Dinsdag 24/11/2020

Sprint naar Tokio begint nu al

Een olympische stage voor de Spelen, ongebruikelijk is dat niet. Maar drie maanden erna, zoals nu na Rio, dat is wel een primeur voor het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). Op Lanzarote verzamelden deze week 68 atleten en hun trainers om het vizier nu al op Tokio 2020 te richten.

"Vroeger deden we dat niet omdat het duur was en niet goed paste in de planning, maar op zich is dat eigenlijk geen goede reden", stelt CEO Philippe Vandeputte. "Na de Olympische Spelen is er meestal ook wat decompressie, maar als je er goed over nadenkt en je serieus bezig bent, begint Tokio eigenlijk nu al."

En daar hoort niet alleen trainen bij: zo kregen de atleten ook al een clinic van psycholoog Jef Brouwers over zelfkennis en het mentale luik van topsport. Baat het niet, dan schaadt het niet.

Wie ook de batterijen probeert op te laden op het Canarische eiland is Philip Milanov. De 25-jarige discuswerper droop op de Spelen ontgoocheld af, maar drie maanden later zet hij de teller weer op nul.

"Ik sta fysiek waar ik wil staan sinds ik in september heb hernomen. Rustig aan, want ik wil me niet overtrainen zodat er weer geen pijntjes opsteken. Dit jaar heeft het toch zes maanden geduurd voor ik van alle problemen met mijn knie was verlost."

Maar, zo vervolgt Milanov al snel, dat is geen excuus voor zijn negende plek in Rio. De analyse was snel gemaakt: "Ik had er een offday. Technisch heb ik fouten gemaakt. Ik heb er met mijn vader (ook zijn trainer, VH) niet veel woorden aan vuil gemaakt. Er zijn atleten die twee à drie dagen in zak en as zitten, maar ik kan die knop makkelijk omdraaien."

Te veel druk

Toch kan hij verzachtende omstandigheden inroepen. Zo moest Milanov lang wachten voor hij de juiste spikes van Nike in handen had. En dan was er nog de mediadruk. Na zijn zilver op het WK van 2015 en het zilver op het EK in juli kreeg Milanov het label van medaillekandidaat opgekleefd. "Ik vond het fout om me zo te typeren. Volgens mij ging geen enkele Belg die op voorhand als medaillekandidaat was getipt met een medaille naar huis. Evi Van Acker niet, Charline Van Snick niet en ik ook niet. Ja, ik was de dag zelf teleurgesteld, maar als ik daar dan later bij stilstond, dan is een negende plek lang niet slecht. Ik ben nu gemotiveerder dan ooit om sterk te presteren."

Als hij zijn jaar overloopt, is de balans positief. "Mijn tweede plek op de Diamond League in Doha, met een nieuw Belgisch record (67,26 meter, VH), dat vind ik zelf het strafste", zegt hij. "Ook met mijn EK ben ik tevreden. Misschien was ik er zelfs meer op gebrand om me daar te tonen dan in Rio, omdat ik op het EK van 2014 de kwalificaties niet had overleefd. Het was toch een jaar met ups en downs. Ik ga toch proberen om die downs er in 2017 uit te halen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234