Dinsdag 19/01/2021

Slayer, Steel Panther en Avenged Sevenfold openen Graspopweekend

Beeld Graspop

De hemelsluizen boven Dessel hadden gisteravond tot de komst van Slayer (***1/2) gewacht, en net toen begon het te regenen. Het bracht de festivalgangers op Graspop meteen in de sfeer van 'Reign in Blood'.

Niemand die zich door die plotse regenvlaag liet afschrikken. Zoals een breed glimlachende Tom Araya zelf verkondigde: "Een beetje regen houdt geen rockshow tegen".

De massa aan het hoofdpodium kreeg meteen het oudje 'Hell Awaits' geserveerd. Tijdens 'Mandatory Suicide' ging de bassist (tegenwoordig ziet hij eruit als Vader Grijzenbaard) zelfs expliciet voor de monitors staan, om zich net als de fans nat te laten regenen.

Met de dood van gitarist Jeff Hanneman (die tijdens slotsong 'Angel of Death' werd geëerd met een groot spandoek in de vorm van het Heineken-logo) en het opstappen van drummer Dave Lombardo is de groep vorig jaar door woelig water gegaan.

Op Graspop stond een Slayer 2.0 op de planken. Eentje waarvan enkel Araya en (effectieve groepsleider) Kerry King nog overbleven. Maar ook een band die het spelplezier herwonnen had. Gary Holt (Exodus) paste perfect in de rol van Hanneman, drummer Paul Bostaph hield een strak ritme aan en Araya keelde en krijste als een jonge maagd op het altaar van satan. Lang geleden trouwens dat we deze oude bende nog zo fervent zagen headbangen.

De ironie wil dat de regen net stopte toen Slayer 'Raining Blood' inzette, een song die door de zwartgeklede metal-natie als een volkshymne werd onthaald. Met 'South of Heaven' en een furieus gekeeld en gespeeld 'Angel of Death' breidde het duivelse viertal een knappe bisronde aan een strakke set. Enkel jammer van het weer dus, en van de wind die het podiumgeluid soms wat wegblies.

Avenged Sevenfold: Veel vuur, weinig vuurkracht **

Beeld Graspop
Beeld Graspop

Graspop pakt dit jaar niet alleen uit met twee hoofdpodia in openlucht (vlak naast elkaar), maar ook met ongeziene headliners. Het Amerikaanse Avenged Sevenfold mocht gisteravond de eerste Mainstage afsluiten, maar kon nooit overtuigen.

Avenged Sevenfold is een groep die in de Verenigde Staten grote massa's lokt, maar die de gemiddelde festivalganger op Graspop (zeker de oudere) niet meteen goed kan thuisbrengen. Veel hits hebben ze niet in hun portfolio zitten. Het vijftal uit Huntington Beach stond sinds zijn oprichting in 1999 wel al eerder voor een publiek aan de Stenehei, maar nooit zo hoog.

De Amerikanen hadden veel vuurwerk(bommen) en vlammen meegebracht om de menigte warm te krijgen, maar dat deden hun songs zelf helaas niet. A7X (zoals ze vaak worden afgekort) maakt hardrock waarin ook hard- en metalcore (en zelfs Duitse powermetal) in verwerkt zit. Zanger M. Shadows ging van melodieus over naar gekrijs, de twee gitaren melodisch met elkaar in duel om dan plots uit te breken in halsbrekende solo's. Het zorgde er vaak voor dat liedjes als 'Beast and the Harlot' en 'Hail To The King' stuurloos overkwamen, vreemd aanvoelden en te lang uitgesponnen werden.

Het hielp bovendien niet dat ook het immense videoscherm tegensputterde. Secondenlang verscheen er plots een aankondiging voor een Biebob-concert van Sabaton (dat gisteren de tweede Mainstage afsloot) achter de Amerikaanse groep, waarna het beeld zelfs helemaal wegviel. En toen M. Shadows even later vroeg om een moshpit te starten, bracht het (intussen herstelde) grote scherm net dàn een meisje in beeld dat heftig van nee stond te gebaren. Niet meteen bevorderlijk voor de inleving.

Toegegeven: het meezingbare 'Nightmare' was wel uit het goede hout gesneden, en kreeg de massa even mee. De groep gebruikte kundig het hele podium en smeet zich voluit. Maar dat duurde niet lang. Er zaten te vaak lange pauzes tussen de songs' wat het tempo drukte. En 'So Far Away' (het eerbetoon aan 'The Rev' - de overleden drummer van A7X) was niet alleen slaapverwekkend, maar ook vals gezongen. Toen volgde er ook nog eens een lange gitaarsolo en besloten veel verkleumde metalfans om liever hun tentje op te zoeken. Avenged Sevenfold heeft bitter weinig nieuwe zieltjes gewonnen op Graspop 2014.

Steel Panther: Met de borsten vooruit ***1/2

Beeld Graspop

Wat begon als een parodie op het hairmetal-genre, is uitgegroeid tot een succesverhaal. Steel Panther lokte gisteren veel volk naar het hoofdpodium van Graspop, en zorgde er voor broederlijkheid, plezier en blote borsten.

Nee, Steel Panther speelt echt geen muziek voor feministen. Vrouwen zijn in de songs van het Amerikaanse kwartet vooral sekspoppen en groupies. Geen wonder: hier wordt de hair metal geparodieerd. Het subgenre dat de geföhnde koppen van Poison, Cinderella en Mötley Crüe groot maakte, en waar het uiterlijk belangrijker bleek dan de speltechniek.

Steel Panther (drie van de vier groepsleden stonden effectief met een pruik op het podium van Graspop) is in de eerste plaats een act, die wil entertainen. En dat deden Michael Starr, Satchel, Lexxi Foxx en Stix Zadinia gisteren in de vooravond volop. 'Party Like Tomorrow Is the End of the World' titelt een lied op hun nieuwe cd 'All You Can Eat', en die boodschap kwam in Dessel duidelijk over.

Zanger Michael Starr toonde zich krachtig bij stem en acteerde als was hij David Lee Roth. De blonde frontman liet de massa uit één mond 'Death to All but Metal' brullen en trok meisjes mee het podium op, die op zijn bevel met elkaar gingen tongzoenen. Tientallen vrouwen ontblootten spontaan hun borsten, als betroffen het kushandjes voor de groep. Steel Panther speelde strak en bracht vijftig minuten hersenloze humor. Net wat de massa op Graspop nodig had.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234