Maandag 03/08/2020

Seks en drank: ex-minister rekent af met Wetstraat

'Ik was gewoon dat stom dik wijf waar ze zo snel mogelijk vanaf wilden.' Negen maanden na haar ontslag als minister in de regering-Michel is Jacqueline Galant (MR) bevallen van een boek. Een schandaalboek. 'Mannen met macht zijn meer gericht op seks.'

"Gelukkig weet de burger niet wat er zich afspeelt in de coulissen van de politiek, want hij zou echt gedegouteerd zijn." Zo stelde Jacqueline Galant (MR) gisteren haar boek voor, getiteld Galant, je vous dis merde! - een verwijt dat ze in het gezicht kreeg geslingerd tijdens de begrafenis van haar vader.

De titel zet de toon voor wat volgt: een rauwe tranche de vie van een politieke komeet. Anderhalf jaar was ze als poulain van Charles Michel minister van Mobiliteit, bevoegd voor de NMBS. Een brokkenparcours zou het worden. Tot de fout te veel, de brug te ver. "Wat rest er dan? In het beste geval word je een straatnaam. In het slechtste geval verga je tot stof, zoals iedereen."

Het boek leest als een afrekening met een milieu dat haar slecht heeft behandeld. Het biedt een inkijk in, jawel, de coulissen van de politiek. De degout krijgt de lezer er gratis bij.

Vrouwenman

"Soms denk ik dat mijn leven mislukt is en dat ik het anders had kunnen aanpakken." Zo begint Galant, je vous dis merde!. Een onbezorgde jeugd heeft ze niet gehad. Net zoals zij vandaag, was haar vader burgemeester van Jurbise in Henegouwen. "Ik hield van hem en ik haatte hem. Hij was een vrouwenman. Dat blijft een taboe, maar mannen met macht zijn meer gericht op seks dan anderen. Ze hebben nood aan erkenning, aan affectie."

Ook de jonge Jacqueline ging daarnaar op zoek. Vergeefs. "Weet u wat dat is, jezelf dik en lelijk voelen? Weet u wat het is om dat meisje te zijn dat op Valentijn geen liefdesbriefje krijgt? Welkom in mijn tienerjaren." Ze groeide op met vallen, opstaan en weer vallen. "Terwijl mijn vader druk bezig was de wereld te verbeteren, zonderde ik me af in de bar. Ik vond er een bak Loburg en ik heb er negen gedronken in minder dan twee uur tijd. Ik was niet dronken, ik was strontzat."

De Franstalige liberalen zijn sinds jaar en dag verdeeld in twee kampen: de clan-Michel en de clan-Reynders. Als beloftevolle politica koos Jacqueline Galant voluit voor vader en zoon Michel. En dat heeft ze geweten, zegt ze in het boek. Niet de oppositie heeft haar val bespoedigd, wel Didier Reynders op zijn eigen subtiele manier. "Reynders heeft de geruchten gevoed en de criticasters munitie bezorgd. Hij heeft het nooit verteerd dat ik deel uitmaak van de clan-Michel. Inhakken op mezelf of Hervé Jamar of Marie-Christine Marghem was voor Didier Reynders de gedroomde manier om de premier te bestoken zonder hem frontaal aan te vallen."

Toch erkent Galant het politiek talent van Reynders. "Hij kan een kille kant hebben - ze noemen hem Iceman - maar tegelijk is hij zeldzaam intelligent als politicus." Charles Michel omschrijft ze als "een bijzonder grappige en vrolijke man. Ik zal niet zeggen dat hij op tafel danst in bloot bovenlijf, maar hij kan wel uit de bol gaan. Ik heb me vaak afgevraagd of wij echte vrienden waren. Mijn intrede in de regering heeft veel veranderd."

Draaikonten

Het is geen fraai beeld dat Galant van de Wetstraat schetst. Ze noemt de politiek een hypocriet wereldje, bevolkt door draaikonten, ijdeltuiten en haantjes. "Onder hun kostuum zijn het jongens van 18 die aan bingedrinking doen en kijken wie de grootste heeft."

Zelf werd ze nooit voor vol aangezien, voelde ze. "Ik was gewoon dat stom dik wijf waar ze zo snel mogelijk vanaf wilden." Haar overgewicht bleef haar tot het laatst achtervolgen. "De stress als minister heeft ervoor gezorgd dat ik in de laatste maanden tien kilo afviel. Dan nog beweerden kwatongen dat er gerust nog vijf af mochten."

Toch dook ook Galant geregeld op in smeuïge geruchten. "Mij werd een avontuurtje met Theo Francken toegedicht. Dat is hij mij zelf komen zeggen op een receptie in het Paleis. Als het zou kloppen, al die minnaars die ik zogezegd heb gebruikt om mijn carrière hogerop te helpen, dan zou ik nu voorzitster van de Europese Commissie moeten zijn."

Die geruchten kloppen niet, zegt Galant, maar dat toppolitici stevige appetijt hebben, bevestigt ze wel. "Veel politici aarzelden niet om in hun ministerskabinet hun broek uit te trekken voor een intiem momentje met een assistente, een minnares of een toevallige verovering."

Hoeft het gezegd dat Galant, je vous dis merde! bij haar partij in slechte aarde valt? MR-voorzitter Olivier Chastel deelt haar waarheid niet, zegt hij. "Ik had haar afgeraden om dit boek te schrijven." Klein is de kans dat het haar carrière een nieuwe boost geeft.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234