Donderdag 25/02/2021

Specialiteit: wapens & handtassen

De West-Vlaamse rasondernemer Joris Ide rekt de actieradius van luxewapenfabrikant Lebeau-Courally op tot vrouwelijke lederwaren en horloges. 'Ik ben een beetje zotter dan een ander.'

"Thuis in de kast staan 48 mappen, van 48 vennootschappen. Inderdaad, het is een beetje uit de hand gelopen", lacht Joris Ide (54), de ondernemer die rijk werd met staalplaten. We zijn bij hem in Knokke voor de presentatie van zijn nieuwste project: een luxe handtassencollectie. Daar heeft hij, ergens tussen de bedrijven door, blijkbaar nog tijd voor gevonden. In een totaal gerenoveerde oude hoeve toont hij een twintigtal leren handtassen: van elegante pochetjes tot kloeke weekender bags. Allemaal in zachte natureltinten.

Ontwerper van dienst is Axel Enthoven (67), onder meer bekend van het Eén-programma De bedenkers en zijn designs voor treinen, trams en bussen. "Omdat stiksels de kwetsbaarste onderdelen van een tas zijn, koos ik voor een ontwerp met zo min mogelijk naden", legt Enthoven uit. "De collectie vernoemden we naar de eeuwenoude Chinese papierplooikunst origami. Een grote lap leer was het vertrekpunt. Door die te snijden en te plooien - en akkoord: op enkele plekken te stikken - ontstond de tas. Sommige luxe tassenmerken pakken uit met zo veel mogelijk losse onderdelen. Wij doen juist het omgekeerde. De Origami bestaat uit slechts één mooi stuk leer."

Voor de grote tassen geldt dat evenwel niet. Lappen leer van dat formaat zonder één schrammetje of foutje zijn onvindbaar. Of onbetaalbaar. Maar liefst twee jaar is er aan de tassencollectie gewerkt. Ide: "De keuze voor Axel was snel gemaakt. Hij heeft een industriële blik op design en het palmares dat hij kan voorleggen, vind je bij geen enkele andere Belgische ontwerper. Hij heeft ook ervaring met leer. Zo tekende hij al zetels voor Zwitserse meubelfabrikant de Sede."

Knipoog naar geweren

Bijzonder: de handtassen zijn onderdeel van de Belgische luxejachtgewerenfabrikant Lebeau-Courally uit Luik. Wat? Handtassen en jachtgeweren? Geen evidente combinatie. Maar Ide heeft zijn uitleg al klaar: "Mijn droom is om ooit conceptstores te openen: winkels met een totaalgamma luxeproducten van het merk Lebeau-Courally. De wapens verkopen we niet in de winkel. Dat is enkel op bestelling. Dus lanceerden we een paar jaar geleden onze eigen uurwerken. Nu komen daar ook handtassen bij en wat kleine lederwaren, zijden carrés en kasjmieren foulards."

Om van al die producten toch één geheel te maken, worden overal elementen uit de wapenwereld in verwerkt. Zo zijn alle uurwerken vernoemd naar een bepaald type geweer. En ook het rasterpatroon van de kolf en de markering van patroonhulzen komen terug. Net als de sluitsleutel van het geweer. Bij de handtassen doet die dienst als sluiting.

Maar de handtassen zijn niet enkel bedoeld om Ides winkeldroom - inspiratie vond hij bij Hermès - te realiseren. Het is ook een geldkwestie. "Om van Lebeau een renderend bedrijf te maken, zijn wapens niet voldoende. Jaarlijks maken we nog geen dertig stuks. De capaciteit opschroeven, heeft geen zin. Daarvoor zijn er niet voldoende kopers. Het zijn de toegankelijker geprijsde uurwerken en vooral handtassen die ons helpen om meer omzet te genereren. Daarbij profiteren we natuurlijk wel van de merknaam Lebeau-Courally. Wie een nieuw luxe horloge- of handtassenmerk lanceert, heeft niet veel kans van slagen. Maar wie dat doet onder naam van een luxehuis met een 150 jaar oude traditie, heeft betere kaarten in handen."

In vergelijking met de wapens zijn de handtassen inderdaad een stuk toegankelijker: tussen de 700 en 2.000 euro. De uurwerken beginnen rond 4.500 euro. Terwijl je voor een precisiewapen moet rekenen op een prijskaartje tussen de 35.000 en 100.000 euro. De wapens van Lebeau-Courally, gesticht in Luik in 1865, zijn dan ook volledig handgemaakt op maat van de eigenaar en afgewerkt met unieke gegraveerde motieven. Hun beste klanten? Royals, celebrities, sultans, topondernemers en andere figuren met een dikke bankrekening.

Belgische iconen

Onder hen ook Joris Ide. Voor hij Lebeau-Courally in het najaar van 2010 overkocht, was hij al twintig jaar klant. Naar verluidt heeft hij zelfs een achttal exemplaren. "Sinds mijn 16de ben ik een fervent jager. Toen ging ik mee met mijn grootvader. Hij joeg zes dagen per week. Zo vaak ga ik niet, maar een dag op pad met vrienden in de natuur en 's avonds een goede maaltijd, is voor mij een heerlijke dag. En daar hoort een mooi geweer bij. Dat is voor een deel prestige. Zoals een dikke auto. Lebeau was voor mij het summum van de geweren. Ik zei altijd: als het ooit in de etalage komt, koop ik het."

Toen Ide in 2010 het aanbod kreeg om 70 procent van de aandelen te kopen, aarzelde hij niet. Daarnaast kocht hij ook 100 procent van de merknaam. Daardoor kan hij onder die noemer nu andere producten lanceren. De overname hield hij anderhalf jaar stil tot hij begin 2012 de eerste Lebeau-Courally uurwerken lanceerde. Ide: "Wij doen aan patrimoniumbeheer. Lebeau-Courally dreigde verloren te gaan. Ik ben blij dat ik zo'n Belgisch huis heb kunnen redden. Moest het een buitenlandse manufactuur zijn geweest, zou ik het nooit gekocht hebben."

Een jaar nadat Ide Lebeau gekocht had, zag hij een ander Belgische luxehuis aan zijn neus voorbijgaan: Delvaux. In 2011 verkocht aan het Chinese Fung Brands. "Ik had dat graag gekocht, maar op dat moment was het niet aan de orde. Ik had net Lebeau gekocht en was volop bezig met de lancering van de horloges. Ik wíst ook helemaal niet dat het verkocht werd. Bij kristalfirma Val Saint Lambert, ook een Belgisch icoon, wist ik het wel. Een zeer mooi bedrijf, maar in kristal zit geen business meer. Aan een kar met lekke banden kun je zo hard trekken als je wilt, je gaat er nooit ver mee geraken."

Joris Ide investeert nu met miljoenen euro's tegelijk, maar hij is van eenvoudige komaf en begon zijn carrière als boerensmid. Eerst startte hij een handel in landbouwmateriaal en later, in 1985, een staalplatenfirma, bedoeld voor boeren om het dak van hun schuur mee dicht te leggen. Daarmee maakte hij fortuin. Langzaam maar zeker bouwde hij zijn werkterrein verder uit: bouwmateriaal, industrieterreinen, sproeimachines en vastgoed.

"Ik ben begonnen met niets, dus heb ik alles geriskeerd wat ik had. Iedereen verklaarde me voor gek toen ik mijn eerste platenmachine kocht. Ze zeiden: je bent een boerensmid, dat ga je nooit kunnen. Toen ik later met kunststof isolatieplaten begon, zeiden ze juist hetzelfde. Dat werkt voor mij averechts. Als ze zeggen dat ik het niet kan, ga ik het juist wél doen. Je moet een beetje zotter zijn dan een ander. Ander geraak je nergens", grijnst de bourgondische industrieel, die fulltime een eigen kok in dienst heeft. Maar echt zot is hij niet meer. "Lebeau een folietje? Zeker niet. Ik investeerde enkel eigen middelen. Ik zou veel zotter kunnen doen, maar daar pas ik voor. Ik spring niet meer verder dan mijn stok lang is. Zo kan het nooit mislopen."

Acht jaar geleden verkocht Ide zijn meerderheidsbelang aan een investeringsfirma van zijn goede vriend Albert Frère, de rijkste Belg. Met dat geld lanceerde hij zich in de kunststofbranche. Dat moest een cadeautje worden voor zijn, toen 17-jarige, zoon Enzo. Het werd geen succes. Enzo houdt zich liever bezig op het circuit van Francorchamps. Als autosporter haalde hij al verschillende prijzen binnen. Nu reserveert vader Joris Lebeau-Courally, een heuse luxegroep in spe, voor zijn zoon. Die zit trouwens niet om cadeaus verlegen. Voor zijn 18de verjaardag organiseerde zijn pa een gigantische champagneparty en kreeg hij een dikke Mercedes. Het jaar erop was dat een topwijngaard in de vermaarde Saint-Émilionstreek. "Enzo is heel geïnteresseerd in wijn. Zijn smaakpalet is veel beter dan het mijne. De wijn, château Lucia, heeft een goede quotering. Er is een goede boer en een goede oenoloog. Enzo moet gewoon verder doen."

Vizier op Cuba

De hamvraag is waar Joris Ide de drive vandaan haalt om te blijven ondernemen nu hij al evengoed kan rentenieren. "Niks doen, dát is pas ambetant. Ik moet bezig zijn, al is het maar met stommigheid. Mijn vader van 83 is ook nog elke dag bezig. Dat neem ik hem niet af. Lebeau heb ik ook deels gekocht om mijn weekends te vullen. Dan woon ik in Knokke en kan ik eens naar de winkel in de Kustlaan", bekent Ide. Maar er is meer: "De West-Vlaamse drang om te slagen. We volharden, omdat we ons niet belachelijk willen maken. Mislukken kunnen we ons niet permitteren."

Toch loopt niet alles zoals gewenst. Eerst had hij het plan om ook sigaren van Lebeau te verkopen, maar dat is niet gelukt. "Cuba heeft een 100 procent exclusiviteitsdeal met Habanos. We moesten ons tevreden stellen met een sublabel van een bestaand merk. Dat zag ik niet zitten. Maar zodra de Cubaanse markt geliberaliseerd wordt, gaan we ervoor. Al zal dat zeker nog enkele jaren duren."

De uitbouw van het luxehuis gaat misschien iets trager dan gedacht. Ide zei in een eerder interview dat hij tegen 2015 - de 150ste verjaardag van Lebeau - een volledig gamma wil aanbieden met onder meer manchetknopen, pennen en een reeks lederen jachtartikelen. Ide: "Het leven neemt in de loop van de jaren andere wendingen. Wat je vandaag denkt, is niet noodzakelijk wat je morgen denkt. Lebeau is puur patrimoniaal beheer. We zijn nu vier jaar bezig, maar het zal zeker nog tien jaar duren voor het op punt staat."

De Origami-collectie is verkrijgbaar in de Lebeau-Courally winkel in Knokke (Kustlaan 179) en bij Verso in Antwerpen (Lange Gasthuisstraat 11).

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234