopen, dichter bij Brussel. Ik zal Gent wel missen. Én de Gentenaars, die zijn heel open en direct en daar hou ik van. Daarom kom ik ook zo graag in Nederland. Ik vind Antwerpen ook prachtig, maar ik ga er nooit wonen. Elke keer krijg ik er in het verkeer wel minstens één middenvinger gepresenteerd. Mijn lief ziet Antwerpen trouwens ook helemaal niet zitten en zelf wil ik echt niet dat mijn kinderen later Antwerps praten. Het Gentse dialect vind ik veel mooier, maar ik hoor het liefst Vlaams-Brabants. Zeker die combinatie van het Leuvens en Brussels, met de 'huig-r'. Dat komt misschien doordat mijn lief zo praat en me zo telkens doet smelten. Laat mijn kinderen dus later maar een Jeroen Meusachtig accent hebben, als ze 'mamaatje' op zijn Astrid Bryans zouden zeggen, zou ik gek worden!" (lacht)

Ga jij huppelend door het leven?

"Ik probeer zo positief mogelijk te zijn. Net als iedereen heb ik ook mijn ups en downs natuurlijk. Maar ik heb veel geluk met de mensen rondom mij. Anders was ik misschien al gaan zweven. Ik probeer heel beredeneerd te blijven, niet op alles 'ja' te zeggen, na te gaan of iets bij mij past en vooral mezelf te blijven. Ik heb altijd tegen vrienden gezegd: als ik uit de hoogte begin te doen, zeg het me dan meteen. Het grappige is dat mijn ouders zeggen dat ik geboren ben als een diva. Op dat vlak kan niemand me iets kwalijk nemen: ik ben gewoon zo. Maar als ik te ver zou gaan, trekken ze me wel terug naar beneden. Dat houdt me heel nuchter en doet me ook beseffen dat ik elke dag mág opstaan en elke dag toffe radio mág maken en dat ik niet zomaar een exclusiviteitscontract mág tekenen. Ik kus mijn beide pollekes, echt waar. Ik ben ook heel tevreden dat ik mijn eigen weg kan gaan. Ik wil niet gewoon een gezicht zijn dat iets afleest voor de camera. Ik wil ook achter de schermen meedenken en dat vinden ze op de VRT alleen maar een pluspunt."

Beleefd ad rem

Wat zou je graag doen voor televisie?

"Een concreet idee heb ik nog niet, wel veel dromen en ambities. We zijn nu aan het brainstormen met productiehuizen. Ik wil graag eens een Spuiten en Slikken (Nederlands tv-programma over seks en drugs, red.) maken voor Vlaanderen. Ik ben sowieso al een grote fan van de Nederlandse tv en radio. Voor mij ging er een hele wereld open toen ik dat programma zag. Vlaanderen is op dat vlak nog behoorlijk bekrompen. Goedele Liekens is hier al op het randje, terwijl ik veel geleerd heb van haar vagina- en penisboeken. En verder zou ik graag een reisprogramma maken en acteren. Doodgaan in een film, dat lijkt me bijvoorbeeld zalig. Maar of dat ooit allemaal zal gebeuren? Ik schrijf alles op in een boekje en af en toe kijk ik daar eens naar."

Heb je een levensmotto?

"'Plezier maak je zelf', iets wat mijn mama me meegaf. Als ik het echt niet zie zitten, op een slechte of regenachtige dag, probeer ik daaraan te denken."

Krijg je soms kritiek?

"Heel veel, echt waar. En ik trok me dat in het begin ook hard aan. Vaak gaat het over mijn uiterlijk of claimt iemand dat ik arrogant ben. Ik ben nu eenmaal wat ad rem, zeg misschien soms iets te snel wat ik denk, maar wel altijd op een beleefde manier. Kritiek raakt me nog steeds, maar veel minder al."

Stel dat je zelf een plaatje mag aanvragen op de radio: welk plaatje en aan wie zou je het opdragen?

"Een heel moeilijke vraag. (denkt lang na) Ik zou The show must go on van Queen kiezen, voor mijn mama. In de eerste jaren van de middelbare school was ik wat dikker en had ik net een groeischeut gekregen. Ik voelde me niet goed in mijn vel en ik werd wat gepest. Mijn mama wachtte daarom altijd met mij in de auto voor de schoolpoort tot de bel ging. We zetten toen altijd cd'tjes op en een van onze favoriete nummers was The show must go on. Dat lied wil mijn mama ook op haar begrafenis laten spelen. Het herinnert me er altijd aan hoeveel het voor mij betekende dat mijn moeder samen met me wachtte op de bel. En ik kan het meteen ook opdragen aan mijn papa, want hij hoort dat nummer ook graag."

"Ik ben als diva geboren"

Goesting in lekker eten

"Ik eet heel graag gezond, maar ik wil geen konijnenvoer voorgeschoteld krijgen. Gezonde comfort food, dat is mijn ding. En bij Plus vind ik dat helemaal op mijn maat. Ze hebben er ook de allerbeste broodjes. Een topadres."

Plus, Ajuinlei 14, Gent. www.plus.gent.

Goesting in een kroeg

"Ik ben fan van De Alchemist, vlakbij het Gravensteen. Ze serveren er super gin-tonics, echt de allerbeste. Het is een heel mooie kroeg ook, een echt hip bruin café zoals je ze maar zelden tegenkomt."

De Alchemist, Rekelingenstraat 3, Gent.

Goesting in uitgaan

"Op stap gaan, is voor mij niet vaak meer mogelijk. Maar als ik de kans krijg, dan graag in Millie Vanillie. Een heel leuke plek waar ze nog die écht coole muziek uit de nineties laten knallen."

Millie Vanillie, Sint-Niklaasstraat 1, Gent. www.millievanillie.be.

Goesting in reizen

"Geef mij maar steden als Berlijn, Amsterdam en Stockholm. Hippe, bruisende steden die zalig zijn om te ontdekken. In die steden rondlopen, daar word ik echt gelukkig van."

Haat en liefde voor de Sint-Baafskathedraal "Ik vind het een prachtige kathedraal en ik ga er heel graag eens binnen. Ik woon er ook vlakbij. Maar het zijn de klokken van de Sint-Baafskathedraal die me in het weekend altijd wakkerschudden, zo vroeg en vooral zo luid! Ik heb echt een haat-liefdeverhouding met de kathedraal."

Geboren in Gent op 30 juli 1992.

Ging in 2014 aan de slag als sidekick in De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow, pre-senteerde dit jaar met Freek Braeckman het tv-programma Typisch mensen.

Ze droomt van een gelukkig, gezond gezin samen met haar prachtig lief.

Je mag haar altijd wakker maken voor een ontbijt op een zonnig terras. Vroeg opstaan voor een reis geeft haar dan weer dezelfde kriebels als verliefd zijn.

Ze is verslaafd aan: heel veel. Pindakaas, kauwgom en muntjes, highlighter, schoenen en Tony's Chocolonely met caramel en zee-zout.

Goesting in een schoon gebouw

"Ik vind de Sint-Baafskathedraal prachtig. Maar de klokken schudden me in het weekend altijd veel te vroeg wakker! Ik heb er echt een haat-liefdeverhouding mee."

Goesting in reizen

"Geef mij maar steden als Berlijn, Amsterdam en Stockholm. Hippe, bruisende steden die zalig zijn om te ontdekken. Wanneer ik in die steden rondloop, word ik echt gelukkig."

Goesting in een kroeg

"Ik ben fan van De Alchemist, vlak bij het Gravensteen. Ze serveren er super gin-tonics, echt de allerbeste. Het is een heel mooie kroeg ook, een echt hip bruin café zoals je ze maar zelden tegenkomt."

De Alchemist, Rekelingenstraat 3, Gent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden