Woensdag 30/09/2020
Sep Vanmarcke aan het werk in de Ronde van Vlaanderen.

Wielrennen

Sep Vanmarcke laat geteisterde knie behandelen tot vlak voor Parijs-Roubaix: ‘Ik probeer mee finale te rijden’

Sep Vanmarcke aan het werk in de Ronde van Vlaanderen.Beeld BELGA

Mooi oogt hij niet, die linkerknie. Een tikkende tijdbom, is het. Maar Sep Vanmarcke (30) wil er niet over piekeren. Parijs-Roubaix wacht, de klassieker van zijn hart. Dus bijt hij door. Nog één keer dit voorjaar. ‘De adrenaline zal stromen zondag.’

Hoe gaat het?

“Goed, momenteel. Ik heb elke dag wat minder last van die knie. De pijn neemt af en wordt veeleer irritatie. In de Ronde van Vlaanderen kon ik nog niet recht op de trappers staan, inmiddels kan ik weer optrekken na elke bocht. Maar de laatste dagen zwelt en warmt hij wel opnieuw op. Veel goeds kan dat niet betekenen. 

“Het plan was om mijn klassieke voorjaar te rekken tot de Gold Race. Maar ik twijfel nu. Ik ben me aan het forceren. Als ik blíjf doorgaan, riskeer ik misschien bijkomende ontstekingen. En daar heb ik geen zin in. Kine Lieven Maesschalck zegt het ook: ‘Riem eraf straks, Sep. Want je knie heeft nog geen seconde rust gekregen’. Ik denk dat dat het verstandigst zal zijn. Ik meld liever af voor de Amstel dan voor de Ronde of Parijs-Roubaix.”

Je visites aan Move to Cure, het Antwerpse revalidatiecentrum van Maesschalck, werpen wel vruchten af.

“Absoluut. Ik ben Lieven ontzettend dankbaar. Zonder hem zou ik op dit moment niet eens aan wandelen toekomen. Speciale mens, toch. Hij is de laatste om te geloven dat iets niet meer kan. Ik hou van zijn aanpak. Lieven doet meer dan puur coachen. Hij regelde meteen een MRI-scan, belde zelf met kniepatholoog Geert Declercq – waar hij dan zelf mee naartoe ging. De komende dagen komt hij nog een paar keer over naar het hotel in Compiègne, om mijn knie tot de laatste minuut voor Parijs-Roubaix te behandelen. Werkelijk niets is hem te veel.”

Waar werkt hij vooral op?

“Op de spieren rond de geteisterde knie. Die hebben rake klappen geïncasseerd. Met specifieke oefeningen versterkt hij ze en laat hij ze weer werken zoals het moet. Voor de rest: veel ijs leggen. En intapen in koers.”

Wat was je al verrassend goed zondag.

“’t Was geestig. Conditioneel was alles oké, ook al had ik een volle week niet meer gefietst en miste ik competitieritme. De grote vraag was: hoe lang houdt mijn knie precies stand? ‘Oei, dat gaat hier niet lang duren’, dacht ik na een half uur koers. Maar hoe sneller we reden, hoe beter hij ging aanvoelen. Ik stelde mezelf het 200 kilometer-punt tot doel. Eens die kaap gerond, werd ik... euforisch. Alles wat er dan nog bijkwam, was surplus.

“De positieve teneur trok zich door in de Scheldeprijs. Ik ben wel geneigd het tekort in mijn linkerbeen te compenseren met mijn rechter, waardoor ik naar het einde van de wedstrijd toe wat verkrampt in het zadel zat. Soit, het is wat het is. Ik moet het aanvaarden.”

Afzien op de Patersberg.Beeld BELGA

Wat leert jou dit voor Parijs-Roubaix?

“Dat het er zondag zeker niet makkelijker op wordt. Nieuwe vraag: hoe reageert mijn knie op een ruime portie ruwe kasseien? Met de Ronde en de Scheldeprijs heb ik nu wel wat extra competitie in de benen, maar mijn top halen wordt moeilijk, vrees ik. Ik ga ervan uit dat dat er dit voorjaar niet meer van komt. Voordeel is: er zijn, zowel van mezelf als van de ploeg uit, geen grote verwachtingspatronen meer. Dat is een stressfactor minder. Ik start zonder druk. Lukt het niet, dan lukt het niet.”

Toch denken we spontaan terug aan 2013. Toen viel je in Tirreno-Adriatico, sukkelde je met de knie, holde je lang achter de feiten aan, maar werkte je keihard toe naar Parijs-Roubaix. Resultaat: tweede, na Fabian Cancellara.

(knikt) “Ik weet het. Het is vergelijkbaar. En ook weer niet. In 2013 kreeg iets meer tijd. Toen hervatte ik in Harelbeke, nu viel ik er uit. Mensen trekken ook de parallel met Mathew Hayman in 2016 (brak zijn arm in de Omloop en won vervolgens Parijs-Roubaix vóór Boonen, JDK). Het grote verschil is: hij kreeg een maand de tijd om te herstellen, ik... een week. (lacht) Het moet nu echt supersnel gaan.”

Hoop je toch niet stiekem op een mirakel?

“Een topresultaat zou tof zijn. Maar je kan geen wonderen verwachten. Ik denk niet dat ik plots zal meekunnen met de allerbesten. Die verloren koers- en trainingsweek wordt nefast.”

Komaan. Niemand rijdt harder over de kasseien dan jij.

“Dat zeggen ze, ja. (grijnst) Alleen... (kijkt naar zijn knie) Gaat die stelling nog op met zo’n ding? Donderdag verkennen we de Hel. Dan zal ik al iets wijzer worden. Eén groot vraagteken, is het. Ik kijk er benieuwd naar uit. Bang benieuwd, eerder. Ach, ik veronderstel dat het in koers wel zal meevallen. Dan stroomt de adrenaline. Met Langeveld, Phinney en ik starten we opnieuw met drie kopmannen. Gedeelde verantwoordelijkheid, dus. Zo vind ik het goed. In de Ronde heb ik me volledig opgeofferd, maar zondag wordt het anders. Dan probeer ik mee de finale te rijden.”

Je bent al wel vaker opgeklommen uit een dal. Maar dit is toch weer...

“... vloeken, jawel. Vijf maanden opbouw met de klap weg. Terwijl ik in Harelbeke écht wel voelde dat ik er klaar voor was. Pijnlijk. Want hoeveel ervaring ik ook heb met revalideren en terugvechten: het blijft lastig. Lastiger met de jaren zelfs, dat kan ik je verzekeren. Toch probeer ik alles te doen wat binnen mijn mogelijkheden ligt om er nog het beste van te maken. En om een actieve rol te kunnen spelen in de klassieker van mijn hart.” (JDK)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234