Donderdag 15/04/2021

Skunk Anansie, twee jaar later

Wie erbij was, vergeet het nooit meer. Skunk Anansie zat driekwart in het optreden op het hoofdpodium toen plotseling een orkaan over de weide van Pukkelpop raasde. De Britse groep kwam er met de schrik vanaf, maar wilde nooit interviews over het drama geven. Tot nu. 'Ik weet nog dat ik dacht: wij zijn Skunk Anansie! Wij gaan gewoon door!'

Skunk Anansie had wat te bewijzen toen ze in 2011 voor het eerst sinds lang weer met nieuw werk op de grote zomerfestivals stonden. Na een extreem succesvolle periode in de tweede helft van de jaren negentig ging de groep in 2001 door onderlinge spanningen uit elkaar, en sindsdien werd van de verschillende groepsleden nog weinig vernomen.

Zangeres Skin bracht twee soloplaten uit, maar die hadden niet de impact waaraan ze gewend was geraakt. Drummer Mark Richardson viel in bij Feeder en ging samen met gitarist Ace lesgeven aan het Brighton Institute. Bassist Cass legde zich - de occasionele studiosessie met Skin en Gary Moore daargelaten - vooral toe op fotografie. Een nieuwe greatesthitsplaat bracht het viertal acht jaar later weer bij elkaar, en in september 2010 bracht Skunk Anansie voor het eerst in elf jaar een nieuwe plaat uit, die meteen daarna vergezeld werd van een uitverkochte clubtournee.

Maar festivals waren altijd al de natuurlijke biotoop van de band, en na overtuigende haltes op Rock Werchter, waar de groep ook in 1996, 1997, 1999 en 2010 stond, was het tijd voor een eerste passage op Pukkelpop.

Zonnesteek

De voortekenen waren goed, die 18de augustus. In de vroege namiddag deed de groep een paar interviews, en de sfeer was prima. "Ik weet nog dat ik wat bang was om een zonnesteek te krijgen", herinnert zangeres Skin zich. "Ik ben daar van nature nogal gevoelig voor, en die dag was het écht zomer: warm, heet, zonnig. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Overal liepen meisjes in bikini rond. Het zou een fantastische dag worden, en we keken uit naar ons optreden."

In een lichtvoetig gesprekje met Studio Brussel-verslaggevers Otto-Jan Ham en Stijn Van de Voorde werden nog grapjes gemaakt over een onweer dat rond een uur of zeven het festival zou bereiken. Een koel buitje zou net wat verfrissing kunnen brengen na zo'n hete dag. "Maar niemand had kunnen voorzien dat het zo uit de hand zou lopen", zegt bassist Cass.

Om vijf voor halfzes begon Skunk Anansie aan de set. 'Yes, It's Fuckin' Political', 'Charlie Big Potato' en 'Because of You' klonken potig en energiek, maar in de verte doemden donkere wolken op. En niet alleen de wolken veranderden van kleur, ook de lucht kreeg een tint die ze nooit eerder had gehad. Er stak wind op. En plotseling viel er ook regen. "Dat was wel raar", herinnert Skin zich. "Het eerste kwartier ging ik het publiek in en zag ik alleen blote schouders. En plotseling - de tijd die je nodig had om even met de ogen te knipperen - leek het of ik ergens anders was."

Skunk Anansie - gewend om in de open lucht op te treden - had in het verleden nog in slechte weersomstandigheden gespeeld. "We hebben nog stormen doorstaan", vertelt Richardson. "Als je zo vaak speelt als wij maak je alles wel een keer mee. Het is dus niet zo dat we meteen gaan schuilen zodra er een paar druppels vallen. Maar nog nooit heb ik de kracht van de natuur zo hevig, zo genadeloos tekeer zien gaan als toen op dat moment. Het was echt een orkaan. Achteraf hebben ze ons verteld dat er windstoten tot 170 kilometer per uur over het podium zijn gegaan. Het gebeurde allemaal zo snel. Ik weet nog dat ik dacht: wij zijn Skunk Anansie, en wij gaan gewoon door! Stoer doen tegen jezelf, je kent dat wel. Maar na een paar minuten sloeg de regen zo neer op het podium dat we helemaal doorweekt waren. Het leek alsof iemand ons met al onze kleren aan in een zwembad had gegooid. Mijn hele drumstel zat onder water, en op de koop toe viel de elektriciteit uit. Toen kwam onze lichtman met drukke gebaren op me toe gelopen. 'Kom van dat fuckin' podium af!' Hij snapte niet dat ik toch bleef voortdoen. En inderdaad: het was levensgevaarlijk op dat podium. Alleen besefte ik het niet. Níémand in de groep, trouwens."

Skin wist wel dat het dit keer geen gewoon onweer was. "Het stormde zo hard dat ik me nauwelijks nog recht kon houden. Toen besefte ik dat het geen zin had om in die omstandigheden door te gaan."

Noodlot

De groepsleden renden het podium af. "Ik ben in de laadruimte van een vrachtwagen gesprongen die vlakbij geparkeerd stond", zegt Cass. "Van daar uit zag ik de geluidstoren die naast het podium stond vallen. Die kwam op een van onze trucks terecht. Ik hoorde mensen gillen, en overal brak paniek uit. Ik had geen idee waar de rest van de groep zich bevond. We waren in de chaos elk een andere kant uit gelopen."

Gitarist Ace kwam er na de orkaan achter dat al zijn materiaal vernield was. "Elke versterker, elke effectpedaal, al mijn gitaren... allemaal om weg te gooien door de waterschade. Dat was slikken. Maar uiteraard niets in vergelijking met wat sommige festivalgangers is overkomen. Daar zijn... geen woorden voor."

"Voor de vrienden en familie die achterblijven moet het echt gruwelijk zijn", stelt Skin. "Probeer je eens voor te stellen wat die ouders hebben doorgemaakt. Hun kinderen vertrokken naar Pukkelpop met de bedoeling er plezier te maken, en ze zijn niet levend teruggekeerd. Dat is nauwelijks te bevatten. Het maakt me nog altijd enorm verdrietig als ik eraan terugdenk. Ik vond het onredelijk dat de organisatoren achteraf zoveel kritiek hebben gekregen. Wat mij betreft hebben ze in een crisissituatie die niemand vooraf had kunnen inschatten net heel goed gereageerd. Niemand had dit kunnen voorkomen. Het was het noodlot. En daar heb je geen invloed op."

Vanavond staat de groep voor het eerst sinds die dramatische gebeurtenissen terug op hetzelfde podium. Dat wordt een moeilijk moment, denken ze alle vier. "Ik weet wel zeker dat het in ons hoofd zal spelen", zegt Richardson. "Ik vind dat we van ons concert een viering moeten maken. Dat we de vijf mensen moeten gedenken die daar twee jaar geleden het leven hebben gelaten. Dat zal onze manier zijn om hun nagedachtenis te eren."

Skunk Anansie staat vanavond om 20.05 uur op het hoofdpodium van Pukkelpop. Eind september verschijnt een nieuwe cd van de groep.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234