Maandag 13/07/2020

Soap, drugs & rock-'n -roll

In het Antwerpse Sportpaleis treden woensdag de ultieme soapfiguren van de popmuziek op. Het verhaal van Fleetwood Mac leest als een kruisweg van gebroken harten, verslavingen en geblutste ego's. Dat zo'n disfunctionele groep een tijdloze prachtplaat als 'Rumours' bedacht, mag een godswonder heten.

Zelfs de meest doorgewinterde scenarioschrijver kon zich nooit zo'n onvoorstelbare plot dromen als het verhaal van Fleetwood Mac. De ruzies! Het overspel! De excessen met coke, bad trips, hits, splits en flops! De comebacks en verzoeningen... Zoals het muziekbladMojoin 1997 stelde: vergeetDynastyenDallas. Fleetwood Mac zijn de ultieme soapfiguren van de popmuziek.

Wanneer Fleetwood Mac op 9 oktober in haar eigen verleden grasduint, kijk je in het Sportpaleis naar de tiende (!) en bekendste incarnatie van de groep. Die deelde vanaf 1975 twaalf jaar lang lief en - voornamelijk - leed. De bezetting met Mick Fleetwood, John en Christine McVie, Lindsey Buckingham en Stevie Nicks hield niettemin het langst stand, en kan zich beroemen op vijf platen, waarvanRumours,TuskenTango in the Nightin miljoenen platenrekken ter wereld te vinden zijn.Rumoursging zelfs zo'n veertig miljoen keer over de toonbank en verkoopt nog steeds als zoete broodjes(zie kader).

Wie er woensdag niet meer bij is: toetseniste Christine McVie. Die keerde zich vijftien jaar geleden gedesillusioneerd af van het muzikantenleven, al blijft er een waterkansje dat ze in Antwerpen even haar opwachting maakt. Onlangs bracht ze in Londen nog een straffe versie van 'Don't Stop' met haar oude groep.

Het verhaal van de bekendste bezetting van Fleetwood Mac begint in 1966. Californië viert"a new love revolution". Softdrugs en seks zijn de sleutels tot het paradijs. Op een studentenfuif merkt Stevie Nicks - achttien jaar, en een goddelijke verschijning - Lindsey Buckingham op. In kleermakerszit speelt en zingt hij 'California Dreamin'' van The Mamas & The Papas. Zonder schroom zet Nicks de tweede stem in. Een droomkoppel is geboren.

Al komt de zangeres daar zelf pas vijf jaar later achter. De twee delen dan bed en muze. In 1973 verschijnt hun debuut. Die plaat flopt, maar plaatst hen wel op de radar van drummer Mick Fleetwood. Detail:Buckingham Nicksblijft vandaag een van de populairste bootlegs in de classic rock. Daar zit de broeierige hoes, met een topless Stevie, wellicht ook voor iets tussen. Buckingham dwong haar hiertoe, zou ze later toegeven. "Ik barstte in tranen uit: dit was geen kunst. Dit was een naaktfoto."

Het zou niet hun laatste geschil worden. Al durfde geen van beiden wellicht te voorspellen dat Buckingham haar in 1987 zou toeschreeuwen:"Get that woman out of my life - that schizophrenic bitch!"Nog diezelfde avond stapte hij uit Fleetwood Mac.

"Damn your love

Damn your lies"

uit: 'The Chain'

Maar spoelen we eerst even terug naar 1967: in dat jaar wordt Fleetwood Mac opgericht door Peter Green van John Mayall's Bluesbreakers. Deze bluesvirtuoos noemt zijn nieuwe groep naar de ritmesectie van de Bluesbreakers: Mick Fleetwood op drums en John McVie op bas. Beiden volgen hem uiteindelijk naar Fleetwood Mac.

De Britse bluesgroep zal tijdens desummer of lovehits scoren als 'Oh Well', 'Man of the World' en 'Albatross'. Zo'n vijf jaar later sluit het Californische koppel Buckingham & Nicks zich bij hen aan. Een zangeres had de groep niet op het oog, maar Lindsey blijkt onverzettelijk."The two of us are a package deal", beklemtoont hij, toen nog smoorverliefd.

Hun komst zou de muzikale koers van Fleetwood Mac drastisch wijzigen. "De intensiteit van de eerste shows was enorm", herinnert Fleetwood zich nog goed. "Wanneer Stevie 'Rhiannon (Will You Ever Win)' zong, leek het net een duiveluitdrijving." De zangeres schopte het in geen tijd tot natte droom van duizenden pubers. En tot rolmodel voor vrijgevochten jonge vrouwen.

Maar achter gesloten deuren viel de schone schijn weg. De opnames vanRumourswaren een legendarische kwelling. Zo raakten beide koppels in de groep verwikkeld in een bittere scheiding: Nicks en Buckingham onderhielden een slopende knipperlichtrelatie, terwijl bassist John McVie zijn huwelijk met toetseniste Christine Perfect-McVie na acht jaar ontbond. Die laatste zou de opnamesessies meermaals "traumatisch" noemen.

Ook drummer Mick Fleetwood zag zijn huwelijk met topmodel Jenny Boyd op de klippen lopen en liep "als een emotioneel kreupele" rond. Aan het eind van de opnames verzoende het koppel zich weliswaar kortstondig. Voor hen schreef Christine McVie het wondermooie, zij het lichtjes sarcastische 'Oh Daddy'.

Maandenlang zaten vier ex-geliefden op elkaars lip. Praten verliep haast uitsluitend via de bloedstollende songs, waar gebroken harten, hoop en liefde als een bloedrode draad doorheen liepen.

Er vielen ook harde woorden. "Boosaardig, smerig en extreem respectloos", zo noemde Stevie Nicks 'Go Your Own Way', de grootste hit die de groep in ons land zou scoren. Zij had de break-up van zich afgeschreven met het hoopvolle 'Dreams', maar Buckingham riposteerde met een venijnige sneer."Moving you isn't the right thing to do", zingt hij in het onsterfelijke 'Go Your Own Way'.

"Packing up

uit: 'Go Your Own Way'

Maar vooral die andere zin schoot in het verkeerde keelgat bij Nicks.Shacking upbetekent zoveel als rondscharrelen. Zat Buckingham ver van de waarheid? Daar bestaat nogal wat onduidelijkheid over. Nicks wordt door heel wat biografen een enorme seksuele appetijt aangewreven. Zo papte ze tijdens de opnames in het geniep aan met Mick Fleetwood en had ze naar verluidt een affaire met lichttechnicus Curry Grant, die op zijn beurt een relatie had met de gescheiden Christine McVie. Grant werd door die laatste overigens vereeuwigd opRumoursmet het onbezorgde 'You Make Loving Fun'.

Over seks bleef Nicks zelf altijd netjes op de vlakte: in de pers, maar ook in haar songs. "Zelfs in mijn dagboeken schreef ik er nooit over", vertelde ze aan Courtney Love in 1997. "Ik schrijf er altijd omheen." Minder schroom legde playboy Mick Fleetwood aan de dag. Die verklaarde zelfs trots dat hij de twaalfde plaat vernoemde naar het koosnaampje voor zijn penis. Voor de duidelijkheid:tuskbetekent zoveel als 'slagtand'.

"Take your silver spoon, and dig you grave"

uit: 'Gold Dust Woman'

Niet alleen liefdesverdriet tekende de opnames vanRumours, ook chronisch slaapgebrek en Boliviaans marspoeder speelden een rol. De groep kreeg een haast onbeperkt budget in de studio, dat grotendeels opging aan coke. Op de mengtafel lag doorlopend een zak wit poeder, waar iedereen naar believen uit mocht snoepen. Een van de studiobonzen herinnerde zich twintig jaar later nog dat Fleetwood Mac zorgde voor"excess at its most excessive". De groep feestte van zeven uur 's avonds tot twee uur 's nachts om dan, volledig van de wereld, aan de opnames te beginnen. Een hypernerveuze Lindsey Buckingham rolde dan weer de ene joint na de andere.

"Drugs deden we nooit in het geniep.It was much of a family thing", bekende Nicks later. Ook de goudstof in 'Gold Dust Woman' zou trouwens verwijzen naar coke. "Ik hield van het ritueel, met een kleine flacon waarin ik het spul bewaarde, en snoof uit een zilveren lepeltje, dat met diamanten was bezet."

Die gewoonte zou de groepsleden uiteindelijk veranderen in onhandelbare ego's. Zo werden de opnames van de videoclip voor 'Hold Me' een "fuckin' nachtmerrie" genoemd door de filmploeg. Christine McVie sloot zich tien uur lang op in de make-upkamer om te rest van de groep niet onder ogen te hoeven komen. Haar ex John bleek nog voor de opnames zo dronken dat hij slaags raakte met de regisseur. Lindsey leek op zijn beurt nog steeds niet over de breuk met Stevie heen en ergerde zich mateloos aan haar toen ze weigerde door het woestijnzand te stappen op plateauschoenen. "Ik werd een diva op coke", gaf Nicks later ook grif toe.

Op het hoogtepunt van haar verslaving had die drug haar neustussenschot ernstige schade toegebracht. Volgens de overlevering moest een assistent haar daarom cocaïne anaal inblazen met een rietje. "Ik heb dat verhaal ook ergens opgevangen", glimlachte ze mysterieus, toen een reporter vanQdat gerucht tien jaar geleden onder haar neus schoof.

Kwam die mythevorming met de roem? Misschien wel. Want hoewelRumour's coproducer Ken Caillat, Buckinghams ex Carol Ann Harris en Mick Fleetwood zelf openhartige tot controversiële boeken over de groep schreven, spreken heel wat straffe verhalen elkaar tegen.

Waar wel klaarheid over bestaat, is dat tussen al dat mentale en emotionele puin ook de mooiste bloemen bleven ontluiken. Ook stijf van de coke slaagde Nicks er nog in om een prachtsong als 'Sara' te schrijven. En zelfs toen de groep tegen het eind van de jaren tachtig begon te zieltogen, slaagden ze er nog in om metTango in the Nighteen verkoopsucces te verzilveren. Die bijval was onder meer te danken aan de megahit 'Little Lies', geschreven door Christine McVie en haar toenmalige beau.

Wat zou toch het geheim zijn, van een groep die zienderogen aftakelde maar de sterren bleef raken? "Liefde", gelooft Mick Fleetwood. "Het grote misverstand rond Fleetwood Mac is dat we elkaar het licht niet in de ogen gunden", vertelde hij begin dit jaar aanThe Telegraph, in een poging om de magie vanRumourste duiden. "We waren allemaal ex-geliefden, en dat betekende dat we niet de gebruikelijke zakelijke relatie met elkaar hadden. Die integriteit speelde uiteindelijk, hoe grappig en onmogelijk misschien, in ons voordeel. We houden echt van elkaar. Jammer genoeg. Want het is zwaar."

Fleetwood Mac ten tijde van 'Rumours' (1977), staand: John McVie en Stevie Nicks, zittend: Christine McVie, Lindsey Buckingham en Mick Fleetwood.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234