Dinsdag 06/12/2022

Smoorverliefd in de praatgroep

Je bent zestien, krijgt kanker en wordt verliefd. Toch schreef John Green geen tearjerker, maar een jeugdroman met aanstekelijke zwarte humor. Patrick Jordens

Hazel Grace Lancaster is zestien en lijdt aan kanker. "Oorspronkelijk schildklierkanker maar met een indrukwekkende satellietkolonie in mijn longen die zich daar permanent heeft gevestigd", zoals ze het zelf verwoordt op een sessie van de praatgroep waar haar moeder haar toe verplicht. Die grondig gehate praatgroep blijkt onverwacht ook haar grootste geluk te betekenen: op een dag komt de zeventienjarige Augustus Waters (Gus) er genadeloos sexy binnengewandeld, en het is bingo: Hazel en Gus worden smoorverliefd. Aangezien Hazel niet weet hoe lang ze nog te leven heeft, kan ze amper toegeven aan die eerste overrompelende verliefdheid. "Ik ben een granaat en er komt een moment dat ik ontplof en ik wil het aantal slachtoffers graag tot een minimum beperken."

Maar de wetten van het leven, hoe kortstondig dat ook mag zijn, blijken te sterk. Gus zorgt ervoor dat Hazels ultieme wens in vervulling gaat: een blitzbezoek in Amsterdam aan de schrijver van haar favoriete boek, Een vorstelijke beproeving. De ontmoeting met die schrijver, Peter van Houten, draait uit op een bittere ontgoocheling, maar in Amsterdam bloeit de aarzelende liefde tussen de adolescenten open.

Verliefde jongeren die aan terminale kanker lijden, het lijkt de perfecte aanzet voor een onvervalste tearjerker. Dat is buiten de beheerste stijl van de Amerikaan John Green gerekend. Met Een weeffout in onze sterren - de titel is schatplichtig aan Shakespeares Julius Caesar - heeft hij een knappe filosofische roman afgeleverd, bevolkt met mensen van vlees en bloed. Hij is erin geslaagd om de toenadering tussen twee zielsverwanten een grote authenticiteit mee te geven. Hazel en Gus zijn dan misschien geen doorsneepubers - daarvoor klinken hun dialogen soms iets te literair - maar Green weet hen wel levensecht, eerlijk complex en aandoenlijk te typeren. Zijn grootste wapen schuilt in de aanstekelijke zwarte humor, de luciditeit waarmee deze adolescenten hun eigen lotsbestemming op de korrel nemen. Greens proza is transparant, bijwijlen ronduit meeslepend en verrassend. Sommige zinnen smeken haast om ingelijst te worden: "Terwijl hij las, werd ik verliefd op hem zoals je in slaap valt: langzaam en dan ineens helemaal."

So far so good... Alleen was dit boek erg gebaat geweest bij een compactere structuur. Sommige passages, zoals het bezoek aan het Anne Frankhuis en Peter van Houtens aanwezigheid op Gus' begrafenis, zijn ongeloofwaardig of overbodig, waardoor het veelbelovende verhaal gaandeweg aan kracht inboet. Een weeffout droeg zowat alles in zich om een hartverwarmend en tot op zekere hoogte zelfs geestig kankerboek te worden, zonder een kankerboek te zijn. Nu is het 'gewoon' een redelijk geslaagde, en bij momenten sublieme jongerenroman die weliswaar door je hoofd spookt, maar te weinig het hart raakt.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234