Maandag 03/08/2020

'Spelen met de gouden plaat van Coltrane aan de muur: wow'

Naast Wayne Shorter en Jim Hall staat er ook Belgisch talent op Gent Jazz, waaronder de Turnhoutse saxofonist Robin Verheyen. Hij woont al zes jaar in New York en stelt zijn full American kwartet voor.

Voor Verheyen (29) is New York al een droom van toen hij vijftien was. De piepjonge maar gedreven saxofonist kreeg zijn instrument in een recordtempo helemaal onder de knie en verwierf zich vroegtijdig toegang tot het Lemmensinstituut in Leuven.

In 2006 verhuisde hij naar New York, om er te blijven, helemaal op te gaan in het fascinerende New Yorkse jazzmilieu en volbloed Amerikaan te worden. Verheyen praat al met een onmiskenbaar Amerikaans accent in zijn Nederlands. Hij trouwt er binnenkort ook en vestigt er zich dan definitief. Maar hij komt geregeld terug naar Europa op tournee, zoals alle Amerikaanse jazzmen.

Verheyen: "Als jazzmuzikant moet je in Europa optreden, dat is de enige manier om te overleven. Van de gigs in New York kun je niet leven. Een hele week in de Village Vanguard, dat zou nog wat opleveren. Maar dat is niet makkelijk te versieren, net zominals een review in de New York Times. Al hoop ik daar met de nieuwe plaat van mijn New York Quartet wel stiekem op."

In je kwartet zitten internationale kleppers zoals Ralph Alessi (trompet), Thomas Morgan (bas) en Jeff Davis (drums). Is het niet moeilijk om die veelgevraagde muzikanten vrij te maken voor een tournee?

"Dat valt mee. Je moet sowieso anderhalf jaar vooraf plannen om plaats te boeken in de grote en goede zalen. Grote boekingsagenten palmen alles in en vullen pas later in welke artiesten er komen. We moeten hen voor zijn. Maar het voordeel is dat de muzikanten op dat moment nog veel plaats hebben in hun agenda."

Branford Marsalis zei me ooit dat jij je nog meer zou moeten verdiepen in de Afro-Amerikaanse traditie om een echt grote jazzmuzikant te worden.

"Dat standpunt ken ik, het is typisch Branford. Hij minimaliseert graag de Europese inbreng in de jazz, maar dat wil ik niet doen. Maar op één punt heeft hij gelijk: de echte groten kennen hun traditie. Toen ik vijftien was, studeerde ik bij John Ruocco en dweepte ik met Anthony Braxton. Ruocco zei me toen: 'Heel goed, maar luister nu ook eens naar Barney Bigard.' Dat heb ik gedaan en zo heb ik ook gehoord waar het allemaal vandaan kwam. De grootste nieuwlichters zijn de beste traditionalisten. De iconen van de AACM, zoals Muhal Richard Abrams, Roscoe Mitchell en Anthony Braxton kennen hun voorgangers door en door."

Het jazzmilieu van New York is nu je thuis. Je bent zelfs vriend aan huis bij Ravi Coltrane, de zoon van John Coltrane.

"Een fijne mens en een heel straffe saxofonist. Ravi is intussen uit de schaduw van zijn vader getreden, zijn saxofoonspel staat echt als een huis. We repeteren soms wel eens samen. Hij heeft thuis een heel mooie repetitieruimte. Een oude schuur waar het orgel van zijn moeder (Alice Coltrane, DW) staat. Je krijgt direct een vibe als je daar binnenkomt. Zeker als je er de gouden plaat van A Love Supreme aan de muur ziet hangen. Wow. En dan cool blijven en zeggen: let's make some music now."

Het Robin Verheyen New York Quartet speelt zondag op Gent Jazz (www.gentjazz.be). Trinity verscheen bij 52Creations.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234