Donderdag 29/10/2020

InterviewFamilieklap

Siska en broer Jan Schoeters: ‘38 jaar te laat: sorry voor alles’

Beeld Bob Van Mol

De oudste is 38, moeder van vier van wie twee pluskinderen, presentatrice op Radio 2 en tegenwoordig eveneens aan het werk te zien in het Eén-programma Durf te vragen. De jongste is 36, vader van twee en bezieler van IPEE, een bedrijf dat automatisch en aanraakvrij gespoelde toiletten produceert. Siska en Jan Schoeters, zus en broer.

SISKA

“Jan en ik hebben compleet verschillende karakters: hij is heel rustig, ik niet. Jan denkt na voor hij iets zegt, ik denk na nadat ik iets heb gezegd. Bij mij komt er overal veel drama en emotie aan te pas, ik kan er niks aan doen. Ons mama zei dat vroeger al: Jan was een gemakkelijk kind, ik was ambetant en luid. (lacht)

“Nu ik wat ouder word, merk ik dat mijn zus en twee broers bij momenten wel echt een hekel aan mij hebben gehad. Onlangs zei mijn zus nog: ‘Ons Siska, die denkt dat de evenaar door haar gat loopt.’ Daar was ik echt even niet goed van, want het klonk zo negatief. ‘Maar ik heb daar geen last van hoor’, zei ze wat later. (lacht) Ik herinner me helemaal niet dat ik zo luid was. Het is waarschijnlijk achtendertig jaar te laat, maar sorry voor alles.

“Een onmogelijke puber was ik niet, maar ik kwam wel regelmatig thuis met slechte rapporten. Dat werd hard afgestraft in ons gezin: had je met Kerstmis een slecht rapport, dan kwam je niet meer buiten tot Pasen. Ze waren heel streng hoor, onze ouders. Al merk ik ook wel dat ze de teugels wat hebben gelost na mij.

“Jan heeft mij vooral veel pijn gedaan toen hij puberde. Dan pitste hij venijnig in m’n bovenarm, of gaf hij me een boks op mijn biceps. Ik herinner me nog dat ons moeder telkens moest roepen. ‘Jan, stop ermee, je kent je eigen krachten niet!’ Maar hij zag dat anders: voor hem was dat plezier maken. Toen ik later op kot ging, zei ons mama wel dat Jan me miste. Hij gaat dat niet graag horen want daar is hij te stoer voor, maar ik voelde ook wel aan dat hij blij was wanneer ik op vrijdagavond terug naar huis kwam.

“Eigenlijk zien Jan en ik elkaar tegenwoordig heel weinig, omdat we het allebei heel druk hebben met onze job. Hij heeft ook twee kinderen en ik heb er vier, van wie twee pluskinderen van mijn man ­Tomas (De Soete, red.). Vaste momenten waarop de familie samenkomt, dat hebben wij niet. Ons mama verwacht ook niet dat wij de deur platlopen. Als we bellen om af te komen is het altijd goed, maar ze zal nooit zeggen: ‘Ik hoor u niet, waarom bel je eens niet?’

“Op dat vlak zijn wij misschien een atypische familie. Ik denk dat dit meteen het meest emotionele gesprek is dat Jan en ik de voorbije jaren hebben gevoerd. Wij babbelen niet echt over onze gevoelens en we gaan geen ‘I love you’s’ in het rond strooien. Maar als er iets is, ben ik er zeker van dat mijn broers en zus er wel gaan zijn.

“Ons mama was vroeger altijd thuis om voor ons te zorgen; een enorme luxe, maar ik denk dat ik me daardoor af en toe wel schuldig voel als ik mijn eigen kinderen in de opvang moet stoppen. Ik heb dat nooit gekend, hè. Wij klaagden al als ons moeder tien minuutjes te laat aan de schoolpoort stond. (lacht) Ik weet dat er heel veel kinderen zijn die tot een uur of zes in de opvang zitten, maar toch ga ik altijd eerst polsen of ze toch niet met iemand anders mee naar huis kunnen rijden.

“Thuis zijn wij sommige weken met z’n vieren, en als de kinderen van Tomas erbij zijn, met z’n zessen. Zo’n samengesteld gezin is een beetje zoeken voor alle partijen, en in het begin heb ik het daar wel lastig mee gehad. Voor Tomas is het vervelend dat hij z’n twee oudste kinderen regelmatig moet missen; de twee kleinsten missen de twee groten als die er niet zijn. En voor de twee grootsten begint het stilaan vervelend te worden dat ze zo vaak over en weer moeten tjokken. Ook voor mij is het zoeken, met twee grote en twee kleine kinderen. Maar wij spreken het ook eerlijk uit als we ergens mee zitten. Dat maakt onze situatie weer juist heel mooi.”

Jan: 'Als je het met Siska aan de stok had, was iedereen in huis daarvan op de hoogte.'Beeld Bob Van Mol

JAN

“Wij zijn in een vrij klassiek nest opgegroeid. De ondertoon was altijd: als je iets wilt, zul je er hard voor moeten werken. Onze papa was zelfstandige en dus voortdurend aan het werk, ons mama bleef thuis om voor ons te zorgen. In die tijd was dat ook helemaal niet zo vreemd, dat je als moeder niet ging werken. Ik denk dat je ook bijna niet anders kunt, met vier kinderen. We hadden allemaal hobby’s en muziekschool en moesten voortdurend rondgereden worden. Als ik nu zie hoeveel mijn vrouw al moet rijden met twéé kinderen, sta ik toch te kijken hoe ons moeder dat destijds heeft klaargespeeld.

“Siska en ik waren geen losgeslagen pubers; wij zijn nooit thuisgekomen met blauw haar en er werden geen piercings door onze neus gehaald. Maar wij zijn wel streng opgevoed. Ik had altijd het gevoel dat wij op feestjes de eersten waren die thuis moesten zijn. Als ons vader ons kwam halen na het uitgaan, moest je geen drie minuten te laat buiten staan, daar werd niet mee gelachen. Dat veranderde toen ik een brommer had; toen was ik plots vrij.

“Waar wij wel vrijheid in kregen, was in onze studiekeuze. Ik denk dat dat ertoe heeft bijgedragen dat wij allemaal plantrekkers zijn geworden. Iedereen is bij ons andere richtingen uitgegaan: onze zus geeft les in het bijzonder onderwijs aan kinderen met een zware handicap, en onze jongste broer is een koel- en warmtetechnieker die nu, door een rare kronkel in het leven, al twee jaar kapitein is op een luxejacht in Hongkong. Die is dus bijna nooit thuis, maar hij heeft het daar wel enorm naar zijn zin.

“Opgroeien in een gezin met vier kinderen is natuurlijk luid, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat er bij ons thuis complete chaos heerste. Er werd wel heel veel gebekvecht. Ik weet nog dat ik altijd onder de indruk was als ik bij een vriendje ging spelen die ook een broer had, en dat die een hele namiddag lang geen ruzie maakten. (lacht) Hoe kan dat nu, dacht ik telkens als ik weer thuis kwam.

Gekke gewoontes

Jan over Siska“Als Siska een kledingstuk mooi vindt, vraagt ze nooit uit welke winkel het komt. Ze draait gewoon je kraag binnenstebuiten en kijkt zélf naar het etiket.”

Siska over Jan “Jan rijdt heel rustig met de auto. Hij heeft nooit haast. Als hij al stress heeft, kan hij het goed verbergen.” 

“Als ik terugdenk aan die tijd, valt het me op dat Siska altijd heel aanwezig was. Ze was echt met voorsprong de luidste van ons drie. Mijn broer, zus en ik gingen conflicten zo veel mogelijk uit de weg. Als we al eens boos waren, dan waren we boos in stilte. Maar als je het met Siska aan de stok had, was iedereen in huis daarvan op de hoogte, hoor. (lacht)

“Ik ben natuurlijk trots op Siska, maar naar haar radio- of televisie­programma’s luister en kijk ik zelden. Ik ben geen echte televisiekijker, en ik hou ervan om in de auto in stilte rond te rijden. Dat was natuurlijk anders toen Siska voor bet eerst De afrekening presenteerde op Studio Brussel; dat hebben we allemaal van heel dichtbij gevolgd. Ook de eerste keer dat ze in ‘Het glazen huis’ stond, en de eerste keer dat ze op het scherm kwam, waren heel bijzonder. In die periode werd ik heel vaak aangesproken over mijn bekende zus, in eerste instantie om te polsen of er geen gratis festivaltickets te rapen vielen. (lacht)

“Maar elke situatie went, hè. Als ik over mijn toiletten vertel tegen Siska, zal ze eerst ook zeggen: ‘Ah, knap!’, maar na een tijd heb je het daar ook wel weer mee gehad.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234