Maandag 28/11/2022

RecensiePukkelpop

Sons of Kemet walste in Kiewit voor de allerlaatste keer een menigte plat ★★★★★

Sons of Kemet. Beeld Alex Vanhee
Sons of Kemet.Beeld Alex Vanhee

Wat was die vervelende geur in de lucht? Pretsigaretten? Overstromende Dixi’s? Ú? Was het maar waar! In de lucht hing omstreeks negenen alleen maar de stank van Afscheid. Afscheid van een festival, afscheid van een vier dagen oude onderbroek, maar vooral: afscheid van een wereldgroep. Sons of Kemet walste in Kiewit voor de allerlaatste keer een menigte plat.

Vincent Van Peer

Ze verdienen het stuk voor stuk bij naam te worden genoemd: Sons of Kemet bestaat - fuck, ik moet zeggen: bestond - uit drummers Eddie Wakili-Hick en Tom Skinner, tubaspeler Theon Cross en vooral saxofonist Shabaka Hutchings, de bandleider wiens andere tentakels uitmonden in The Comet Is Coming en Shabaka and the Ancestors, óók wereldgroepen. De afgelopen tien jaar herstelde Sons of Kemet de oude glorie van jazzlabels als Tribe Records, Strata-East, Black Jazz én het legendarische Impulse Records, de thuishaven van John Coltrane waar ook de laatste twee Kemet-platen onderdak vonden. Die platen zijn afrocentrische manifesten, de optredens wilde New Orleans-carnavals.

Goeddeels verantwoordelijk voor de pret: Theon Cross, de tubaspeler die sneller blaast dan zijn eigen schaduw, een eenmansfanfare, een man met olifantenlongen, en vanaf vanavond een persoonlijke held. Hij zorgde er telkens voor dat de band, wanneer iedereen met zijn kop in de stratosfeer terechtkwam, op exáct het juiste moment terug ter aarde kwam, om sámen opnieuw in de melodie te vallen. Muzikanten van dit niveau vinden elkaar via telepathie, iets anders kan niet, en ik sta daar met open mond naar te kijken.

De Morgen op Pukkelpop

Nog meer Pukkelpop? Volg alles op onze liveblog.

De opbouw - vurig, chaotisch, psychedelisch - was als tantrische seks: het hoogtepunt werd alleen maar krachtiger door het uitstel. Héél het optreden speelde zich af op het scherp van de snee, in die alle adem afsnijdende milliseconde vóór je rollercoasterkarretje finaal naar beneden dendert, een milliseconde die door Shabaka gerekt werd tot een oneindigheid: optredens worden gewoon niet intenser dan dit.

Het strafste: Sons of Kemet, nochtans geen mákkelijke band, kreeg een weifelend publiek wild aan het dansen. Hell, zelfs een dwarsfluitsolo werd onthaald op luid applaus, en dat moet toch al van de sekstape van Paris Hilton geleden zijn. Waar de meeste jazzgroepen mensen beginnen weg te jagen zodra ze het ingewikkeld maken, rijfde Sons of Kemet iedereen binnen. Zij zijn zoals een aardbeving: zolang ze bezig zijn, is het simpelweg onmogelijk om níét te bewegen.

En dan was het, voor je het wist, gedaan. Alle bandleden deelden één laatste knuffel, en dan hield een stukje muziekgeschiedenis, zomaar, op met bestaan. De klassieke kwartetten van Miles en Coltrane hebben óók ooit hun laatste optreden gespeeld. Het verschil: daar was u niet bij, híér wel! Vergeet dus al die andere vijfsterrenrecensies: dít was het Beste Optreden Van Pukkelpop 2022.

Sons of Kemet. Beeld Alex Vanhee
Sons of Kemet.Beeld Alex Vanhee

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234