Dinsdag 30/11/2021

Column

Slaapwandelend gaat ons sportbeleid de toekomst tegemoet, precies volgens BOIC-recept

null Beeld Stephan Vanfleteren
Beeld Stephan Vanfleteren

Olympische Spelen zijn televisiesport. Ik hoorde over de radio een geleerde zeggen dat hij nog nooit van curling had gehoord, maar toch had hij gekeken naar de precisiesport met zware stenen en bezems. Hij vond vooral de gezichten van de knielende strijkplanken fascinerend.

Zo gaat het ook met biatlon. Vier jaar hoor je er niets over, maar tijdens de Winterspelen blijf je kijken naar man en lat, naar een geweer op de rug. Het is in deze moderne tijden niet helemaal uit te leggen, maar onder de olympische vlag krijgen sportdisciplines er een dimensie bij. Noem het olympische thrill. Alles wordt dan elitair.

Dat was Sochi ook: elitaire onthaalstad. Niet voor de Russen die er hun dagen als slavenarbeiders hebben doorgebracht, ook nog vaak onbetaald, maar de badplaats aan de Zwarte Zee staat wel op de wereldkaart. Je kan er gif op innemen dat straks niet alleen rijke Russen, maar ook gefortuneerde Fransen, Schotten en Texanen er pret en gezondheid komen tanken. Want de essentie van Olympische Spelen blijft prestige en commercie.

Daar valt voor Belgische olympiërs niet tegen op te bobsleeën.
De medailleoogst onzer landgenoten is onbestaande, zoals verwacht kon worden. Maar er zijn grotere sportnaties die in Sochi ontgoochelden. Neem het schaatsen weg en Nederland is ook een olympisch hongerland.

De Britten? Krukken!

De openings- en sluitingsceremonies in Sochi waren uiteraard bedoeld als visitekaartje van technologie, gratie en historie. Dat kun je Russen wel toevertrouwen. Ook daarom is het zo traumatisch voor Poetin en de zijnen dat de 22ste Winterspelen overschaduwd werden door de dramatische gebeurtenissen in Oekraïne.

Het leek bijna een straf van God.

Legendes zijn in Sochi niet ontstaan. Er was geen Usain Bolt of Michael Phelps. Voor de fabelachtige Russische kunstrijder Jevgeni Ploesjenko waren deze Spelen zelfs een anticlimax aan het einde van een waanzinnige carrière. Echt treurig was de uitschakeling van het Russische ijshockeyteam. De finale had het hoogtepunt van de Spelen moeten worden, maar het Russische ijshockey kan maar niet wegkomen uit het aanslepende wak. Terwijl het in de vorige eeuw jarenlang de norm was voor deze geweldige sport.

Voor de Spelen ging het vooral over terreurdreiging en homohaat. Deze humanitaire agenda smolt als sneeuw voor de zon. Het onveiligheidsgevoel woog op geen enkel moment op de sportieve hoogmis. En president Poetin werd nauwelijks herinnerd aan de verwerpelijkheid van homohaat. Integendeel, koning Willem-Alexander en Máxima kwamen het Nederlandse voorbehoud tegen homofobe Spelen met Poetin 'afpilsen' in het Holland Heineken Huis. Waar zoals op alle Spelen dezelfde ellende zich openbaarde: verkleden, zoenen, zuipen, polonaise.

Wel grappig dat uitgerekend in het langebaanschaatsen in extremis nog een relletje ontstond voor de ploegenachtervolging. Winnaar van de 10.000 meter, maar reservist voor de achtervolging, Jorrit Bergsma, haakte gehumeurd af. Hij voelde zich mede door de grote verliezer van de 10.000 meter, Sven Kramer, in zijn eer gekrenkt.

Bart Swings heeft niet teleurgesteld. Stiekem werd gehoopt op een medaille, maar dat was nattevingerwerk. Swings is in de opbouw naar de volgende Winterspelen.

Buiten wielrennen en (een beetje) atletiek is er hier niet echt sprake van een sportnatie. In het voetbal zijn we de kneusjes van Europa en de olympische traditie wordt nagenoeg nergens hooggehouden.

Luie Belgen.

Een luie overheid ook als het om sportbeleid gaat. Het BOIC is geen haar beter. Zelfs het begrip bobo valt te breed uit voor deze bureaucraatjes, annex receptietijgers. Eigenlijk hebben ze geen liefde voor de sport, of toch niet in de zin dat ze er hun levenswerk van maken.

Amateurisme blijft duren.

Het is wachten tot koorddansen een olympische sport wordt. Geen beleid, geen infrastructuur en geen bezieling nodig. Slaapwandelend de toekomst tegemoet, precies volgens BOIC-recept.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234