Vrijdag 16/04/2021

Spleen met showbizzgloss

Een hitparadebestormer zal Kid Cudi nooit worden, ook al scoorde hij in 2008 wereldwijd met een Crookersremix van zijn song 'Day 'n Nite'. Wellicht enigszins tegen zijn zin.

Het universum van Cudi schuwt de hyperkinesie en de opgefokte euforie. Liever drenkt de Amerikaanse rapper weemoed in psychedelica of hult hij loden apathie in marihuanawalmen. Geen vrolijke Frans, die Cudi, anderzijds is hij geen immer stonede slacker-rapper zoals Lil Wayne.

Met die laatste heeft Cudi wel een liefde voor foute grungerock gemeen. Zoals Wayne bracht Cudi een krampachtig rockalbum uit (Speedin' Bullet 2 Heaven, uit 2015) waarmee de rapper een cross-over naar een indiepubliek hoopte te forceren. Tevergeefs.

Op Passion, Pain & Demon Slayin', zijn zesde album, stoft hij zichzelf af en vindt hij aansluiting bij de bejubelde sound van zijn eerste platen. Die aanpak wérkt, bovendien nestelt Cudi zich onverhoopt in een door Frank Ocean aangezwengelde urban-trend waarin ambient en koortsige klanklandschappen de plak zwaaien.

De beats zijn simpel en metalig, echo en langgerekte synthpartijen doemen overal op als dreigende nevels, mysterieuze klanklandschappen die we eerder met The XX zouden associëren trekken in de achtergrond voorbij.

Mieters!, denk u vast maar berg die loftrompetten nog even op. Cudi's probleem ligt zoals altijd bij de dosering. Zijn vorige platen waren te lang, vertrouwden te beaat op één niet onaardig idee dat eindeloos werd uitgemolken en koketteerden met zeurderige navelstaarderij. Oké, Cudi is Drake niet, gelukkig, alleen surft hij vandaag iets te gezwind van pathetisch-theateraal naar authentiek-ongemakkelijk.

Neem 'Swim in Light', een song over zijn depressies, waarin hij zijn gepijnigde ziel op een zilveren schoteltje dissecteert. "You could try and numb the pain, but It'll never go away", klinkt het, evenals "Calls from the dark / I got hope in my eyes / No help inside / I'm a swim in the light". Spleen met een laagje showbizzgloss eroverheen.

Op muzikaal vlak vindt u genoeg truffels in Cudi's spookbos. De nummers met André Benjamin (a.k.a. André 3000) van Outkast zijn superbe, het van gonzende bassen doordrongen 'Baptized' krijgt extra vuurkracht van Travis Scott en getoonzette lsd-trips als 'ILLusions' doen duizelen.

Ook lof voor Pharrell Williams, die Cudi op een broodnodige popfeeling trakteert, zoals in de potige afsluiter 'Surfin'.

Volgende keer? Korter, gebalder, wat gevarieerder en wat minder melodramatisch.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234