Dinsdag 17/05/2022

'Songs schrijven is geen big deal'

Omstreeks 1989 was Scott Kannberg samen met Stephen Malkmus stichtend lid van de laconieke Amerikaanse indierockband Pavement. Vier jaar na de split heeft de zanger-gitarist met zijn vermomde soloproject Preston School Of Industry een tweede plaat uit, Monsoon.

Vandaag zit de Californiër een beetje steviger in het vlees dan in zijn Pavement-dagen, maar verder zou je het uit zijn getaande huid en zorgeloze West Coast-accent niet afleiden dat hij inmiddels naar het noordelijker, afgelegen en vooral regenachtige Seattle is verkast. Daarvoor zijn de titel van zijn nieuwe plaat en een song als 'Caught In The Rain' wel indicatief.

Van de gulle Californische zon naar de maandenlange regen: heeft dat een invloed op je gehad als songschrijver?

"Zeer zeker. Ik ben er nog steeds niet aan gewend geraakt. In Californië weet je dat de zon verschijnt zodra de storm is overgewaaid. Dat heb je in Seattle nooit. Je ziet een storm niet eens aankomen, omdat het er altijd zo donker is. 's Zomers is het er heel mooi, maar dan moet je wel eerst door het regenseizoen bijten, en dat duurt doorgaans zes maanden. Zoiets dringt wel degelijk door tot je psyche. De ervaringen die verhuizen met zich meebrengen, dat omgaan met andere, extremere omstandigheden, zijn duidelijk in de plaat geslopen. Maar er zit ook hoop in. In 'Tone It Down', het laatste nummer van de plaat, zing ik dat het allemaal wel in orde komt."

Ben je een humeuriger mens geworden?

"Mja... Soms kamp ik wel met depressies. Dan wil ik gewoon niks doen, heb ik zelfs de fut niet om te lezen, wil ik enkel maar tv-kijken. Dat had ik niet in San Francisco. Die stad was heel divers, met al die verschillende mensen. Seattle is overwegend blank en in tegenstelling tot wat de bewoners zelf graag beweren helemaal niet progressief. Zelfs met een Rock And Roll-museum en een hypermoderne bibliotheek schuift er niks vooruit. Maar hé, bitter ben ik niet. Mijn vrouw wilde er studeren, en ze begint binnenkort romans te schrijven."

Jij wou na de split van Pavement ook weer gaan studeren.

"Stadsplanning, ja. Ik ben ermee begonnen, maar ben betrekkelijk snel weer naar de muziek afgegleden. (grijnst) Maar de intentie om dat diploma te halen is er nog steeds."

Ondertussen zit je nu in Brussel, om straks in de kleine Rotonde van de Botanique je nieuwe plaat te presenteren aan enkele tientallen geïnteresseerden. Wat bezielt je als mid-dertiger om dit te blijven doen?

"Ik denk dat ik nog steeds sterk word gedreven door platen die ik beluister, nieuwe dingen die ik hoor. Dat houdt me actief en gretig. Eigenlijk beschouw ik wat ik doe als een hommage aan alles wat ik goed vind. En dat terwijl ik mezelf helemaal niet als een muzikant zie."

Over hommage gesproken: in 'Line It Up' imiteer je ongegeneerd Mark E. Smith van The Fall. Pavement werd eertijds tot vervelens toe om de oren geslagen met verwijzingen naar die band. Heeft Smith trouwens niet ooit gesneerd dat Stephen Malkmus in zijn BMW aan het rondrijden was?

"Luisterend naar Black Sabbath, ja. (lacht) Maar Captain Beefheart had over Mark E. Smith toch hetzelfde kunnen zeggen? Het betekent dus niet veel. Ach, als ik iets zing dat toevallig klinkt als iets uit Hex Enduction Hour, dan zeg ik gewoon: 'Yeah! Klinkt goed.'

"Ik heb aan Pavement overigens geen BMW, maar mijn huis overgehouden. Dankzij Lollapalooza, dat rondreizende festival dat ons toen een smak geld heeft aangeboden om mee te doen. Wie rondrijdt in mijn BMW? O, groepen genoeg. Neem nu The Shins. Ik heb enkele keren met hen getoerd, en ze doen me heel vaak denken aan de positieve, gelaten manier waarop wij met Pavement met mensen omgingen. Puur muzikaal gezien heeft Coldplay natuurlijk miljoenen dollars verdiend door met 'Yellow' onze song 'Here' dunnetjes over te doen. Dat geven ze zelf overigens toe."

Is je manier van songschrijven geëvolueerd sinds de begindagen van Pavement?

"O, totaal. In Pavement had ik daar helemaal geen kaas van gegeten. Bovendien was het makkelijk om lui te zijn met iemand als Steve erbij: ik wist dat hij aan een half idee van mij genoeg had om daar een song van te maken. All This Sounds Gas, de eerste Preston-plaat, heeft me mijn zelfvertrouwen als songschrijver teruggeschonken. Dat punt van op iemand anders terugvallen raakte ik voorbij: ik moest alles zelf doen. Toen ik dat doorhad, voelde ik me bevrijd. Niet dat dat songs schrijven er makkelijker op heeft gemaakt, maar a big deal is het nu ook weer niet. Er is alleen een zekere druk die ervoor zorgt dat alles uiteindelijk in zijn plooi geraakt."

Muziek is je als tiener veeleer overkomen, niet?

"Ja. Als je moet kiezen tussen op school blijven of met Sonic Youth door Europa toeren, is de keuze snel gemaakt. (lacht) Twaalf jaar later stel je tot je eigen verbazing vast dat je nog steeds in de muziek zit. Maar er is ook veel veranderd. Muziek is niet langer mijn enige interesse, en dat maakt het gezonder."

Waarvan hou je nog meer? Golf?

"O, je wist dat. (lacht) Tja, ik kan geen golf spelen in Seattle. Vroeger ging ik er met drie vrienden wekelijks op uit om een balletje te putten, bijna een rock-'n-rollviertal eigenlijk, met onder meer Kyle van de band Fuck. Het was een vorm van therapie. Maar passies koester ik niet echt. Ik hou me bezig met normale dingen: de tuin onderhouden en zo. Misschien is mijn gazon ontwerpen mijn manier om te compenseren dat ik nooit architect ben geworden. Als ik nu naar huis bel, vraag ik mijn vrouw hoe de plantjes het doen." (lacht)

Kurt Blondeel

Monsoon is verschenen bij Domino en wordt verdeeld door Munich.

'Twaalf jaar later stel je tot je eigen verbazing vast dat je nog steeds in de muziek zit'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234