Dinsdag 01/12/2020

Seks en drugs en metalmuziek

rock star HHHII

Regie: Stephen Herek

"Stand up and shout!". Wie zin heeft in een flinke portie seks, drugs en metalmuziek kan terecht bij dit verhaal over Chris 'Izzy' Cole, de man die zijn helden imiteert en zo zelf de droom van rockster mag beleven. Een haardoswuivende Mark Wahlberg hoeft zijn personage niet al te ernstig te nemen, zodat het voorspelbare verhaaltje toch opgepept wordt tot een vrolijke bedoening. Met verder: Jennifer Aniston, Jason Flemyng, Timothy Spall, e.a.

Chris Cole is het prototype van een wannabe: hij repareert kopieermachines, zingt in het kerkkoor en leeft nog braafjes bij vader en moeder. Maar in zijn vrije tijd beeldt hij zich in Bobby Beers te zijn, de zanger van Steel Dragon waarvan Coles groepje Blood Pollution de nummers nog eens dunnetjes overdoet. Het spelen van covers is voor Chris een ernstige bezigheid die grenst aan fanatisme. Zijn precisie wordt opgemerkt door de andere bandleden van Steel Dragon, die zanger Bobby al langer aan de kant wilden zetten. Het sprookje wordt waarheid: Chris mag de plaats innemen van zijn vereerde rockgod (ook hier was de werkelijkheid trouwens de fictie weer een aantal jaren te vlug af, want een dergelijk voorval deed zich ooit voor bij de groep Judas Priest).

De leukste scènes komen voort uit de eerste confrontatie tussen beide werelden. Wanneer hij samen met zijn vriendin Emily aankomt in dit nieuwe milieu spartelt hij als de spreekwoordelijke vis op het droge. Hun naïviteit staat haaks op de nuchtere zakelijkheid van roadie en manager Mats, een schitterende bijrol van Timothy Spall. De humor moet het hebben van open deuren die ingetrapt worden, zoals het verschil tussen beroemd en niemendal zijn in Los Angeles of de hoge mietjesgraad van hardrockers met een hoogopgeföhnd kapsel en centimetersdikke make-up.

Toch blijft het allemaal amusant, zelfs als de neergang van Chris Cole zich inzet. Het drama dat daarmee gepaard gaat, wordt immers voorzien van de broodnodige knipoog. Er zijn zelfs momenten waarop de tragedie trefzeker de oppervlakkige sfeer doorbreekt, bijvoorbeeld wanneer Cole Emily belooft om haar op te zoeken in Seattle, terwijl de versufte rockster zich op dat moment in die stad bevindt. Veel stelt het echter allemaal niet voor en de film werd al meermaals in negatieve zin vergeleken met Almost Famous, die andere recente muziekfilm over dezelfde periode. Toch verdient de film drie sterren omdat het uitbundige gelach tijdens de persvoorstelling (wat eerder uitzonderlijk is) de beste graadmeter is voor geslaagd escapisme. (LW)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234