Dinsdag 01/12/2020

Snaren van prikkeldraad

Villagers en Grizzly Bear op één avond in de AB: die combinatie bleek zo aanlokkelijk dat alle kaartjes al ver van tevoren de deur uit waren. En met reden.

De eerste plaat van Villagers, het Ierse gezelschap rond zanger Conor O'Brien, sleepte twee jaar geleden meteen een nominatie voor de Mercury Prize in de wacht. Awayland, de opvolger, verschijnt pas in januari 2013, maar in Brussel gunde de band het publiek alvast een sneak preview. En dat is: niet meer van hetzelfde. O'Brien grossiert nog steeds in melodieuze folkpop met een gitzwart randje erom heen, maar terwijl zijn eerste plaat bijna een verholen soloproject was, zag je dit keer een hechte groep. Onder een gloednieuw nummer als 'The Waves' knetterde zelfs een heuse technobeat. Dat was even schrikken, maar het resultaat was er niet minder fraai om.

Die dramatische stem van O'Brien deed wat aan Bright Eyes denken, maar Villagers toonde zich veelzijdig genoeg om zich niet in de vergelijking op te laten sluiten. Bovendien viel het op dat 'Becoming a Jackal', het visitekaartje van de groep, vandaag niet langer met kop en schouders boven de rest van het materiaal uitstak. Kortom: die tweede plaat belooft een juweeltje te worden.

Jazzy uitstapjes

En dan: Grizzly Bear. Je voelde vooraf in de zaal al dat dit een band is die gezag uitstraalt. Het viertal uit New York, live aangevuld met een manusje van alles op keyboards, behoort tot het handjevol groepen die écht een nieuwe sound in de vingers hebben. Niet alleen is Grizzly Bear een buitenbeentje op zijn eigen platenlabel -Warp tekent vooral elektronische acts - maar zelfs binnen een en dezelfde song ging het soms vier richtingen tegelijk uit. Dat maakte het alleszins spannend om volgen. De combinatie van psychedelische songstructuren, meerstemmige samenzang en jazzy uitstapjes op klarinet en dwarsfluit gaven een nummer als 'Cheerleader' meer karakter dan veel andere bands in een heel album stoppen.

Ook het feit dat Edward Droste, zowat de gastheer op het podium, en Daniel Rossen, overduidelijk de creatieve motor, elkaar afwisselden achter de microfoon, zorgde ervoor dat de ene klankkleur in de andere overging als ging het over ouderweste vloeistofdia's. De sfeer op het podium was donker en mysterieus, wat nog versterkt werd door de Chinese lampions die achter de groep voortdurend in allerlei configuraties op en neer gingen.

De gitaar op het grillige 'Lullabye' klonk alsof de snaren door prikkeldraad werden vervangen, en 'Gun Sky' was een robuuste popsong waar door de naden een heus walsje leek te groeien. De nummers uit het ovenverse album Shields leken al helemaal in de rest van de set geburgerd, en vooral afsluiter 'Sun in Your Eyes', inclusief blazers, liet een verpletterende indruk na. Op dat soort momenten voelde je dat Grizzly Bear écht een eigenzinnig gezelschap was dat nog lang niet aan haar limieten zat.

Alleen was het geluid niet altijd je dat, en klonken sommige passages wat te blikkerig. Te dichtgespijkerd, ook. Dat viel nog meer op toen Grizzly Bear als laatste toegift een ingetogen, akoestische versie van 'All We Ask' uit de verpakking haalde die helemaal tot de essentie werd teruggebracht. Een verademing, die suggereerde dat dergelijke uitgepuurde passages wat wat talrijker hadden mogen zijn. Grizzly Bear was knap en avontuurlijk, maar propte de songs bij momenten zo vol dat je aandacht toch verslapte. Een goed concert, echt. Maar mits wat meer dosering had er nog meer ingezeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234