Dinsdag 31/01/2023

‘Secundaire geslachtskenmerken! Zoiets zou ik zelf echt nooit zeggen’

De cast die Van Mieghem voor haar derde langspeler bij elkaar zocht, is behoorlijk indrukwekkend: Veerle Dobbelaere, Wine Dierickx, Marie Vinck en nieuwkomer Aline Vanhulle langs vrouwelijke kant en Koen De Bouw, Huub Stapel, Koen De Graeve, Kevin Janssens, Jan Decleir, Marc Van Eeghem en Mathijs Scheepers als hun mannelijke tegenspelers. “Dat is een ontdekking!”, zegt Van Mieghem enthousiast over de jonge Aline Van Hulle. “Het is een meisje van dertien dat we via audities gevonden hebben.” Maar hun samenwerking stond blijkbaar in de sterren geschreven, want Aline had al eens auditie gedaan voor De Kus. “Mijn mama heeft mij toen ingeschreven. Maar de film werd uitgesteld en bij de nieuwe auditie was ik te oud. Maar ik ben toen wel in het bestand van castingdirectrice Sara De Vries blijven zitten. En voor Meisjes(van regisseur Geoffrey Enthove, red.) heeft ze aan mij gedacht. Ik sprak daar drie zinnetjes of zo. Verder kwam ik wel regelmatig in beeld. Voor Meisjes had ik 4 draaidagen. Nu zijn het er 21 geworden.”

Flirten in de keuken

En nu wordt ze niet door een man, maar door een vrouw geregisseerd. “Dat vind ik eigenlijk wel leuker”, klinkt het spontaan. “Hilde is zelf ook actrice en ze zegt ook meer tegen mij. Geoffrey was ook wel tof, hoor. Maar een vrouw is toch anders.”Een herenhuis in de Lange Lozanastraat fungeert in de film als de woning van actrice Judith (rol van Veerle Dobbelaere). Als we aankomen op de set, zit Judith op het aanrecht in de keuken dolverliefd te flirten met dichter Bob (rol van Jan Decleir). Stukjes aardbei en meloen moeten hun monden keer op keer dicht bij een kus brengen. De repetities zijn vooral technisch, want de camera pant van een zicht op de tuin via een vogelkooi in de keuken over enkele bloemruikers naar de kussende Judith en Bob en dan weer verder. De timing is dus erg belangrijk. En Hilde Van Mieghem wil zeker zijn dat ze Veerle net in beeld heeft als die een klaterende lach laat horen. Na meerdere pogingen wordt besloten om het een keer zonder fruit te proberen, en het is meteen raak. Producent Bert Hamelinck heeft intussen zijn laptop opengeslagen en laadt de rushes van de vorige draaidag in. “De film wordt helemaal digitaal gedraaid”, legt hij uit. “Met een Cine Alta F35-camera van Sony. Een primeur voor de Vlaamse film. Ik zou met de rushes zo naar een bioscoop met een digitale projector kunnen gaan en de beelden meteen op een groot scherm kunnen visioneren. ”De film wordt ook digitaal gemonteerd en afgewerkt. En zal ook zo geprojecteerd worden. Of er mettertijd nog een projectiekopie op pellicule komt, weet Hamelinck op dit moment nog niet. “De film komt eind volgend jaar in de bioscopen. De meeste zalen zijn dan wellicht uitgerust voor digitale projectie. Ja, het gaat heel snel.”Voor de volgende opname, met Judith en haar zus Barbara (rol van Wine Dierickx) verhuist de ploeg naar de badkamer. Maar dat is een closed set, zonder pottenkijkers van de pers. Dat geeft ons tijd voor een gesprekje met Aline Vanhulle, die haar mama discreet maar duidelijk laat merken dat ze liever niet heeft dat moederlief meeluistert. “Waarin Eva en ik op elkaar lijken? Dat ze babbelziek is”, lacht Aline. ”En dat ze graag lacht. En waarin we verschillen? Dat ze soms heel moeilijke woorden gebruikt, zoals ‘ethisch’ of ‘secundaire geslachtskenmerken’. Ik zou dat zelf nooit zeggen.”

Jaloers

De moeilijkste scènes heeft ze naar eigen zeggen reeds achter de rug. Zoals de scène deze ochtend, waarbij ze merkt dat de jongen, op wie ze stiekem verliefd is, met een ander meisje gaat. “We hebben ook al in de Stadsfeestzaal gedraaid en daar stonden veel mensen te kijken. Gelukkig moest ik daar niet veel zeggen. Maar als ik daar bij voorbeeld had moeten wenen, dan zou ik dat toch niet makkelijk gevonden hebben.” De draaidag waar ze naar uitkijkt, is die waarop ze zal mogen schaatsen op de ijspiste op de Grote Markt voor het Antwerpse stadhuis.“Ik zie acteren nog niet als mijn toekomst”, weet Aline. “Ik wil eerst nog zien wat ik hierin kan bereiken. Als ik later goed word en ze mij overal voor vragen, dan zou ik daar echt wel mijn leven van maken. Maar nu hou ik het als mijn hobby. Het leukste aan acteren vind ik dat je je echt in iemand anders kunt inleven. En dat je al die acteurs en actrices leert kennen. Zoals Jan Decleir.”En hoe reageren de meisjes op school op haar prille filmcarrière? “Mijn vriendinnen zijn superblij. Maar er zijn ook meisjes die jaloers zijn. Als ik de naam van de film zeg, dan verstaan ze dat niet direct en geven ze commentaar. Van sommigen denk ik dat ze niet eens weten wie Jan Decleir is. Dat vind ik wel raar.”Hilde Van Mieghem komt nog even langs om te melden dat Oh no! It’s a Woman een werktitel is. “In de eerste scenarioversies was Judith meer een echte carrièrevrouw. En die ‘Oh no!’-opmerking verwees daarbij naar de opmerking van mannen als ze op een nieuwe job arriveerde. Maar nu ze in het verhaal een actrice is geworden, klopt dat niet meer. Dus misschien wordt Oh yes! It’s a Woman wel de uiteindelijke titel van de film.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234