Woensdag 29/01/2020

'Sjoemelen met structuren en stijlen'

Met Haute Coiffure is het theaterlandschap weer een gezelschap rijker. Acteurs Adriaan Van den Hoof en Wouter Hendrickx studeerden in 1997 af aan Studio Herman Teirlinck. Over gebrek aan werk hebben ze niet te klagen. Toch zijn ze blij dat ze met de collagevoorstelling Wet Deck hun eigen verhaal kwijt kunnen: 'Als het toeval je niet samenbrengt, moet je het zelf sturen.'

Antwerpen

Van onze medewerker

Peter Anthonissen

Op het podium van coproducent Monty hebben Adriaan Van den Hoof (27) en Wouter Hendrickx (24) tientallen tekstfragmenten in de volgens hen juiste volgorde gelegd. Het begrip collagevoorstelling wordt plotseling erg tastbaar. Passages en ideeën ontleend aan het oeuvre van Paul Auster, Raymond Chandler, Daniil Charms, Leon de Winter, David Mamet en Robert Louis Stevenson gaan bij het kersverse theaterduo hand in hand: "Een collage maken betekent niet dat je zelf geen ideeën hebt. Je gaat net op zoek naar een manier om een idee dat je hebt te vertellen. Je herkent dingen die precies verwoorden wat je wil zeggen, en die citeer je."

Eenzelfde werkwijze hanteerden Van den Hoof en Hendrickx in 1997, toen ze met You're not my father afstudeerden aan de Antwerpse Studio Herman Teirlinck. Bernard-Marie Koltès, Shakespeare, Kamagurka en de Coen Brothers passeerden de revue. Op dat moment reeds waren ze van plan hun samenwerking voort te zetten, maar te drukke agenda's staken een spaak in het wiel.

Vooral Van den Hoof ontpopte zich op amper twee jaar tijd tot zowat de meest zichtbare acteur van zijn generatie. In het theater speelde hij bij de Roovers, Stan en De Kakkewieten, maar hij liep vooral in de kijker dankzij de VRT-programma's Man bijt hond ('Vaneigens') en De boomhut. Hendrickx is als acteur geenszins de mindere van zijn collega en vriend, maar liep iets minder in de kijker.

"Ik ben blij dat ik met deze productie even op een rustpunt zit", zegt Van den Hoof. "De cultus die wordt opgehangen aan toneelspelen moet dringend worden herzien, vind ik. Ik wil niet klinken als een uitgebluste oude vent (lacht), maar het is soms echt loeihard: elke avond het beste van jezelf moeten geven, steeds blijven discussiëren, in altijd andere constellaties iets ineenknutselen... Het voordeel van maar met twee te zijn is dat alle discussies al snel concreet en duidelijk worden."

Ondanks het feit dat Wet Deck inderdaad een duoproject is, durven Van den Hoof en Hendrickx van een nieuw theatergezelschap te spreken: "Haute Coiffure werd opgericht uit praktische overwegingen, maar ondertussen is duidelijk dat we nog dingen samen willen doen. Als het toeval je niet samenbrengt, moet je het zelf sturen. Wat het precies wordt, daar zijn we nog niet achter. We willen eerst verscheidene wegen uitproberen. Het is de bedoeling er in de toekomst andere mensen bij te betrekken en zelf te gaan schrijven. We zien ons ook repertoire brengen, maar dan hedendaagse Amerikaanse en Nederlandstalige schrijvers eerder dan klassiekers."

De naam Haute Coiffure ontleenden ze aan een kappersscène uit You're not my father. "Het kapsalon is een fascinerende plek", vindt Van den Hoof. "Mensen die haar knippen, moeten altijd iets te vertellen hebben. Misschien is het wel het enige wat overblijft van onze verteltraditie. Het is ook iets zeer persoonlijks. Een klant geeft zich over aan een ander en vraagt: 'Maak me beter dan ik nu ben.' Wie weet is dat ook onze functie als toneelspeler: ervoor zorgen dat de mensen er beter van worden."

In Wet Deck spelen Van den Hoof en Hendrickx twee filmscenaristen die op zoek gaan naar het ultieme scenario en gaandeweg de voeling met de realiteit verliezen. Dankzij het onderwerp kunnen beide twintigers hun gedeelde passie voor film in de voorstelling kwijt. De speelstijl en de verhaalstructuur van film willen ze naar toneel vertalen zonder hun toevlucht te moeten nemen tot technische hulpmiddelen of multimediale apparatuur: "Na Reservoir Dogs en Pulp Fiction is men in het theater Tarantino beginnen naspelen zonder te kijken waar hij vandaan kwam. Als je The Killing van Stanley Kubrick ziet, uit 1956, merk je waar hij of de Coen Brothers hun inspiratie halen. Mensen zeggen heel sec, bijna zonder emotie, de meest spitsvondige dialogen tegen elkaar, zodat die tien keer harder aankomen. Dat is heel typisch voor die periode, ook voor de film noir, die letterlijk de hardboiled dialogen overnam van Dashiell Hammett en Raymond Chandler."

Er vallen nog meer titels van films: In a Lonely Place van Nicholas Ray en Sunset Boulevard van Billy Wilder, beide uit 1950. "Het is die sfeer die ons intrigeert", zeggen Hendrickx en Van den Hoof. Maar niet alleen dat, zo blijkt. "We sjoemelen graag met allerlei structuren en stijlen. We trekken een kostuum aan en geven elkaar een andere naam, maar tegelijk ligt wat we spelen heel dicht bij ons. Dat soort combinaties is interessant: figuren aanzetten en spelen, maar op een ander moment ook afstand houden tegenover je personage. Of klassieke literatuur en poëzie naast pulpliteratuur en cartoons leggen. Wij zijn met al die dingen bezig. Onlangs zijn we nog samen in een speelgoedwinkel geweest. We werden gek van wat daar allemaal stond. Een mens moet zich daar niet voor schamen: de fantasie is de laatste tijd te vaak verloren gegaan."

Haute Coiffure speelt Wet Deck: premièrevoorstellingen op donderdag 13, vrijdag 14 en zaterdag 15 januari om 20.30 uur in Monty, Montignystraat 3, 2018 Antwerpen. Info en reservaties op tel. 03 / 238.64.97. Op tournee tot en met 18 februari.

Adriaan Van den Hoof (links) en Wouter Hendrickx. (Foto Gert Jochems)

We willen klassieke literatuur en poëzie naast pulpliteratuur en cartoons leggen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234