Maandag 14/10/2019

Opinie

Soms vergeet je dat niet iedereen een printer heeft

'Vaak zien wij het als leerkracht niet eens, dat een leerling het thuis misschien wat moeilijker heeft', schrijft Buelinckx. Beeld PHOTO_NEWS

Laura Buelinckx geeft Nederlands in het vierde en vijfde middelbaar van het Atheneum in Vilvoorde.

Dinsdag 1 september gaat iedereen terug naar school. De ene leerling met grote tegenzin, de andere met zenuwen, nog een andere zelfs met goesting - die laatste bestaan, maar zijn eerder zeldzaam. De rest van het schooljaar zal met dezelfde gevoelens gepaard gaan. En net zoals die gevoelens bij leerlingen verschillen, liggen ook de kansen bij elke leerling anders. Nochtans hameren we erop dat iedereen gelijke kansen krijgt, de zogenaamde GOK in leerkrachtenjargon. Een geweldig initiatief, een bewonderenswaardig streefdoel.

Terwijl het eigenlijk een vanzelfsprekendheid moet zijn. Daar zijn we helaas nog lang niet.

Het ontgaat me soms dat niet iedereen een printer heeft als ik vraag om tegen de volgende dag een taakje in te dienen. Ik ben verontwaardigd als ik zie dat die ene jongen van het vierde constant afwezig is waardoor hij zijn slaagkansen hypothekeert. Ik ben verdrietig als ik te weten kom dat we jongens verloren zijn aan Syrië. Mijn hart bloedt als ik in een vijfde jaar aso moet vaststellen dat het gros van de C-attesten voor leerlingen met een migratieachtergrond is. Ik onderdruk een blijk van verontwaardiging als ik vraag wie thuis geabonneerd is op een krant, wiens ouders Nederlandstalig zijn, wie ooit werd voorgelezen als kind en zie dat niet alle handen de lucht in gaan. Dan sta ik machteloos.
Stuk voor stuk ontoelaatbare situaties die we met GOK zouden moeten kunnen voorkomen.

En vaak zien wij het als leerkracht niet eens, dat een leerling het thuis misschien wat moeilijker heeft. Zo had ik een meisje in de klas, steeds met een lach op het gezicht, enthousiast, positief in de les en daarbuiten, een werkertje. Groot was mijn verbazing toen ik op de leerlingensite Maks! moest lezen dat zij gaat bijklussen om haar verdiende centjes aan schoolboeken te spenderen. Met een alleenstaande mama en nog schoolgaande broers en zussen betaalt de schoolrekening zichzelf niet.
Een heel mooi gebaar van haar natuurlijk, maar het zou in de eerste plaats niet mogen. Pubers gaan normaal gezien werken om hun geld uit te kunnen geven aan uitgaan, kleren, gadgets. Niet aan schoolboeken.

Laura Buelinckx. Beeld rv

Ik heb echter wel het geluk in een school te staan die haar best doet voor die leerlingen die het nodig hebben. Schooltoelages, computers op school, de mogelijkheid om taken af te drukken, fundraisings organiseren zodat iedereen mee kan op schoolreis GWP, extra lessen Nederlands na de uren, het organiseren van een ludieke taaldag, een multicultureel eetfestijn. Het is een gemiste kans dat op veel van de nevenactiviteiten bepaalde doelgroepen zelden te zien zijn. We stellen ons als school vaak de vraag hoe we de ouders van onze allochtone leerlingen het best kunnen bereiken. Helaas blijven we het antwoord nog even schuldig, maar we moeten én zullen een manier vinden om ook hen te bereiken. We hebben geen keuze.

Zelf zet ik ook mijn beste beentje voor om 'mijn pubertjes' zoals ik ze noem een zo open mogelijke visie op de wereld mee te geven. Ze te geven wat sommigen soms thuis niet krijgen: praten over de actualiteit buiten het lessenpakket om, hameren op een correcte taal, het erkennen van het belang van cultuur, literatuur, poëzie, kunst. Soms sla ik zelf met de vuist op tafel wanneer iets onrechtvaardigs gebeurt, soms laat ik hen daar zelf bij stilstaan door middel van klasgesprekken. Dat is natuurlijk lang niet voldoende.

Ik hoor vaak dat iedereen zijn kansen maar moet grijpen, iedereen kan toch naar school? Allemaal goed en wel. Maar niet iedereen heeft altijd de kans gekregen om op te groeien in een liefdevol en ondersteunend gezin waar het Nederlands en de schoolrekening geen enkel probleem zijn. Het onderwijs heeft een ontzettend belangrijke taak: van de GOK een vanzelfsprekendheid maken, zodat niemand nog uit de boot valt.

En als u mij nu wil excuseren, ik heb nog een herexamen op te stellen voor die ene jongen met een buitenlands klinkende naam en een jaarplan in elkaar te flansen dat wel degelijk rekening houdt met de beperkte kansen van sommige leerlingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234