Woensdag 27/10/2021

Sludgemetal tot in Delfzijl

ZOMERREEKS Wat staat die kerk in Thion- ville daar te doen, zo pal naast de snelweg? En welk verhaal zit achter La Femme Sans Tête bij Dijon? Tien ankerpunten op L'Auto- route du Soleil, tien verhalen in De Morgen. Vandaag: het Vesoul van Jacques Brel.

Vesoul. Je leest het woord en in je hoofd begint de klaterende en wervelende accordeon van Marcel Azzola te spelen. Je kunt hem niet volgen, zo snel, en zo kun je ook de woorden van Jacques Brel niet volgen. Ja: iedereen weet dat hij over Vesoul en Vierzon en Honfleur en Parijs en Anvers zingt. Maar hoorden we ook dat hij over le mont Valérien zingt en over Hortense en Byzance? Het is toch Vesoul dat blijft hangen en dat magistrale opzwepende zinnetje: 'Chauffe Marcel, chauffe!'

Marcel Azzola leeft nog, Brel helaas niet en of Vesoul ooit echt geleefd heeft is maar de vraag. Een slapend stadje is het, als je de Autoroute du Soleil (we blijven hem vanuit Belgisch oogpunt voor het gemak zo noemen) verlaat, moet je 85 kilometer over een départemental. Op 100 meter van de autosnelweg kun je zomaar een landweggetje in en je in het gras leggen: de korenvelden rondom ruiken naar verse regen. Diezelfde regen maakt de Place Jacques Brel in Vesoul grijs en mistroostig. Wat Brel hier kwam zoeken, is niet zo duidelijk. Hij zou er één dag in 1960 verbleven hebben en aan een serveerster beloofd hebben ooit een lied te schrijven met die titel. Acht jaar later is het zo ver. Brel heeft nog tien minuten studiotijd over voor zijn album J'arrive en die tijd gebruikt hij om 'Vesoul' op te nemen. Niet dat het een lofzang wordt, want nadat hij zijn geliefde meeneemt naar de stad, zingt hij: 'T'as plus aimé Vesoul/Et on a quitté Vesoul.' Ook een hond van de familie heette ooit zo.

Hij nam het op, maar live zou hij het nooit zingen want op dat moment had hij zijn laatste optreden al gegeven. In een vorig jaar verschenen boek dat Jacques Brel, T'as voulu voir Vesoul...! heet (verschenen bij Vesoul Editions), lijst auteur Bernard Belin liefst 133 coverversies van het nummer van Brel op. In Italiaanse dialect, zelfs door de Canadese sludgemetalband Les Ekorchés werd een versie opgenomen en zelfs de Nederlandse Jenny Arean en Lucretia van der Vloot vertaalden 'Vesoul': 'We moesten naar Den Haag / We gingen naar Den Haag / We moesten naar Delfzijl / We gingen naar Delfzijl.'

Delfzijl? Dan toch liever Vesoul in de Haute-Saone. Behalve de Place, is er ook een Collège Jacques Brel en er was gedurende tien jaar een Festival Jacques Brel voor jong talent. In Jacques Brel, leven en liefde schrijft René Seghers dat de burgemeester van het stadje ooit persoonlijk de 'medaille van verdienste' aan Brel uitreikte. "Vesoul begrijpt perfect dat alle aandacht meegenomen is en dat buiten Frankrijk alleen het eindeloos herhaalde woord Vesoul blijft hangen." Tot vandaag vloeken ze in Vierzon. Net zoveel vermeld in Brels chanson, maar niet de titel. Niemand rijdt ooit naar Vierzon.

Vesoul is Penny Lane, Vesoul is Waterloo en Vesoul is zelfs Zaragoza. Sinds Jimmy Frey erover zong, kan geen Belg het bord passeren zonder mee te zingen: 'Zaragoza, Zaragoza, waar nooit de winter zal ko-omen.' Het is wachten op een liedje over Kobbegem.

Morgen deel 5

MEMORIAL DE BEAUNE

44 kinderen die nooit vergeten worden

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234