Woensdag 16/06/2021

SNOEPGELD

In 2005 verdiende Diller 469 miljoen dollar. Als hij het hele jaar door zo'n 50 uur per week zou hebben gewerkt, bedroeg zijn uurloon 173.703 dollar

De receptie voor de vijf jonge Belgische modeontwerpers is al een tijdje aan de gang als ze de galerie binnentreedt. Ze is zongebruind, ze heeft dik bruin haar tot op haar schouders, ze is Diane von Furstenberg. Ze draagt, zoals verschillende andere vrouwen hier, een van haar ontwerpen. Het decolleté compenseert de oubolligheid. Ze wandelt naar de bar achteraan. Niemand staart de mooie vrouw na. Niemand geeft de persoon naast zich een elleboogstootje. We zijn immers in Chelsea. In deze hippe artistieke wijk staat het niet druk te doen over beroemdheden. Er komen en wonen hier zoveel. Ook Diane woont en werkt niet ver van hier. De in België geboren modeontwerpster is aan een spectaculaire comeback bezig. Haar adellijk klinkende familienaam, slim meegenomen uit een vorig huwelijk, zit daar misschien wel voor iets tussen. Haar huidige man heeft een veel kortere naam: Barry Diller. Mocht ik het lef van Borat hebben, ik zou haar vragen hoe ze hem aan de haak heeft geslagen. Hij is de CEO van IAC/Interactive, een bedrijf dat allerlei spullen verkoopt via het internet en kabeltelevisie. IAC doet het niet zo goed op de beurs, wat niet belet dat Barry de best betaalde bedrijfsleider van Amerika is. Vorig jaar verdiende hij 469 miljoen dollar. Als hij het hele jaar door zo'n 50 uur per week zou hebben gewerkt, dan bedroeg zijn uurloon 173.703 dollar. Dat is 48,25 dollar per seconde! Als zo'n man een briefje van 20 dollar op het voetpad ziet, moet hij het laten liggen, want als hij stopt en zich bukt om het op te rapen, verliest hij een seconde en dus ruim dubbel zoveel als wat hij opraapt. Op enkele minuten van hier is Frank Gehry een schots en scheef wit glazen hoofdkwartier voor Diller aan het zetten. Niet veel verder laat Diane haar eigen nieuw hoofdkwartier bouwen. De twee projecten kosten het paar enkele tientallen miljoenen dollars. Enfin, snoepgeld.

Het lijkt haast onmogelijk om een jaarinkomen zoals dat van Diller op te doen. In New York is dat echter geen probleem. Barry had vorige week het Apthorpappartementsgebouw kunnen kopen op Broadway in de Upper West Side. Het neorenaissancegebouw, geïnspireerd op het Pittipaleis in Firenze, werd een eeuw geleden neergepoot door de familie Astor. Het is beroemd voor zijn binnenplein met majestatische poorten en marmeren fonteinen en zijn enorme flats, waar beroemdheden zoals Al Pacino wonen. De Apthorp werd verkocht voor 425 miljoen dollar. Een dag later had Barry zijn jaarinkomen kunnen uitgeven in het veilinghuis Christie's, dat zijn eigen record verpulverde met een verkoop ter waarde van 490 miljoen dollar. Hij had dan nog 21 miljoen moeten opleggen, maar dan zou hij wel vier Gustav Klimts, een Gauguin, drie Egon Schieles en nog wat kleinere prutserijen hebben bezeten. Maar niet alles in New York is te koop voor Dillers jaarinkomen. Enkele weken geleden werden twee aanpalende wooncomplexen, Stuyvesant Town en Peter Cooper-Village, verkocht voor 5,4 miljard dollar. Het was de grootste vastgoeddeal aller tijden in Amerika. Als u nog eens in New York bent, moet u er een kijkje gaan nemen. De twee stadjes in de stad liggen langs de East River, van de 14de tot aan de 23ste straat. Ze omvatten 110 gebouwen, met daarin 11.200 appartementen, waar 25.000 mensen wonen. De kans dat Jerry Speyer, de vastgoedmagnaat die de deal cementeerde, er zal gaan wonen, is miniem. Het is waar dat er veel groen staat tussen de gebouwen en het zicht op de brede rivier is niet te versmaden, maar ze liggen geprangd tussen de drukke Second Avenue en de nooit stille FDR-expresweg. De complexen dateren van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Ze waren bedoeld om jonge soldaten en hun gezinnen een fatsoenlijk en betaalbaar dak boven het hoofd te bieden. Aanvankelijk moest je getrouwd en blank zijn om er te mogen wonen, maar die regels sneuvelden snel. De huidige bewoners van de twee complexen maken zich ongerust over de verkoop. Dankzij de ingewikkelde en strikte huurwetten betalen twee derden van hen nog steeds huurprijzen onder de marktwaarde. Ze hebben schrik dat de nieuwe eigenaars hen hun opzeg zullen geven, om plaats te maken voor volk met echt geld. De meesten van hen zijn werkende mensen met bescheiden inkomens, voor wie het stilaan onmogelijk wordt om in Manhattan nog betaalbaar onderdak te vinden.

Sommigen van hen stonden misschien onlangs in de rij om te solliciteren bij Mars. Het snoepbedrijf wou 65 voltijdse en dubbel zoveel deeltijdse werknemers aanwerven voor de nieuwe megawinkel op Times Square. Het beloofde loon, 10,75 dollar per uur, zou Barry Diller niet doen bukken, maar is toch vier dollar meer dan het minimumloon in New York. De rij begon zich al om één uur 's nachts te vormen. Toen het kantoor om negen uur openging, stonden er meer dan 5.000 werkzoekenden te wachten. Te veel, vonden ze bij Mars en iedereen werd naar huis gestuurd. Er was teleurstelling, er was woede, er was protest. Vier zogenaamde heethoofden werden aangehouden en de orde was weer eens hersteld in Manhattan. n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234