Zondag 17/01/2021

Slow politics, no politics

'Fast politics' is even omnipresent in de politiek als doping in de wielersport. Wie zuiver rijdt, brengt het meestal niet verder dan een verdienstelijke knecht

Bart De Wever legt uit waarom kwaliteitspoliticus Fons Borginon het niet haalde

Bart De Wever is voorzitter van de N-VA. Voor De Gedachte schrijft hij om de twee weken een opiniestuk.@4 DROP 2 OPINIE:In De Morgen van het voorbije weekend breekt Karel De Gucht een lans voor slow politics. Hij raadt jonge politici aan om vooral hun eigenheid te bewaren in een gemediatiseerde omgeving en dus te weerstaan aan de verleidingen van de mediamaalstroom. Fast politics moet het immers uiteindelijk afleggen tegen het opbouwen van kwaliteit, duurzaamheid en vertrouwen. Een parlementslid moet geloven in het eigen product en zijn actie niet laten bepalen door de drang naar grootschaligheid en gemakkelijke winst.

Als bewijsvoering haalt De Gucht aan dat hij door de media ooit als partijvoorzitter werd in de grond geschreven en niet veel later als minister werd opgehemeld. Het bewijs overtuigt helaas niet. Dat je met een ongewijzigde politieke attitude in de ene context door de mediamaalstroom heftig wordt opgestuwd en in een andere context volkomen tegen de bodem wordt gedrukt, doet immers niks af aan het grootschalige gemediatiseerde bestaan van een toppoliticus. Integendeel, het is er eerder een gevolg van. Wie vandaag dat topniveau nog wil bereiken, zal er bovendien jammer genoeg niet uitsluitend met slow politics geraken. Meer nog, ik vrees dat het niet meer de allereerste vereiste is. Misschien zelfs niet eens een noodzakelijke voorwaarde (om het te bereiken, wel om het er uit te houden).

Als ik één politicus persoonlijk heb gekend die volledig handelde naar het devies van De Gucht, dan is het wel Fons Borginon. Hoewel onze politieke wegen grondig uiteenliepen, ben ik de eerste om te erkennen dat Borginon als parlementslid getekend werd door betrouwbaarheid, kwaliteit en duurzaamheid. Kwaliteiten die toch ook de VLD moeten zijn opgevallen toen hij als relatieve nieuwkomer in de partij werd aangesteld tot fractieleider in de Kamer. Het was echter onvoldoende om nog een verkiesbare plaats te krijgen bij de jongste stembusslag. Hetzelfde overkwam ook veel andere politici van hetzelfde type. Allicht omdat de kwaliteiten die De Gucht roemt sinds enige tijd ruim ondergeschikt zijn aan de ijzeren wet van het aantal voorkeurstemmen dat politici geacht worden te halen. Beginnende politici krijgen vandaag niet meer de kans om met slow politics een electoraat op te bouwen. De persoonlijke scores die toppolitici voor het televisietijdperk haalden, zouden vandaag zelfs voor debuterende parlementsleden lachwekkend ogen. Meteen scoren is de boodschap, en wel in kieskringen die steeds groter zijn geworden. Fast politics is derhalve even omnipresent in de politiek als doping in de wielersport. Wie zuiver rijdt, ondergaat oneerlijke concurrentie en zal het in de meeste gevallen niet verder brengen dan verdienstelijke knecht.

Toen ik zelf, amper drie jaar geleden, aan het parlementaire leven begon, had ik het devies van De Gucht nog heel strak voor ogen: geen vedettenstatus nastreven via persoonlijke medianummertjes allerhande, geen geslachtloosheid om te mikken op de grootste gemene deler, maar ideologische duidelijkheid. In wezen blijft dat nog altijd mijn overtuiging, maar gaandeweg verloor ik wel de illusie om vandaag nog op die manier uit het peloton te kunnen ontsnappen. Herhaalde pleidooien om afspraken te maken in de politieke wereld om de fast politics binnen de perken te houden, bleven echter onbeantwoord of werden in het beste geval op hoongelach onthaald. Het enige wat ik eraan overhield, was een imagoprobleem: kil, hard, antipathiek. Ik geef grif toe dat ik daarom de lat inzake de omgang met de media voor mezelf geleidelijk wat lager heb gelegd, het gehalte fast politics in mijn optreden heb verhoogd. Of dat een goede keuze was, zal nog moeten blijken, maar ik voelde ze alleszins aan als noodzakelijk.

Zoals andere bekende politici van mijn generatie heb ik intussen echter ook al kennisgemaakt met de keerzijde van de medaille. Als je snel door de deur van de media wandelt, gebeurt hetzelfde immers ook in de omgekeerde richting. Wat je aan het licht van de schijnwerpers toont, krijg je nooit meer verborgen. Erger nog, een deur die je met fast politics op een kier zet, wordt soms door fast media ingebeukt. Men kan nu eenmaal niet van twee walletjes eten. Als De Gucht pleit voor de terugkeer naar de zuivere competitie, zou ik hem bijgevolg alsnog ten volle willen ondersteunen. Maar er zal wel meer nodig zijn dan het loutere geloof dat de zuivere sport uiteindelijk sowieso de bovenhand zal halen, veel meer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234