Zondag 26/01/2020

waterpolo

Sporten kan ook zonder betasten

Deze spelers van Aquatics Leuven zijn voorstander van een gemengde competitie. Beeld Karel Hemerijckx

Jongens en meisjes mogen niet meer samen waterpoloën. Omdat de verzekeraar geen eventuele seksuele conflicten dekt, zegt de zwembond. Onzin, reageert de verzekeraar. Spons erover en iedereen weer samen het bad in? Niet dus. Ann Van den Broek

Ruim dertig klachten liepen al binnen bij het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. Staatssecretaris voor Gelijke Kansen Elke Sleurs (N-VA) zoekt uit of er sprake is van discriminatie en ook Vlaams minister van Sport Philippe Muyters (N-VA) is hoogst ontstemd. Hij probeert met zijn Waalse evenknie een oplossing uit de dokteren.

De Belgische zwembond wil namelijk geen gemengde competitie waterpolo meer organiseren voor jongens en meisjes tussen de 11 en 17 jaar, waardoor zowat 170 meisjes hun sport niet meer zouden kunnen beoefenen. Ook een aantal jongens zou geen ploeg meer hebben. Zonder vrouwelijke ondersteuning kunnen ze vaak geen volwaardige ploeg opstellen.

Wat precies het probleem is? Voor de federale zwembond is dat drieledig. Om te beginnen organiseren de internationale zwembonden geen gemengde competities, dus vraagt de Belgische bond zich af waarom hij dat wel nog zou doen. Een gemengde jeugdcompetitie verbieden doet noch de Europese zwembond LEN, noch de wereldbond FINA . "Maar het zou toch volstrekt logisch en coherent zijn om alleen die disciplines te voorzien die internationaal gangbaar zijn", meent de bond.

Het tweede argument is een stuk dwingender. De Waalse zwembond krijgt in tegenstelling tot de Vlaamse geen dekking van zijn verzekering, gesteld dat er seksueel grensoverschrijdend gedrag zou plaatsvinden daar ergens diep onder water. Gevolg, zegt de federale zwembond: er kunnen geen nationale competities meer worden georganiseerd, maar alleen nog regionale in Vlaanderen, met een polis die wel in orde is.

Alleen: het klopt niet, dat van die verzekeringen. Ethias, de verzekeraar van de Waalse zwembond, is naar eigen zeggen zelfs ten zeerste geschokt. "Dit staat compleet haaks op de realiteit. Ethias heeft op geen enkel moment, niet nu en niet in het verleden, een bepaalde leeftijdsgroep of seksuele conflicten uitgesloten", stelt woordvoerder Lieve Ketelslegers.

Mailverkeer tussen de Waalse zwembond en een Ethias-agent lijkt nochtans het tegendeel te bewijzen. In een bericht van eind januari schrijft de Ethias-agent wel degelijk dat klachten naar aanleiding van eventuele problemen van seksuele aard niet gedekt worden. Maar volgens Ketelslegers moet dat op een ongelukkige manier uit de context gehaald zijn, aangezien het geenszins strookt met het beleid van de verzekeraar.

Bokspartijen

Blijft argument nummer drie over: de seksuele conflicten. Want Walter Georges, de secretaris-generaal van de federale zwembond, geeft wel toe dat zijn Waalse collega's "dit misschien wat grondiger hadden moeten uitklaren met Ethias, vooraleer deze hele hetze te veroorzaken".

Maar dat wil niet zeggen dat de spons erover kan, zelfs niet als Ethias wel degelijk alles wil dekken. Voorzitter van de federale zwembond Michel Louwagie drukt het iets duidelijker uit. "We vertrouwen die bokspartijen onder water niet. Zowel wat fysieke letsels betreft tussen ongelijke tegenstanders als wat ongewenste aanrakingen betreft. Een scheidsrechter kan niet alles zien, en al zeker niet onder water. Ik weet wel dat er voorlopig nog geen problemen zijn geweest, maar mijn gezond verstand zegt dat die niet kunnen uitblijven. Wie zegt dat dat niet zo is, weet niet wat waterpolo inhoudt. Ik wel, ik heb het zes jaar gespeeld."

Onzin, vinden de spelers van nu. "Alsof meisjes zoveel kleiner en zwakker zijn. Ik ben altijd de grootste geweest van mijn ploeg", zegt de verbolgen achttienjarige Hannah Luts, fervent waterpolospeler bij Aquatics Leuven.

Trouwens: het spel is veel vuiler bij niet-gemengde ploegen dan wanneer jongens en meisjes samen spelen. Zijn jongens in die gevallen fysiek veel harder voor elkaar, zit het bij meisjes meer in het venijn van kneepjes onder water.

Te dicht bij de borsten

Hannah kan het weten, want ze speelt zowel bij de U17 (gemengd) als bij de damesploeg. "Jongens nemen veel meer afstand. Natuurlijk nemen we wel elkaars polsen of voeten vast om de tegenstander af te blokken, dat hoort bij de sport. Maar meisjes durven elkaar makkelijk bovenaan de schouder vast te grijpen en aan zwempakken te sleuren, dat durven jongens niet. Dan komen ze al te dicht bij onze borsten. Ik neem ook geen jongen vast bij zijn zwembroek hoor, terwijl ze dat onderling wel doen. Van ongewenste aanrakingen heb ik echt nog nooit last gehad."

Overdrijft de zwembond dan? De maatregel is in ieder geval absurd, meent Tine Vertommen (Universiteit Antwerpen en Thomas More). Zij werkt momenteel aan een doctoraat over fysiek, seksueel en emotioneel geweld tegen kinderen in de sport. "Het is goed dat er aandacht voor is en dat de bonden erover nadenken. Maar deze stap is echt wel erg drastisch. Waarom is er niet meer aandacht voor preventie? Leer kinderen wat wel en niet kan. En als er een probleem opduikt, pak het dan op clubniveau aan. Wat trouwens met grensoverschrijdend gedrag tussen hetzelfde geslacht? Dat is toch niet minder ernstig?"

Ongewenste intimiteiten uitsluiten, lukt bovendien toch niet op deze manier, stelt Vertommen. "Er is geen enkel bewijs dat er meer grensoverschrijdend gedrag voorkomt bij sporten waar meer fysiek contact is of waar de kledij minder verhullend is. Maar wat we wel weten, is dat áls het gebeurt, het vaak niet op het sportterrein is. Wel tijdens gezamelijke uitstappen of in de kleedkamers."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234