Maandag 17/02/2020

Sleazy listening

Wekelijks belegeren ze StuBru met hardrock, hair metal en hardcore. Ze draaien op Groezrock én op Laundry Day. En zopas brachten ze een dubbelplaat uit. Waarom is Goe Vur In Den Otto zo populair? Een nacht stappen bracht duidelijkheid.

Het is na middernacht, en Hasselt is burning. Létterlijk. Captain Catastrophy - iconische held van El Guapo Stuntteam, tv-zender Acht én half Limburg - is net het podium opgekomen. Wanneer zijn aansteker de lucht ingaat, stijgt een diep gebrul op in de Limburgse club Forty Five. Een seconde later staat de pyromane waaghals in lichterlaaie. Vooraf had hij afgesproken met de dj-tandem van Goe Vur In Den Otto dat die Motörhead 'Overkill' zou inzetten wanneer hij voor vuurwerk zorgt. Niet verwonderlijk dat nét de band van Lemmy Kilmister de vlam in de pijp mag houden. Christian Maes - de stuntman achter de Captain - droomde er altijd van om Motörhead in zijn caravan te ontvangen, als levenslange fan.

Ook Johnny Jailbait (Jan Vermeerbergen) of Pete da Bomber (Pieter-Jan Symons) zouden hun ziel verpanden voor Motörhead. Hun dubbele verzamelaar begint dan ook toepasselijk met '(We Are) The Roadcrew'. "Dat is echt ons lijflied," bekent Da Bomber achteraf. Lemmy heeft hij nooit persoonlijk ontmoet, maar toen hij 16 was, raakte hij op Graspop al crowdsurfend tot aan de frontstage. In zijn onderbroek stond hij voor Lemmy, die hem recht in de ogen keek en zijn duim omhoog stak. De duim die zijn eigen hand in een onvergankelijke duivelshoorn zou plooien.

In navolging van The Captain speelt Goe Vur In Den Otto ook met Lucifer in de Forty Five. Alle heavy metal die moraalridders ooit op hun paard hebben gezet, passeert de revue in Hasselt. Tijdens 'Hell Bent for Leather' van Judas Priest gaan de vuisten van Da Bomber strijdvaardig de hoogte in. Terwijl dames zich in het zweet dansen, zwijmelen hun vrienden op de benen. De dresscode varieert ook tussen stinkende leren jasjes met metalen studs, afgebleekte metalshirts en diep uitgesneden decolletés. Zelfs één pelsmantel zien we passeren. Eerlijkheidshalve dient vermeld dat deze gedragen wordt door een pseudoviking, die als enige ook zijn eigen kelk heeft meegebracht. De samenstelling van het publiek oogt eigenaardig.

100 meter flitspaalrijden

Maar dat is Goe Vur In Den Otto ook. Hun bizarre smaak - ergens tussen heavy metal, foute hardrock en snoeiharde cultclassics - trekt een publiek van diverse pluimage. Dat publiek gaat uit zijn dak op een mash-up van Beastie Boys en Andrew W.K., maar net zo goed wanneer Jailbait twee songs van Slayer na elkaar onder de naald schuift. Tijdens hun set halen ze net zo min hun neus op voor Kiss als voor Europe, terwijl ze met net zoveel overtuiging naar de pijpen dansen van Axl Rose als van Glenn Danzig - de eikels van het hardere genre, zeg maar.

Hun muzikale keuzes neigen door de bank genomen naar sleazy listening: een soort guilty pleasure voor al wie van harde drums en vlammende gitaren houdt. Volgens beiden brengen ze alleen de songs waarbij je "goesting krijgt om de radioknop helemaal open te draaien, het armpje uit het portier te laten bengelen en het gaspedaal in te drukken om het record '100 meter flitspaalrijden' te verbreken."

Begon Goe Vur in Den Otto als een grap, dan is het idee van Jailbait uitgegroeid tot een heus fenomeen. Ze worden zowel op handen gedragen, als gehoond en gehaat. Tot groot jolijt van beiden. "Eén luisteraar spuwde onlangs vuur omdat we 'We're Not Gonna Make It' van Twisted Sister draaiden", grinnikt Da Bomber. "Weten jullie wel dat dit het nummer van Donald Trump is, stelletje fascisten?".

"We raken met veel weg omdat we onze shit wel degelijk kennen", drukt Jailbait ons 's morgens na de dj-show op het hart. "Als er al een reden bedacht zou moeten worden waarom we succes hebben, is het wel omdat we humor hebben én niet uit onze nek kletsen."

Ook Da Bomber gelooft dat: "Ik denk niet dat mensen er zich aan storen dat we typetjes opvoeren. In die alter ego's schuilt nog veel van onszelf. We sluiten geen compromissen. Enter Shikari zullen we nooit spelen, maar onze luisteraars zullen godverdoeme Bon Jovi in hun bakkes gepropt krijgen, als we daar zin in hebben. Die personages zijn hooguit in het leven geroepen om ons te beschermen tegen puristisch gezeik. Een zot met een bandana op zijn kop komt met veel meer weg."

Ze weten overigens wel degelijk waar ze het over hebben. Johnny Jailbait heet overdag Jan Vermeerbergen, werd geboren op spuugafstand van Graspop, en was naast tourmanager van Millionaire ook medewerker van Conspiracy Records. Pete da Bomber heet volgens de burgerlijke stand Pieter-Jan Symons. In een niet zo ver verleden was hij muziekjournalist voor De Morgen, maar nu werkt hij als manager en labelbaas.

Het is alweer half zeven 's ochtends, wanneer de eerste trein vertrekt uit hardrock-Hasselt. De geur van sigaretten en verschaald bier zit vermoedelijk vezeldiep in mijn kloffie. Even later lacht een meisje ons plaatsvervangend beschaamd toe, omdat we '(We Are) The Road Crew' van de eerste verzamelaar van Goe Vur In Den Otto zingen in een coupé die op het eerste gezicht leeg leek. "I'm driving like a maniac / Driving my way to hell and back", klonk het rijbewijsloos maar onvervaard. Haar duim gaat omhoog. We vermoeden, of hopen, dat Lemmy het zo gewild zou hebben. Goe vur in den otto, goe vur in den traain.

Goe Vur In Den Otto is net verschenen bij Universal. Het duo draait 's zondags om 19 uur op Studio Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234