Zondag 23/02/2020

Sneeuwwitje is zwart met een gouden biesje

jeugdtheater

jongeren van kopergietery zetten sprookjesparcours uit in gents designmuseum

Gent

Van onze medewerkster

Annelies De Waele

Straatanimatie uit Spanje, de jongerendansvoorsteling Tom Waits for no Man, Pascale Platel, de film Pippi Langkous+: Kopergietery had voor elk wat wils op zijn openingsweekend. Vrijdag vlogen de jongeren van Eva Bals theaterateliers erin met het nieuwe stuk Zwart als Sneeuwwitje. Via een duistere vaart langs de Gentse wateren en een inventieve dooltocht door het Designmuseum kreeg het verhaal van de gebroeders Grimm een gouden biesje.

Afrekenen met de zeemzoete en seksistische Sneeuwwitje-varianten à la Disney, daar was het deze jongeren vooral om te doen. Want zeg nu zelf: wat is een vrouw als ze altijd glimlacht, braaf schrobt en kookt voor zeven onbekende mannekes, en bij elk kruis dat ze draagt een liedje begint te zingen? Zwart als inkt is het verhaal van Sneeuwwitje van Wim Hofman is gruwelijker dan de oervertelling. De geslepen moordpogingen van de stiefmoeder en Sneeuwwitjes verveling en verdriet zitten dik in de verf.

Met die versie gingen de jongeren aan de slag, als kasteel kozen ze het Designmuseum. Na een korte inleiding worden de toeschouwers per bootje naar de Jan Breydelstraat geloodst. Bad of good timing, want slecht uitgevoerde baggerwerken in Ledeberg met vissterfte als gevolg, zorgden ervoor dat het water dubbel zo hard stonk en die avond werkelijk even zwart als inkt oogde. In de boot al begint het verhaal dat we kennen: over een bloedmooi meisje wier stiefmoeder zo jaloers is op haar schoonheid dat ze haar wil kapot maken. Met een giftige appel of kam, maakt niet uit.

De jongeren werkten hard aan hun concept: een appelvestiaire bij de ingang van het museum, een plannetje met een opsomming van alle soorten spiegels, een geanimeerd welkomstwoord op de binnenkoer. Het publiek wordt al snel losgelaten in de verschillende ruimtes, op zoek naar appels en verdere aanwijzigingen. Ook de acteurs lopen rond, of spiegelen zich. Af en toe klampen ze je aan en vertellen een stukje verhaal, meestal roddelen ze over de psychotische moeder. Het duurt even voor je door hebt dat ze met het attribuut dat ze op hun borst kleven (een haarlok, veren, een bloknote), meteen een andere rol aannemen. Terwijl je ergens beneden rondloopt, hoor je boven geschreeuw. Terwijl je erheen loopt, om dat stuk van het verhaal mee te pikken, gebeurt er op een andere verdieping weer iets. Lichtjes frustrerend, maar de fragmenten worden natuurlijk herhaald, en er zijn ook briefjes, zodat alle puzzelstukken samenvallen in de grote kusscène. Ook daarbij zijn weer alle rollen op hun kop gezet: een jongen is Sneeuwwitje.

In Zwart als Sneeuwwitje primeert performance en vindingrijkheid op inhoud en spel. Maar iedereen geniet. Behalve misschien de geduldige museumbewaaksters, die al dan niet gemeend met boze blik de kinderen uit de buurt van de waardevolle voorwerpen proberen te houden. Ze doen mooi dienst als stiefmoeders.

WAT: Zo zwart als Sneeuwwitje WIE: Concept en uitwerking: Loes Carette, Jakob Everaert, Liselotte Goossens, Liesbet Van Praet, Pauline Vandenbussche, Merel Leppens, Elisa Caen, Jolien Van Autreve; begeleiding: Wim De Winne, Miek Koten, Marianne van der Wielen WAAR EN WANNEER: Sneeuwwitje wordt wellicht later dit seizoen hernomen. Info: www.dekopergietery.be of 09/266.11.44 ONS OORDEEL: In Zwart als Sneeuwwitje primeert performance en vindingrijkheid op inhoud en spel. Maar iedereen geniet.

Alle puzzelstukken vallen samen in de grote kusscène

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234