Vrijdag 26/02/2021

Column

Sommige sp.a'ers verdienen een schop onder de kont, allen meer samenwerking, sturing en belichting

null Beeld photo news
Beeld photo news

De politieke actualiteit volgens politicoloog Carl Devos.

Als cdH deze week N-VA afwijst, lijkt de eerste crisis dichtbij. Die van sp.a is er al. Het ongenoegen vindt er te weinig interne weerklank en zoekt een weg naar buiten. Dat helpt hen niet vooruit: sp.a moet zich 'buitenstebinnen' keren. Het is in haar belang dat niemand sp.a op een formatie inviteert. Op de Vlaamse is dat zeer onwaarschijnlijk, in een federale triparite is enkel de PS onmisbaar. De Vlaamse socialisten kunnen zich dus, naast slimme oppositie, ongebonden op eigen miserie smijten.

Sp.a zakt al een decennium tot een schandelijk dieptepunt. De ontkenning van Tobback was beledigend voor elke intelligentie. Maar het is te simpel om in het proces van 25 mei enkel - of vooral - deze voorzitter of de vorige campagne in de beklaagdenbank te duwen. Het probleem is veel ruimer en essentiëler. De oplossing mag dus ook de begane paden verlaten.

Verkiezingsnederlagen analyseren is bij sp.a een beproefd genre. Maar die oprechte beschouwingen gaan vaak niet ver genoeg en leiden te vaak tot gearchiveerde boekenwijsheid. Gelet op de ernst van de zaak, de electorale rust van de komende jaren en de bevrijding van beleidsdeelname kan de partij fundamenteel herdacht worden. Tot in de diepste nerven. Elke vezel van sp.a moet in vraag gesteld en tegen het licht gehouden worden. De partij moet ontmanteld worden om een nieuwe te bouwen. Niet alles moet daarom weg, maar niets kan zomaar teruggeplaatst worden. Wat nodig is, gaat na studiewerk voorbij cosmetische verbouwingen. Wat over enkele jaren uit die as verrijst, moet een nieuwe partij zijn, geen afgeleid product van de huidige.

Er is zoveel te doen. Enkele voorbeelden. Ideologisch vertrekken vanuit enkele fundamentele waarden en die offensief naar alle thema's vertalen. Het technisch beheerssocialisme moet naar de back office. Vooraan: passioneel progressief, dat van zich doet spreken in plaats van het over anderen te hebben. Socialisme als inspiratiebron, niet als criterium. Die open, progressieve en optimistische partij is er evenveel voor wie zonder '-isme' met die waarden door het leven gaat. De fracties moeten gedynamiseerd en gewaardeerd worden.

Het personeelsbeleid van sp.a is ontgoochelend. Individueel talent tilt het collectief niet op. Sommigen verdienen een schop onder de kont, allen meer samenwerking, sturing en belichting. De partij moet niet enkel warmte en kameraadschap bepleiten, ze moet die ook uitstralen. Zijn. Organisatorisch moet de nieuwe partij veel meer een ledenbeweging zijn. Kwaliteit primeert daar op kwantiteit. Ze moet grassroots uitademen, met sociale media, moderne verbindingstechnieken en klassieke coöperatieven. De communicatie en interne samenhang tussen toppers moet beter, het middenkader opgetild. Lokale leden, de eerste ambassadeurs, moeten weer trots zijn op 'hun' partij. Het J&J-model van John en Johan moet veralgemeend worden: duizenden kilometers afleggen, zodat nog voor de volgende campagne aan alle Vlaamse voordeuren aangebeld is.

Op het einde van die lastige bergrit, het begin van een nieuwe tijd, verdwijnt de versleten partijnaam. Een detail, geen onbelangrijk. In de loop van deze operatie moet de charismatische leider (m/v) opstaan die in 2019 voor het eerst sinds 2003 weer echt wint.

Zoals gesteld moet ondertussen slim oppositie gevoerd worden. Dat vereist dat de relaties met Groen uitgeklaard raken. Een opbod om ter linkst, echt Antwerps theater, is te mijden. Als die nieuwe partij de assemblage gepasseerd is, of vroeger indien mogelijk, moet de structurele samenwerking met Groen zo snel mogelijk op tafel. Kartels zijn passé, fusiediscussies vruchteloos. De uitdaging is om links te versterken met respect voor de interne verscheidenheid. Groen en de nieuwe partij kunnen al in de oppositie intensief thematisch samenwerken en later spreken over lijstverbinding. Dat vergt van beiden tegemoetkoming en enig overleg over de scherpste randen.

Deze reboot moet ten laatste eind 2016 afgesloten worden. Zo kan de nieuwe partij tegen de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 insijpelen en kan al die verandering zich ook lokaal manifesteren. En kunnen gesprekken met Groen over zoveel mogelijk lokale lijstverbindingen op tijd starten. Tegen juni 2019 kan dat ook op hogere niveaus. Als die hele operatie lukt, zou links bij de volgende samenvallende verkiezing iets meer kunnen zijn dan een mogelijk regeringsaanvulsel bij gratie van centrum of rechts.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234