Dinsdag 18/02/2020

Sluwe 'mediamarokkaan' verschalkt nieuwsredacties

Een jaar lang deed Nelle Boer zich voor als Nizar Mourabit, een fictieve intellectueel van Marokkaanse origine met scherpe standpunten in gevestigde Nederlandse media. Tot Boer aan De Correspondent bekende dat het allemaal om te lachen was.

Nizar Mourabit duikt ongeveer een jaar geleden op. Nelle Boer, een eerder onbekende kunstenaar uit Zwolle die zichzelf graag omschrijft als 'professioneel leugenaar', is naar eigen zeggen benieuwd naar hoe het is om een Marokkaan in Nederland te zijn.

Hij creëert een Facebookidentiteit en fotoshopt daarvoor een foto van een Saoedische jongeman. Hij kiest voor de naam Mourabit omdat die in Marokko veel voorkomt. Boer omschrijft Mourabit als een Marokkaanse politicoloog uit Emmeloord met als hobby beeldende kunst.

Boer laat zijn alter ego langzaam groeien. Hij bouwt een netwerk op van Facebookvrienden, onder wie een aantal bekende Nederlandse opiniemakers en politici. Vervolgens publiceert hij regelmatig opiniestukken op zijn blog en reageert hij op populaire opiniewebsites als Joop.nl. Met de smoes dat hij een boek aan het schrijven is over zijn leven als Marokkaanse Nederlander trekt Mourabit de aandacht van de Joop-redactie.

Dat resulteert in een eerste volwaardig opiniestuk waarin hij potentiële Syriëstrijders oproept om niet naar het IS-kalifaat te trekken. De reacties op het stuk zijn intens: velen prijzen Mourabit voor zijn moedige standpunt, anderen schilderen hem af als een verrader.

Dat Boer met dit stuk een gevoelige zenuw raakt, blijkt uit het feit dat ook andere opiniewebsites hem uitnodigen om stukken te schrijven. Boer drijft de kunst van het liegen steeds verder en op de website Frontaal Naakt schrijft hij een vlammend stuk tegen journaliste Annabel Nanninga van de tabloidwebsite GeenStijl.nl. Nanninga heeft tijdens een pro-Palestijnse betoging bewust geweldsincidenten uitgelokt, schrijft Mourabit. Een puur verzinsel.

Hokjesdenken

Langzaam maar zeker wordt Mourabit een begrip. Hij maakt naam als een man met een missie, een Marokkaanse Nederlander die een brug wil slaan tussen gemeenschappen. Hij zegt dat hij zich meer Nederlander dan Marokkaan voelt en voegt er meteen aan toe dat hij ook geen moslim is. Steeds meer beginnen ook gevestigde kranten als Trouw en de Volkskrant hem te contacteren en zijn artikelen te publiceren. Mourabits ideeën gaan zelfs de grenzen over: de Amerikaanse denktank Gatestone omschrijft hem als een 'gerespecteerd moslimcommentator'.

In het artikel van De Correspondent waarin Nelle Boer zich out, omschrijft hij deze periode als de meest interessante van zijn experiment. Hoe hij als Marokkaan ook zijn best deed om een goede Nederlander te zijn: aan het hardnekkige hokjesdenken viel blijkbaar niet te ontkomen. "Veel Nederlanders reageerden onder mijn stukken met de boodschap dat ik voor altijd een Marokkaan zou blijven. Veel Marokkanen waren het daar verrassend genoeg mee eens en verweten me dat ik in de eerste plaats een Marokkaan was en dan pas een Nederlander."

Ook radio en tv beginnen Mourabit aan te schrijven. Maar dat zorgde voor een evident praktisch probleem: Nelle Boer kon niet op die uitnodigingen ingaan zonder zijn ware identiteit te onthullen. Op dat moment beslist hij om De Correspondent aan te schrijven en zijn ware identiteit te onthullen. Dit alternatieve nieuwsplatform publiceerde gisteren een groot stuk waarin de geboorte en dood van het alter ego Nizar Mourabit in detail worden beschreven. "We publiceren het verhaal vooral omwille van wat het blootlegt: dat het fingeren van een identiteit via het internet eenvoudiger is dan ooit. En dat, anno 2014, een Marokkaan met een masterdiploma en een genuanceerd verhaal werkelijk alle opinieredacties en columnisten in Nederland het hoofd op hol brengt. Of hij nu bestaat of niet. Er is een grote behoefte aan welbespraakte 'mediamarokkanen'."

Nieuwe Günther Walraff

Bewonderaars van Nelle Boer vergeleken hem al met de bekende Duitse undercoverjournalist Günther Walraff, die in 1985 het boek Ik Ali publiceerde waarin het leven van een Turkse gastarbeider wordt beschreven. Een aantal Mourabit-haters muteerde gisteren ook probleemloos tot Nelle Boer-haters. Vooral het feit dat hij GeenStijl-journaliste Annabel Nanninga met een fictief verhaal had aangevallen, zorgt voor kwaad bloed.

De 'gedupeerden' van Nelle Boer reageren zo onderkoeld mogelijk op zijn stunt. "Dit soort mensen komt nu eenmaal voor in de media", zegt eindredacteur Francisco Van Jole van Joop.nl. Van Jole voegt er wel aan toe dat de stukken inhoudelijk waardevol waren. "De auteur mag dan al iemand anders zijn, de opinie zelf staat nog steeds overeind." Journaliste Annabel Nanninga neigde naar boze verontwaardiging. "Mensen die het goed met mij voor hebben, adviseren juridische stappen: zo mooi op een presenteerblaadje krijg je bewijs van laster en eerroof maar zelden opgediend. Maar neen, ik maak alleen werk van serieuze bedreigingen."

En Nelle Boer zelf? Die leek zich gisteren te verkneukelen in zijn rol als bizarre kunstenaar. Op de Twitterpagina van Nizar Mourabit plaatste hij een hommage aan zijn alter ego en op zijn eigen account voerde hij enigszins wazige en verwarrende discussies met voor-en tegenstanders. Spijt van zijn leugen heeft hij niet. "Kunst is een verbeelding van de werkelijkheid."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234